Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΒΡΗ" Ηλείας το έτος 1461, δηλαδή πριν 554 χρόνια!...


Η ΠΡΩΤΗ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟ ΕΤΟΣ 1461
Η «ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΒΡΗ», δηλ. η δική μας Δίβρη μέσα από το Πρωθυπουργικό Οθωμανικό Αρχείο της Κωνσταντινούπολης και της Βιβλιοθήκης «Κύριλλος και Μεθόδιος» της Σόφιας (κατάστιχο 14662/1 σελ. 58-59-60) της Οθωμανικής απογραφής για φορολογικούς λόγους
Ο μεγάλος φίλος της Δίβρης, εκλεκτός ιστορικός συγγραφέας Καθηγητής της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας και Πρόεδρος της Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών κ. Αθανάσιος Φωτόπουλος, όπως μας υποσχέθηκε στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΓΙΟΡΤΗ που πραγματοποιήσαμε στις 23 Αυγούστου 2014 στο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ», 
Ο κ. Αθανάσιος Θ. Φωτόπουλος
μας έστειλε ένα ανεκτίμητο ντοκουμέντο για την Δίβρη. Απόσπασμα από το Οθωμανικό κατάστιχο 14662/1 που βρίσκεται στο Πρωθυπουργικό Οθωμανικό Αρχείο της Κωνσταντινούπολης και στην Βιβλιοθήκη «Κύριλλος και Μεθόδιος» της Σόφιας Βουλγαρίας. Σημαντικά στοιχεία για την «Μεγάλη Δίβρη», όπως ακριβώς καταγράφεται,  της εποχής εκείνης (πριν 554 χρόνια) της πρώτης κατάκτησής της Πελοποννήσου από τους Τούρκους. Για τον πληθυσμό της τότε, όλα τα ονόματα και επώνυμα των νοικοκυραίων, πως φορολογούνταν τότε, τι προϊόντα είχαν και άλλα πολλά (με οδηγό για την μετάφραση των τουρκικών όρων το εξαιρετικό βιβλίο του Καθηγητή κ. Κων. Μπασέτα «Το Χελιδόνι της Ηλείας – 650 χρόνια ιστορικής μαρτυρίας») θα περιγράψουμε με κάποιες παρατηρήσεις που θα  σας εντυπωσιάσει.
          Παραθέτουμε την μετάφραση από το Οθωμανικό κείμενο πρώτα με τους Λατινικούς χαρακτήρες (όπως μας δόθηκε) και στη συνέχεια στα Ελληνικά, όπως το καταφέραμε εμείς, λαμβάνοντας υπόψη σημερινά εντόπια ονοματολογικά δεδομένα.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Χωριό Μεγάλη Δίβρη, Ιδιοκτησία (Τιμάριο πιθανώς Χλεμουτσίου;) .... (σ.σ. λείπει η ερμηνεία μια λέξη του τιμαριούχου Hassa-i zaim )
Ονόματα κατοίκων
Δημήτρης Περδικάρης, Γιάννης Περδικάρης, Βασίλης Περδικάρης. Θόδωρος Τσιρίνης (Τσεριώνης;), Θεοτόκης Περδικάρης, Γιάννης Περδικάρης, Δημήτρης Μπιτσικούλης, Νικόλας Περδικάρης, Γιάννης Τσιρίνης (Τσεριώνης;), Γιάννης Κουρής, Μανώλης Βασιλάκης, Γιάννης Μαυρόπουλος, Δημήτρης (αδελφός του προαναφερθέντος), Παπαγιάννης Μαυρόπουλος, Γιώργης Γούμενος, Μιχάλης Σταθακόπουλος, Ακίνδυνος Μαυριγιάννης, Παπανδρέας Κουρούστας (Γκρούστας;), Γιώργης Δόνης, Δημήτρης Δόνης, Αθανάσιος Δημητρίτσης, Κώστας Σουλιμάς, Νικόλας (αδελφός προαναφερθέντος), Κοσμάς Λουτσίτος, Γιάννης Ραντόνας, Νικόλας (αδελφός προαναφερθέντος), Γιώργης Καρυανός, Θεοτόκης Πετρόπουλος, Γιάννης Φούσκαρης, Γιάννης Σιμιδούλας, Θόδωρος (γιος του προαναφερθέντος), Μιχάλης Ράφτης, Δημήτρης Ζακσόπουλος, Δημήτρης Φάλτσας, Γιάννης Εξαρχόπουλος, Γιάννης Ανδρόπουλος, Μιχάλης Χάρκας, Γιάννης (γιος του προαναφερθέντος), Γιάννης Μοναγρίδας, Δημήτρης (αδελφός του προαναφερθέντος), Γιάννης Λαζάρου,  Γιώργης Λαζάρου, Γιάννης (αδελφός του προαναφερθέντος), Κώστας Στράτης, Νικόλας  (αδελφός του προαναφερθέντος), Θεοτόκης Ανδρεόπουλος, Γιάννης Λαζάρου, Νικόλας (αδελφός του προαναφερθέντος), Αλέξης (αδελφός του προαναφερθέντος – λείπει μια λέξη)), Βασίλης Σουλιμάς, Δημήτρης Αναστασίου, Μιχάλης Καλογήρου, Θόδωρος Γιωργόπουλος, Νικόλας Γιωργόπουλος, Σταμάτης Παπαγιωργόπουλος, Γιώργης Καλογήρου, Θόδωρος Καλογήρου, Γιώργης Δραγοβίτης, Νικόλας Μιχάλικας, Δημήτρης (αδελφός του προαναφερθέντος), Βασίλης Δραγοβίτης, Μιχάλης Αθανασόπουλος, Σταμάτης Αθανασόπουλος, Γιώργης Παύλου, Γιώργης Πρωτοπαπαδόπουλος, Θόδωρος Περιστερίτσης, Ανδρέας Νομικόπουλος, Κώστας Μοναγρίδας, Μαστρογιάννης Μοναγρίδας, Κώστας Πρωτόπαπας, Γιάννης Αθανασόπουλος, Μανώλης Καλογήρου.

Συμπλήρωμα του προαναφερθέντος χωριού Μεγάλη Δίβρη, υπαγόμενο στην   Ιδιοκτησία (Τιμάριο) .... (σ.σ.εδώ λείπει η ερμηνεία μιας λέξης, του τιμαριούχου Hassa-i zaim)
Ονόματα κατοίκων
Θόδωρος Σιμίδουλος, Γιάννης Σούγλης, Νικόλας Πάτρας, Θόδωρος (αδελφός του προαναφερθέντος), Σταμάτης Εξαρχόπουλος, Νικόλας Πλατίνδρος, Γιάννης Κακούτσης, Κώστας Κατσιπόδης, Νικόλας Ραντόνας, Δημήτρης (αδελφός του προαναφερθέντος), Νικόλας Πρωτοδικόπουλος, Ανδρόνικος Αθανασίου, Γιάννης Γεμινοσοφίστης, Παπαδημήτρης Μοναγρίδας, Βασίλης Στάθης, Μιχάλης (γιος του προαναφερθέντος), Κοσμάς Λογκίνος, Γιάννης Ραντόνας, Νικόλας (αδελφός του προαναφερθέντος), Στάθης Μεταξάς, Δημήτρης Παπασιμόπουλος, Γιάννης Χαράρης, Χαρτοφύλακας Μερκούρης, Διάκος Τσάβγης (;), Θόδωρος Γαβρίλης, Θόδωρος Πετρόπουλος, άγαμος Θόδωρος Ζακσόπουλος, άγαμος Θεοτόκης Φάλκας, άγαμος Μανώλης Μοναγρίδας, άγαμος Δημήτρης Λαζάρου, άγαμος Δημήτρης αδελφός Γιώργη Λαζάρου, άγαμος Δημήτρης Νικολάου, άγαμος Στάθης Παπασιμόπουλος, άγαμος Σταμάτης Γιωργόπουλος, άγαμος Νικόλας Καλογήρου, άγαμος Θόδωρος Μοναγρίδας, άγαμος Κώστας Αθανασόπουλος, άγαμος Γιώργης Τυροζούμης, άγαμος Θόδωρος Κακατήρας, άγαμος Γιάννης Αργύρης, άγαμος Νικόλας Ποδόχτυπος, χήρα Θοδώρα  σύζυγος Νικόλα, χήρα Άνδρω σύζυγος Σκολάριου.

Νοικοκυριά: 101, Άγαμοι: 18. Χήρες:2
(σ.σ. ως νοικοκυριό –hane, ελογίζετο μια πενταμελής οικογένεια που είχε ένα χωράφι και ένα ζευγάρι βόδια για να το οργώνουν)
Πρόσοδοι: 10787 (άσπρα. Το κάθε άσπρο ήταν ασημένιο Οθωμανικό νόμισμα με βάρος 0,952 γραμμάρια)
Κεφαλικός φόρος: 2987
Αμπέλια του Ιδιοκτήτη: Μέτρο:3, (τέλος:) 720
Μουριές του Ιδιοκτήτη: Τεμάχια 115, (τέλος:) 350
Καρποφόρα δένδρα: Τεμάχια 15, (τέλος:) 30
Δεκάτη αμπελιών: 1980
Δεκάτη σίτου: 3000
Δεκάτη κριθαριού: 458
(Εδώ λείπει η ερμηνεία της λέξης δεκάτη Kazz, πιθανώς κτηνοτροφικό προϊόν;) 644
Δεκάτη φρούτων: 58
Τέλος προστίμων: 100
Τέλος οίνου: 170
Τέλος λιναριού: 200

Ιδιοκτησία Παπαγιωργόπουλου στο προαναφερθέν χωριό: Μύλος:1, Τέλος:30
Ιδιοκτησία Κώστα Κατσιπόδη στο προαναφερθέν χωριό: Μύλος:1, Τέλος:30
Ιδιοκτησία Παπαδημήτρη στο προαναφερθέν χωριό: Μύλος:1, Τέλος:30


 ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

  • Ø  Η Δίβρη το 1461, δηλ. πριν από 554 χρόνια ήταν ήδη μια μεγάλη πόλη (με τα μέτρα των πληθυσμών της εποχής εκείνης), γιαυτό και αναφέρεται ως «Μεγάλη Δίβρη». Ίσως να ήταν μέσα στις 10  μεγαλύτερες πόλεις της Πελοποννήσου
  • Ø  Ο πληθυσμός της (όπως ακριβώς βγαίνει από τον αριθμό των φορολογούμενων νοικοκυριών και των μεμονωμένων ατόμων) ήταν 525 ψυχές. Ο αριθμός των κατοίκων βγαίνει ως εξής: 101 νοικοκυριά Χ 5 άτομα η οικογένεια = 505 + 18 άγαμοι + 2 χήρες, Σύνολον = 525 άτομα.
  • Ø  Ήταν καθαρά Ελληνικό χωριό. Δηλαδή είχε αμιγή ελληνικό πληθυσμό, χωρίς καμιά πρόσμιξη με Αλβανικό (Αρβανίτικο) πληθυσμό που είχε τότε κατακλύσει την Ηλεία και την Πελοπόννησο. Και μάλιστα (όπως βλέπουμε στο βιβλίο του κ. Μπασέτα «το Χελιδόνι», όπου υπάρχουν ακριβή στοιχεία από τα κατάστιχα) στην περιοχή της ορεινής Ηλείας τα αμιγή ελληνικά χωριά μαζί με την Δίβρη ήσαν η Δερβινή, η Κερτίζα, η Γιάρμενα, το Πορετσό και το Γερμοτσάνι.
  • Ø  Λύεται πλέον η απορία μας για το πώς πήραν την ονομασία τους οι συνοικίες (γειτονιές, μαχαλάδες) της Δίβρης. Οι «Περδικαράδες» από το όνομα Περδικάρης (7 νοικοκυριά με το όνομα αυτό), οι «Λαζαράδες» από το όνομα Λαζάρου (6 νοικοκυριά με το όνομα αυτό), επίσης βρίσκουμε το όνομα Καρυανός για τους «Καρυανάδες», Γκρούσκας για τους «Γκρουστάδες», Βασιλάκης για τους «Βασιλαίους»...
  • Ø  Τα πολυπληθέστερα νοικοκυριά είχαν τα ονόματα: Περδικάρης 7 οικογένειες, Λαζάρου 6 οικογένειες, Μοναγρίδας 5 οικογένειες (μέσα ένας παπάς), Καλογήρου 4 οικογένειες...
  • Ø  Σχεδόν όλα τα μικρά ονόματα ήσαν χριστιανικά (Δημήτρης, Γιάννης, Γιώργης, Κώστας κλπ). Υπήρχαν όμως και περίεργα ονόματα (όπως π.χ. Χαρτοφύλακας ή Ακίνδυνος)
  • Ø  Ένα μεγάλο μέρος των επωνύμων λήγει στο –όπουλος (Εξαρχόπουλος, Νομικόπουλος, Πρωτοδικόπουλος) και άλλα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για την πολυποικιλότητα...., όπως Μοναγρίδας, Ραντόνας, Χάρκας και ακόμη βρίσκουμε ονόματα που τέλειωσαν προ πολλού, όπως π.χ. Μπιτσικούλης, Μερκούρης... Επίσης βλέπουμε μερικά να φωνάζουν από μακρυά ...ελληνικότητα, όπως π.χ. Ποδόχτυπος, Τυροζούμης, Σκολάριος κ.ά.
  • Ø  Το μεγαλύτερο μέρος των επωνύμων (περίπου το 85%) δεν υπάρχουν στη σημερινή Δίβρη ή την Διασπορά (σ.σ. άλλωστε, όπως έχουμε επισημάνει και άλλοτε, ακόμη και πολύ αργότερα το 1827 που έχουμε στοιχεία το 60-70% των επωνύμων ήταν και τότε διαφορετικά των σημερινών).
  • Ø  Βρίσκουμε 3 παπάδες (παπαΑντρέας, παπαΓιάννης, παπαΔημήτρης)
  • Ø  Μαθαίνουμε τα προϊόντα που παρήγαγαν οι διβριώτες της εποχής εκείνης. Με προεξάρχοντα το κρασί (αμπέλια), σιτάρι, κριθάρι, λινάρι αλλά και κουκούλια μεταξοσκωληκοτροφίας (φορολογούσαν τις μουριές), ακόμη και τα καρποφόρα δέντρα (φρούτα)
  • Ø  Η Δίβρη είχε τότε τρεις (3) μύλους
  • Ø  Πλήρωνε προσόδους το χωριό, αλλά και κεφαλικό φόρο (από 25 άσπρα κάθε νοικοκυριό και οι άγαμοι, και από 6 άσπρα οι χήρες)... (σ.σ. αργότερα όταν η Δίβρη ήταν «Μαλικιανές» και υπαγόταν απ΄ ευθείας στην Σουλτάνα Βαλιδέ δεν πλήρωνε την δεκάτη, όπως τα γύρω χωριά)

 Ελπίζουμε σε ένα προσεχές Συνέδριο (ή ΗΜΕΡΙΔΑ) στο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ» να καλέσουμε ειδήμονα Τουρκολόγο Καθηγητή για περισσότερα και πλέον τεκμηριωμένα στοιχεία.

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2015

Το θρυλικό «Διαβολογιόφυρο» της Δίβρης και οι καλικατζάροι ή κατσιμπουχέροι την «Πρωτάγιαση», παραμονή των Θεοφανείων...


Το θρυλικό «Διαβολογιόφυρο» της Δίβρης και οι καλικατζάροι ή κατσιμπουχέροι την «Πρωτάγιαση», παραμονή των Θεοφανείων...
ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 1891 Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΡΥΛΛΟΣ

Ένας μοναδικός τοπικός θρύλος της Δίβρης, περιγράφεται στο βιβλίο του διάσημου περιηγητή γιατρού Χρήστου Κορύλου «ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΑΠΟ ΠΑΤΡΩΝ ΕΙΣ ΚΑΛΑΜΑΣ» (Έκδοση το έτος 1891). Το θρύλο αυτό άκουσε από το στόμα του Σχολάρχη Δίβρης Θ. Παπαντωνόπουλου όταν επισκέφτηκε την Δίβρη και έγραψε στο βιβλίο του για την Δίβρη της εποχής εκείνης και μας άφησε μοναδικά και ανεκτίμητα στοιχεία για την πάλαι ποτέ ακμάζουσα και ένδοξη τότε κωμόπολη που έχουμε δημοσιεύσει σε συνέχειες στα τεύχη 119-120-121-122-123 του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ».
Το ίδιο θρύλο ακριβώς, αλλά αργότερα το 1905, περιγράφει και μεγάλος Λαογράφος Νικόλαος Πολίτης στην περίφημη Λαογραφία του.

Μέρες που είναι, παραθέτουμε το εκπληκτικής αφήγησης κείμενο. Αξίζει τον κόπο να τον θυμηθούμε και να τον αφήσουμε και μεις στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Ίσως να είναι ένα ερέθισμα για την ανάδειξη και αξιοποίηση του σπουδαίου  Μνημείου αυτού της Φύσης «Διαβολογιόφυρου της Δίβρης» που κρύβει όχι μόνο τον καταπληκτικό θρύλο αλλά και απέραντες φυσικές ομορφιές, ώστε να γίνει ένας επισκέψιμες χώρος και τουριστικό αξιοθέατο.

Απολαύστε το.





Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2014

Από την Διβρη (Λαμπεία), την νύμφη του Ολωνού, την καλλίστη βασιλίδα της Ορεινής Ηλείας, ΕΥΧΕΣ με αγάπη!...



-Από την Διβρη (Λαμπεία), την   νύμφη του

 Ολωνού, την καλλίστη   βασιλίδα της Ορεινής 

Ηλείας

-Από το περιοδικό "ΔΙΒΡΗ"

-Από το "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ 

ΔΙΒΡΗΣ"

- Από την ηλεκτρονική εφημερίδα

"Ο τελάλης της Δίβρης..."


ΕΓΚΑΡΔΙΕΣ ΕΥΧΕΣ, ΓΙΑ ΕΝΑ 

ΕΙΡΗΝΙΚΟ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ και 

λιγότερο οδυνηρό ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2015


Έρρωσθε ευδαιμονούντες!...




Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, Η "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" έκλεισε, ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ , Ο ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΦΥΝΤΑΝΙΔΗΣ έφυγε!...





ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, Η "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" έκλεισε, ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ , Ο ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΦΥΝΤΑΝΙΔΗΣ έφυγε!...
Αυτές τις μέρες, με το ξαφνικό θάνατο του ιστορικού Διευθυντή της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» είδαμε λίαν συγκινητικά  σημειώματα  από  δημοσιογράφους που θήτευσαν δίπλα και υπό την σκέπη του, και δίκαια αναφέρονται στον άνθρωπο της μεγάλης σχολής της δημοσιογραφίας που εκτίμησε τα προσόντα τους που τώρα ανταποδίδουν με ευγνωμοσύνη στον σπουδαίο διευθυντή της... Και είναι αλήθεια ότι δόθηκε μεγάλη και οφειλόμενη πιστεύω δημοσιότητα και ειπώθηκαν τα τόσο καλά λόγια όχι μόνο από δημοσιογράφους,  στον άνθρωπο που κράτησε ψηλά το δημοσιογραφικό επάγγελμα και την δεοντολογία στην εφημερίδα που διεύθυνε με επιτυχία επί 3 σχεδόν δεκαετίες.
Ο Σεραφείμ Φυντανίδης, κράτησε ψηλά την "Ε", όταν ήταν ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ με κεφαλαία. Εγώ πιστεύω ότι είχε φτάσει στην κορυφή μέχρι το 1989-90, οπότε ο εκδότης Κίτσος Τεγόπουλος έκανε την μεγάλη κωλοτούμπα στο θέμα Ανδρέα Παπανδρέου-Κοσκωτά. Αλλά και μετά όσο μπόρεσε ο Σεραφείμ, την κρατούσε με τα δόντια...
Προσωπικά με φιλοξένησε πολλές φορές και μάλιστα στην θρυλική 9η σελίδα "Ανάλυση" (χωρίς καν να με γνωρίζει, απλά έστελνα ένα χειρόγραφο κείμενο, το έκρινε και το έβαζε). 















Στη στήλη αυτή αρθρογραφούσαν σημαντικές προσωπικότητες της δημόσιας ζωής όπως ο Καθηγητής Κώστας Μπέης ο τολμηρός δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης και άλλοι σπουδαίοι, όπου είχε μόνιμο στασίδι και ο ιεραπόστολος της πολιτικής φίλος μου Στέργιος Χασαπίδης. Επίσης ο Σερ. Φυντανίδης είχε παραχωρήσει πολύ συχνά την 9η σελίδα αλλά και το "Σαλόνι" της "Ε" (δισέλιδο) στη γυναίκα μου Μαρία Αρβανιτη-Σωτηροπούλου για κοινωνικά θέματα και άρθρα της για τον κίνδυνο των Πυρηνικών....

Αλλά και στα "Πολιτικά Παρασκήνια" αρκετά δικά μου μικρά, έβαλε ο Γιώργος Βότσης.

 Μέχρι, που ...αόρατες (γνωστές, άγνωστες) δυνάμεις της Πασοκο-"λαμογιάς" (Κουτσογιωργα-Κατσανέβηδες κλπ) έβαλαν φρένο και ζήτησαν στον σπουδαίο μύστη της δημοσιογραφίας να μας επιβάλλει "εμπάργκο" στην εφημερίδα.... Βεβαίως φυλάμε ως κόρην οφθαλμού εκείνη την ωραία εποχή, της υγιούς και μη κατευθυνόμενης ειδησεογραφίας...
            Λυπάμαι όμως που κατ΄ αντιδιαστολή με την τόσο εκτεταμένη, δικαιολογημένη και οφειλόμενη αρθογραφία και προβολή που δόθηκε για το σπουδαίο Διευθυντή της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» Σεραφείμ Φυντανίδη, δεν γράφτηκε το παραμικρό για τον «θάνατο» της ιδίας της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» που επισυνέβη πριν 3 εβδομάδες περίπου. Και έληξε τόσο άδοξα μια τόσο μεγάλη εκδοτική καριέρα που σημάδεψε μια κρίσιμη εποχή της νεώτερης ιστορίας του Έθνους και του λαϊκού Κινήματος. Ίσως το έχει η μοίρα των μεγάλων εφημερίδων που άφησαν εποχή, όπως έγινε και με την πάλαι ποτέ αγλαή «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ»... Και θα μείνει η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» στην συλλογική μνήμη ως η εφημερίδα του Σεραφείμ Φυντανίδη, όπως έμεινε και η «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» ως η εφημερίδα του Βλάσση Γαβριηλίδη!...
            

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2014, «Ο ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ» ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΝΕΑ...

Ο «τελάλης της Δίβρης Γιάννης Τσετσέλης» σας ενημερώνει με σημαντικά νέα...



Η ΝΕΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

( Έτος 2ο - Δεκέμβρης 2014 - Aρ. Φύλλου 23

Όταν ο Δήμος Αρχ.Ολυμπίας, οιυπεύθυνοι κρατικοί παράγοντες, η τοπική κοινωνία και η Κοινότητα  κοιμούνται και αδιαφορούν, εμείς επαγρυπνούμε και ενδιαφερόμαστε...
Και δια της εφημερίδας με τον ανωτέρω τίτλο:

 Θα σας ενημερώνουμε για μικρά και μεγάλα 

θέματα της κωμόπολης και θα επεμβαίνουμε

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
            Γιατί διαλέξαμε, αυτό το περίεργο τίτλο της ηλεκτρονικής εφημερίδας μας;
            Ο Γιάννης Τσετσέλης, για όσους δεν τον γνώρισαν, ήταν μια εμβληματική μορφή, μια «γραφική» (με την πιο καλή έννοια) φιγούρα της παλιάς καλής Δίβρης που έζησε και άφησε το ίχνος του επί πολλές δεκαετίες τον περασμένο αιώνα. Ενδεχομένως το όνομα «Τσετσέλης» να έχει περάσει σε πολλούς με κάποια απαξία, ως ενός φτωχού, καταφρονεμένου και όχι έξυπνου συμπολίτη μας. Ήταν όμως, από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες που άφησαν εποχή στην ιστορική κωμόπολη. Ελπίζουμε να δοθεί ευκαιρία να γράψουμε για την ψυχοσύνθεση, την καλοσύνη και να ξετυλίξουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σημαντικές πτυχές της πολυσήμαντης αυτής προσωπικότητας, με τη διήγηση περιστατικών (το πλείστον σπαραξικάρδιων)  που σημάδεψαν όχι μόνο τον ίδιο αλλά όλη την τοπική κοινωνία της Δίβρης. Σήμερα θα περιοριστούμε σε λίγα.
            Ξεκινώντας αυτή τη μόνιμη ενημερωτική στήλη κάνουμε γνωστό στους εκλεκτούς αναγνώστες της «ΝΕΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ», ότι ο Γιάννης Τσετσέλης ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο επίσημος εκφωνητής, ο τελάλης της Δίβρης, δηλ. ο άνθρωπος που διαλαλούσε με την χαρακτηριστική και πολλές φορές ακατάληπτη φωνή του («ψεύδιζε» λίγο), όλα τα σημαίνοντα γεγονότα και τις ανακοινώσεις (ως είδος μεγαφώνου) που αφορούσαν τοπικά προβλήματα της Κοινότητας, χαρούμενα ή άσχημα νέα της ζωής της κωμόπολης, η αναγγελία προσωπικής εργασίας, η διανομή νερού για άρδευση κλπ, κλπ. Ήταν με λίγα λόγια η φωνή της συνείδησης της «Αγοράς» της Δίβρης. Ο ίδιος σχεδόν μοναχικός στη ζωή του και πάμφτωχος, για πολλές δεκαετίες ήταν ο «θεληματάς» (κι εδώ με την καλή έννοια) για να εξασφαλίζει τον επιούσιον άρτον και μάλιστα έχει μείνει παροιμιώδες σε διβριώτες και παραθεριστές (στους οποίους ήταν συμπαθέστατος) το περιβόητο «τσετσελόσημο» όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται το φιλοδώρημα ή μπουρμπουάρ που έπαιρνε   ευχαρίστως όποιο κι αν ήταν και χωρίς γογγυσμόν…

Τα θέματα που θα παρουσιάζουμε θα είναι τηλεγραφικά διατυπωμένα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που θα συλλέγουμε, μαζί με τις συνοδεύουσες φωτογραφίες (παλιές και σημερινές) Σε μερικά θα υπάρχει μεγαλύτερη έκταση, ιδίως όταν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα. Η χαρακτηριστική φωνή του αείμνηστου Γιάννη Τσετσέλη θα αντηχεί στεντόρεια σε λόγγους και λαγκαδιές όπως τότε, τον παλιό καλό καιρό…        Συνεχίζουμε.


ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2014

Φωτο – Ρεπορταζ

            Πρόλογος
Προσπαθώ, μέσα από την ηλεκτρονική εφημερίδα της Δίβρης, από καιρού εις καιρόν να κρατώ ενήμερους τους συμπολίτες μου για τα συμβαίνοντα στην ιδιαίτερη πατρίδα μας που έχουν σχέση με τα καθημερινά τους ζωτικά προβλήματα. Μάλιστα τον τελευταίο καιρό από τη θέση του απλού παρατηρητή ή ενδιαφερόμενου και όχι του άμεσα εμπλεκόμενου. Και τούτο γιατί, τόσες δεκαετίες που ασχολούμαι ως ενεργός πολίτης με τα κοινά της πατρώας γης (είτε μέσα από τις σελίδες του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ», είτε ως πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου και του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ») δίνοντας μάχες στην πρώτη γραμμή είχα άλλοτε την ικανοποίηση της αποδοχής και της επιδοκιμασίας για την προώθηση και λύση των προβλημάτων αυτών και άλλοτε την ...«κατακραυγή» ή την αποδοκιμασία κάποιων ελάχιστων φωνασκούντων αντιδραστικών για τους δικούς τους λόγους. Έτσι τώρα, από θέσεως ασφαλείας και με την ...φωνή του αγαπημένου «τελάλη Γιάννη Τσετσέλη», θεωρώ χρέος μου τουλάχιστον να ενημερώνω για να μαθαίνουν την αλήθεια όσο «πικρή» ή «γλυκιά» είναι αυτή.
            Και πράγματι, τον τελευταίο καιρό αυτό που συμβαίνει στη Δίβρη με τα τόσα προβλήματα που την κατακλύζουν και την ταλαιπωρούν και με νέους «σωτήρες» στο κεφάλι της που μας έχουν προκύψει, είτε έχοντες θεσμικό ρόλο (δημοτικοί και κοινοτικοί μας εκπρόσωποι) είτε εξωθεσμικό-παραγοντικό («διαβουλευτές» και διαβουλευόμενοι ανευθυνοϋπεύθυνοι), μπορεί να έχει και την φαιδρή της πλευρά που μας διασκεδάζει, έχει όμως και την τραγική και τραγελαφική πλευρά που μας θλίβει και μας προβληματίζει...
            Ως γνωστόν και οι λεγόμενοι θεσμικοί εκπρόσωποί μας στο Δήμο Αρχ. Ολυμπίας άλλαξαν σε ένα βαθμό και οι «εξωθεσμικοί» παράγοντες που εμφανίστηκαν ως η «Επιτροπή Διαβούλευσης και Στήριξης Δίβρης» δίνουν το «παρών» μια φορά το μήνα και συζητάνε τα προβλήματα της κωμόπολης στο πρώην Δημαρχείο Λαμπείας
            Προσωπικά (ευτυχώς για μένα που δεν συμμετέχω στα ανωτέρω «όργανα»), έχω ξεπεράσει το στάδιο του ενθουσιασμού και της υπερ-δραστήριας κοινωνικής προσφοράς και δράσης, ώστε μπορώ να βλέπω με ψύχραιμο μάτι και  με πλέον νηφάλιο τρόπο τα γεγονότα που τρέχουν... Πολλά είπα ως πρόλογο, ας μπω τώρα και στην ουσία των θεμάτων. Ένα-ένα με τη σειρά.
v Η αναζήτηση του «κομήτη» γιατρού της Δίβρης και η ακατανόητη συμπεριφορά Πολιτείας και κάποιων «νοματαίων» συμπολιτών μας...
Τελικά έγινε «Ανατολικό ζήτημα»!!. Δεν θα επαναλάβω τι έγινε με τις αθλιότητες της κρατικής μηχανής που εξαφάνισε επί ένα ολόκληρο εξάμηνο τον διορισμένο στο Ιατρείο της Δίβρης γιατρό, τις προσπάθειες εντόπισης του και το «κατόρθωμα» να εμφανίζεται μια δυο φορές την εβδομάδα, άντε κανα δυο ώρες να γράφει καμιά συνταγή... Μάλιστα συνέβη και το εξής πρωτάκουστο γεγονός, μια μέρα ο γιατρός αυτός ήρθε στη Δίβρη χωρίς να έχει μαζί του τα ακουστικά του να εξετάσει ένα άρρωστο !!!... Και καλά ο γιατρός ας πούμε από αφηρημάδα –αδικαιολόγητος πέρα για πέρα- ξέχασε τα ακουστικά του, μέσα στο Ιατρείο δεν υπάρχει ένα ζευγάρι ακουστικά για να χρησιμοποιήσει;;; Τέλος πάντων... Ας, έρθουμε στο προκείμενο.
Παρακολουθώ κατάπληκτος εδώ και μήνες την προσπάθεια που γίνεται από κάποιους συμπολίτες για να αναγκαστεί η Πολιτεία –όπως έχει υποχρέωση σύμφωνα με τον Νόμο και την δεοντολογία- να στείλει γιατρό στο Περιφερειακό Ιατρείο Λαμπείας. Εγώ έχω δηλώσει με παρρησία ότι όσο και να απαιτούμε γιατρό σε καθημερινή βάση (όπως δικαιούμαστε) δεν πρόκειται να τον έχουμε, καθότι στο σημερινό άθλιο Κράτος έτσι που το έχουν καταντήσει, αφού για να πληρώνουν τους δανειστές απολύουν και δεν έχουν διαθέσιμους γιατρούς ούτε για τα Νοσοκομεία και αυτούς τους λίγους που έχουν τους πληρώνουν με 600-700 ευρώ, πόσο μάλλον για τα Αγροτικά Ιατρεία... Επομένως άδικα παιδεύονται κάποιοι και η κοροϊδία των αρμόδιων πάει σύννεφο.
Από τα εγκαίνια του Υγειονομικού Σταθμού Λαμπείας στο μέσον της 10ετίας του 1950 

Όμως, επίσης παρακολουθώ και ομολογώ θαυμάζω, ένα συμπολίτη διβριώτη τον Θόδωρο Ηλιόπουλο, τον και επιλεγόμενο «Χημικό», να έχει πάρει στις πλάτες του το όλο θέμα και με τιτάνιες ομολογουμένως προσπάθειες να επιδιώκει το ακατόρθωτο. Δηλαδή τρέχει στην 6η Υγειονομική Περιφέρεια (6η ΥΠΕ), τρέχει στο Υπουργείο Υγείας, παίρνει έγγραφα που πιστοποιούν το δίκαιο του αιτήματος, τους έχει τρελάνει όλους στα τηλεφωνήματα, κάνει δημοσιεύσεις, κάνει προσωπικές παραστάσεις και τέλος κινητοποιεί κάποιους συμπολίτες να μαζέψουν υπογραφές με την ΑΙΤΗΣΗ για να έρθει ο γιατρός ή οι δυο γιατροί μόνιμα στη Δίβρη.
Μάλιστα, δεν κάνει μονοπρόσωπο αγώνα αλλά προσπαθεί να ενεργεί σε συνεννόηση με τους Συλλόγους της Πάτρας και της Αθήνας (εμείς η ΠΠΕΔ συνειδητά απέχουμε, γιατί έχουμε διαφορετική άποψη που έχουμε εκφράσει εδώ και δεκαετίες, ότι ο αγώνας πρέπει να γίνει σε διαφορετικό επίπεδο π.χ. για το Κέντρο Υγείας, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος). Προσπαθεί ο εν λόγω συμπατριώτης να κινητοποιήσει τους «υπνώττοντες» Δημοτικούς και Κοινοτικούς εκπροσώπους μας στο Δήμο, την «Επιτροπή Διαβούλευσης» αλλά και απλούς ανθρώπους της Δίβρης. Δυστυχώς από ότι βλέπω, μερικοί τον αγνοούν, άλλοι εμμέσως πλην σαφώς τον λοιδωρούν και προσπαθούν να τον απογοητεύσουν, αλλά αυτός το «βιολί» του... Με αξιοθαύμαστο τρόπο καταφέρνει μέσα σε μια βδομάδα να συγκεντρώσει πάνω από εκατό Αιτήσεις με υπογραφές, ενώ η επίσημοι εκπρόσωποι (Αντιδήμαρχος, πρόεδρος Κοινότητας, Σύλλογοι κλπ) όχι μόνο αδιαφορούσαν αλλά και κωλυσιεργούσαν  κατά απαράδεκτο τρόπο (!!!). Ο Θόδωρος Ηλιόπουλος έχει δημοσιεύσει στο Ιντερνετ (μέσω της ηλεκτρονικής σελίδας με την επωνυμία «Θυμβραίος»), όλη την σχετική αλληλογραφία που εντυπωσιάζει. Εντυπωσιάζει όχι τόσο για την μαχητική του στάση και τον τρόπο που χειρίζεται το θέμα (που μπορεί και να διαφωνώ κάπου) αλλά για την αποκάλυψη της συμπεριφοράς των «νοματαίων» εκπροσώπων του Δήμου και της Δίβρης, που προκαλούν μελαγχολία και οργή για την στάση τους. Σαν να μη θέλουν το γιατρό στη Δίβρη ή το χειρότερο σαν στενοχωρούνται που ο Θόδωρος Ηλιόπουλος τους έχει ξεπεράσει σε δράση, στο σοβαρό και ζωτικό για τα χωριά μας θέμα.
Μαθαίνω, και αν είναι αλήθεια πρέπει να σηκωθεί από τον τάφο του ο μακαρίτης ο Γιάννης Τσετσέλης να κράξει και πάλι το παροιμιώδες «...μούτζω το χωριό κυρ Τέλη μου». Μαθαίνω λοιπόν, ότι ο Πρόεδρος της Κοινότητας κ. Αβράμης, έσκισε τις 60 Αιτήσεις με υπογραφές που είχε μαζέψει και ο Αντιδήμαρχος κ. Αρβανίτης δεν έδινε τις άλλες 60 που είχε συγκεντρώσει και αρνήθηκαν να προστεθούν στις 120 που είχε μαζέψει ο Θόδωρος Ηλιόπουλος να πάνε στην 6η ΥΠΕ για να πιέσουν μήπως και γίνει κάτι... Το μεταφέρω, όπως ακριβώς μου το είπαν.
Και επειδή, σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να αναμιχτώ σε τέτοιου είδους απαράδεκτες αντιπαραθέσεις και τραγελαφικές ιστορίες που μας ντροπιάζουν, παραθέτω δυο αποσπάσματα από τα τελευταία κείμενα που κυκλοφόρησε ο Θόδωρος Ηλιόπουλος (χωρίς κανένα σχολιασμό) που αναδεικνύουν το μέγεθος της ανοησίας κάποιων πάνω σε ένα θέμα που έπρεπε να είναι όλοι οι συμπολίτες «μια γροθιά», και αλίμονο, μάλλον δείχνουν το πιο αποτρόπαιο, το πιο  αποκρουστικό, το πιο θλιβερό και αντιδραστικό πρόσωπό τους και είναι κρίμα... Διαβάστε:
Το ένα (με ημερομηνία 7 Δεκεμβρίου 2014)
« Αγαπητοί πατριώτες καλημέρα σας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της δημοτικής ενότητας Λαμπειας είμαστε μια χαρά άνθρωποι. Βέβαια όλοι μας έχουμε τις αδυναμίες μας και κάνουμε και λάθη,  ουδείς αναμάρτητος.
Δυστυχώς όμως υπάρχει  μια ασήμαντη μειοψηφία που σε ΚΑΘΕ ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ πετάει λάσπη και μπανανόφλουδες για να καλύψει την ανεπάρκεια της, με αποτέλεσμα η περιοχή μας να βυθίζεται στο σκοτάδι. Αυτές τις μέρες στο στόχαστρο αυτής της μειοψηφίας είμαι  εγώ, και το έγκλημα μου είναι ότι ότι έχω φτύσει αίμα τρεις μήνες για να έρθει ο γιατρός στην Διβρη. Υπόψιν (και υπάρχουν αποδείχτηκα στοιχεία για αυτό που θα πω) σε όλη την διάρκεια του αγώνα μου ΕΝΗΜΕΡΩΝΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ όσους περισσότερους μπορούσα και τους ΖΗΤΟΥΣΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΣΚΥΤΑΛΗ η ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ
Δυστυχώς όμως, αντί σήμερα να είναι μέρα γιορτής και προετοιμασίας για την κρίσιμη μάχη της Δευτέρα,  αναγκάζομαι λόγο  λάσπης και και και, να απαντήσω..
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
(..........................................................................................................................................................)
Σημ 2   Αυτά είναι ένα μικρό κομμάτι των προσπαθειών μου για το θέμα γιατρού.
Σημ 3   Δέχομαι αμφισβήτηση των λεγομένων μου μόνο με γραπτό δημόσιο λόγο, γιατί αυτός μένει και δεν παραποιείται. Επομένως  κουβέντες του αέρα  τις θεωρώ λάσπη στον ανεμιστήρα και  θα απαντήσω πάλι με γραπτό λόγο.
Δεν φοβάμαι καθόλου τον δημόσιο διάλογο και το έχω αποδείξει, αλλά όταν στον διάλογο (για θέματα κοινά) χρησιμοποιούνται ανακρίβειες  μόνο και μόνο ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΩΣΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ  είμαι αναγκασμένος να θέσω τους ορούς μου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το χθεσινό όταν ο <τρισάθλιος πρόεδρος> της επιτροπής διαβούλευσης δεν μου έδωσε τον λόγο να απαντήσω  <επί προσωπικού θέματος> και ενώ αερολογούσε επί ώρες με καταστροφικές για την Δίβρη παρεμβάσεις επί των θεμάτων. Όσο για το θέμα του γιατρού αντιλαμβάνεστε ότι έδωσε τον λόγο στον αντιδήμαρχο, ο οποίος αντί να εξηγήσει τους λόγους που αποφάσισε να πάει την τρίτη αρκέστηκε να χαρακτηρίσει τον τρίμηνο αγώνα μου για τον γιατρό ΑΘΛΙΟ.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ»

Και το δεύτερο (με ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου 2014):
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα σας.
Σας είχαμε ανακοινώσει ότι σήμερα θα πάμε στην 6η ΥΠΕ, δυστυχώς κάποιοι προτίμησαν να πάνε αύριο χωρίς να γνωρίζουμε το λόγο. Καλύτερα όμως που δεν ήρθανε γιατί δεν μας ήταν απαραίτητοι, άλλωστε εμείς πήγαμε για το καλό της περιοχής μας.
Δώσαμε μια σκληρή και νικηφόρα μάχη, και εκτιμούμε ότι πολύ σύντομα θα υπογραφεί η <ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΥΠΑΤΗΣ>. Το πιθανότερο είναι, η συνθήκη αυτή να ανακοινωθεί αύριο από Ηλείο της ΥΠΕ.
Όπως και να έχει όμως, εμείς πιστοί στον αγώνα μας και στις αξίες μας, οφείλουμε αύριο να κάνουμε μια ακόμη κίνηση, την οποία δεν μπορούμε να ανακοινώνουμε γιατί φοβόμαστε μήπως η άλλη επιτροπή μας τα κάνει θάλασσα.
Σημ Για μια ακόμη φορά, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων της Δ.Ε Λαμπειας που στήριξαν τον αγώνα μας και ιδιαίτερα τα 5-6 παιδιά της Δίβρης που συγκέντρωσαν τις υπογραφές
Με εκτίμηση
1. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Η. ΑΜΠΑΤΖΗ
2. ΘΥΜΒΡΑΙΟΣ»
Και ο νοών, νοήτω!.. Θα έχουμε «διασκεδαστική» συνέχεια, για γέλια και για κλάματα... Γιατρό δεν βλέπω να έχουμε...

v Το έργο ανάπλασης της Δίβρης και η εκπληκτική «εξέλιξη» μετά 4 χρόνια κοροϊδίας από το Δήμο Αρχ. Ολυμπίας και κάποιους ντόπιους αναμορφωτές...
Έχουμε γράψει και ξαναγράψει. Βαρεθήκαμε πια να ακούμε για «Ανάπλαση» του κεντρικού δρόμου της Δίβρης και ανάπλαση δεν βλέπουμε...  Βαρεθήκαμε την διαχρονική κοροϊδία του «εκλεκτού» της Δίβρης και υπερψηφισμένου Δημάρχου κ. Κοτζά που κάθε λίγο και λιγάκι βεβαιώνει σε εφημερίδες, σε Εκδηλώσεις κλπ, ότι σε λίγο θα δούμε το ...θαύμα. Και αντ΄αυτού, το κονδύλιο 1 εκατομμυρίου «βολοδέρνει» από Τεχνικό πρόγραμμα σε Τεχνικό πρόγραμμα κάθε χρόνο. Και κάθε χρόνο όλο και «κουτσουρεύουν» το διαβόητο πλέον έργο, στην αρχή από το «Γαβροβίκο» στο «Μοριό» 1500 μέτρα, μετά είπαν από «Βούπ» μέχρι το Δημοτικό Σχολείο» 800 μέτρα και τελικά κατέληξαν μόνο μέσα στην Αγορά μέχρι τη πλατεία, 150 μέτρα!!...
Θα μου πείτε πως έγινε η Οικονομοτεχνική Μελέτη («Ζωγραφιά» όπως την χαρακτήρισε η ίδια Δ/ντρια Τεχνικών Υπηρεσιών κ,. Βελησσάρη σε μια κρίση ειλικρίνειας...) να προβλέπει έργο σε απόσταση 1500 μέτρων και στο τέλος να καταλήγει στο 1/10, μόνο κάποιοι  που δίνουν «χάντρες και καθρεφτάκια» στους ιθαγενείς διβριώτες ξέρουν.

Μαθαίνουμε σαν τελευταία πληροφόρηση, ότι ο Δήμαρχος κ. Κοτζάς συνοδευόμενος από το μέλος της «Επιτροπής Διαβούλευσης» κ. Θόδωρο Παναγούλη και από τον πρώην συνεργάτη των Δημάρχων Λαμπείας (Παναγούλη και Παπαζαφείρη) κ. Γεώργιο Αλμπάνη (sic!) θα επισκεφτούν το Υπουργείο για να προωθήσουν το θέμα!!!...
Εδώ ας μου επιτραπεί ένας σχολιασμός, αν πράγματι αληθεύει αυτή η πληροφορία.
Καλά, ας δεχτούμε ότι η παρουσία στην αποστολή στο Υπουργείο του κ. Θ. Παναγούλη που ήταν από τους πρώτους  εμπνευστές του έργου, που είναι τώρα μέλος της τριμελούς «Επιτροπής Διαβούλευσης» που ενδεχομένως έχει και κάποιες προσβάσεις λόγω της ιδιότητας του δημοσιογράφου, να μπορεί να δικαιολογηθεί (από κάποιους που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο) για να εξηγήσει στους αρμόδιους του Υπουργείου ορισμένες πτυχές που ο ...καλοκάγαθος (άλλοι τον λένε και «κουτοπόνηρο») Δήμαρχος δεν κατέχει. Δηλαδή μπορεί και να βοηθήσει σε ένα βαθμό.
Αλλά το άλλο μέλος της αποστολής, τι δουλειά έχει;;; Ο κ. Γ. Αλμπάνης θήτευσε ως σύμβουλος-συνεργάτης δυο πρώην Δημάρχων με σημαντική «δράση» (ο καθένας κρίνει, έτσι κι αλλιώς). Μάλιστα στην θητεία του είχε αυξημένες αρμοδιότητες που ξεπερνούσαν τα τυπικά του καθήκοντα που του είχαν εκχωρήσει οι δυο αλήστου μνήμης Δήμαρχοι (δηλ. έφτασε και να προεδρεύει του Δημοτικού Συμβουλίου Λαμπείας, ή να δέχεται και να ρυθμίζει συναντήσεις με επίσημους της Νομαρχίας, της Περιφέρειας, του Δασαρχείου ή εκτελεστές έργων, να επιβάλει τις απόψεις του στη μίσθωση του ΚΕΠ κλπ, κλπ) και δικαίως του είχαμε, χιουμοριστικά βέβαια, επισυνάψει τον τίτλο του «υπερδημάρχου»... Αλλά σήμερα, τι αρμοδιότητα έχει και τι ρόλο μπορεί να παίζει;; Αν μάλιστα θυμηθεί κάποιος ότι ως εκλεγμένος Τοπικός Σύμβουλος Λαμπείας δεν πάτησε το πόδι του ούτε μια φορά (!!) στο Τοπικό Συμβούλιο, κάνει εντύπωση ο σημερινός του ρόλος. Το γεγονός ότι δουλεύει σε κάποιο Μελετητικό Γραφείο, αν είναι λόγος αυτός λόγω ...κεκτημένων γνώσεων ως ειδικός άτυπος σύμβουλος της Δημαρχίας, ενισχύει τις επιφυλάξεις μας γιαυτή την συμμετοχή. Γιατί η νέα Μελέτη είναι της ίδιας της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου (που αντικατέστησε την «ζωγραφιά», τουτέστιν την μαϊμού του πρώτου μελετητικού Γραφείου που μοσχοπληρώσαμε με 60.000 Ευρώ και βάλε, χωρίς διαγωνισμό κλπ) και δεν έχει καμιά σχέση με Μελετητικά γραφεία και τέτοια... Ελπίζουμε η πληροφορία μας να είναι απλή φήμη, γιατί διαφορετικά θα είναι «από τα άγραφα»..., και τα γραμμένα θα προσθέταμε εμείς.
Τώρα, επί της ουσίας του σοβαρού αυτού θέματος.
Δεν φτάνει που το έργο αυτό του 1 εκατομμυρίου ευρώ έχει γίνει εδώ και 4 χρόνια το «γεφύρι της Άρτας»...
Δεν φτάνει που το έργο ξεκίνησαν παρανόμως χωρίς καν στοιχειώδη (και υποχρεωτικό) διαγωνισμό, αλλά έδωσαν την Μελέτη των 60.000 ευρώ με «απευθείας ανάθεση» και τώρα πληρώνουμε την «ζωγραφιά» τμηματικά, με φέτες των 6-7000 ευρώ... Εμείς θα ζητήσουμε ευθύνες γιαυτή την ουρανομήκη παρανομία, γιατί μέχρι τώρα σιωπούσαμε, για να μη φέρουμε προσκόμματα μήπως και προχωρήσει το έργο...
Δεν φτάνει, όπως τονίσαμε παραπάνω, ότι θα πραγματοποιηθεί –αν γίνει- το ένα δέκατο του αρχικά προβλεπόμενου έργου....
Δεν φτάνει που η Δίβρη στερήθηκε άλλων έργων (πλην κάποιων ψιλο-προεκλογικών ρουσφετιών) επειδή, όλοι οι άλλοι κατηγορούσαν στο ΔΣ του Δήμου «μα η Δίβρη παιρνει 1 εκατομμύριο, και άλλα θέλει;»...
Δεν φτάνε που ακόμη δεν έχουν εξασφαλίσει την σύμφωνη γνώμη και αποδοχή των ιδιοκτητών όπου θα περάσει ο πεζόδρομος, που έπρεπε να είναι το πρώτο και κύριο, γιατί αναγκαστικές απαλλοτριώσεις δεν προβλέπονται για πεζοδρόμους (αλλά και να προβλέπονταν θα χρειάζονταν χρόνια στα δικαστήρια να γίνει κάτι τέτοιο)...
Δεν φτάνει που θα διαθέσουν (εκτός αρχικού προγραμματισμού) κάποια λεφτά για αντιπλημμυρικά έργα εκτός έργου (ρουσφέτι για ημέτερους), ενώ θα μπορούσε το αντιπλημμυρικό να γίνει με άλλα κονδύλια...
Δεν φτάνει..., δεν φτάνει..., δεν φτάνουν όλα αυτά τα ωραία και αγγελικά έρχονται τώρα να ξεκινούν από την αρχή και μάλιστα με τέτοια προχειρότητα που ντροπιάζει. Τι να πούμε πλέον. Ή μάλλον θα τα πούμε όταν πρέπει.

v Φουντώνει και πάλι η συζήτηση για το νερό στα «γρέκια» στα Κρασάπιδα... Και μια προειδοποίηση στους ανευθυνοϋπεύθυνους: Κάτω τα χέρια από το «Μοριό»
Το θέμα είναι γνωστό, όπως και οι δικές μας απόψεις. Κρυστάλλινες, καθαρές και πατριωτικές τις έχουμε διατυπώσει και προφορικώς και εγγράφως. Είπαμε και υποστηρίξαμε ότι το νερό για να ποτίζουν τα ζωντανά τους, που δικαιούνται οι κτηνοτρόφοι της περιοχής, μπορεί να εξασφαλιστεί από τοπικές πηγές με λίγα λεφτά (μια υδατοδεξαμενή 300-550 κυβικών με συλλογή νερού από τοπικές πηγές και νερά της βροχής). Δεν μας ακούνε, αλλά δεν πειράζει. Είπαμε βεβαίως,  ότι είναι ανοησία και έγκλημα να πάρουν νερό από τα Υδραγωγεία της Δίβρης, από τις βρύσες «Μοριός» και «Κοσμόπουλου» για λόγους που έχουμε εξηγήσει επαρκώς.

Δυστυχώς κάποιοι «λεβέντες» με μέσα σε Υπουργούς, Βουλευτές, Περιφερειάρχες, Νομάρχες προσπάθησαν εδώ και χρόνια με χίλιες δυο μεθοδεύσεις (ακόμη και από το Ιατρείο της Δίβρης πήραν 50.000 Ευρώ για ...το αναπτυξιακό αυτό έργο!!!), αλλά δεν τα κατάφεραν. Και δεν τα κατάφεραν, όχι γιατί κάποιος «κακός» πατριώτης (όπως π.χ. η αφεντιά μου) εμπόδισε αλλά γιατί είχαν άδικο και ζητούσαν παράλογα, παράνομα και αυθαίρετα να πάρουν νερό από εκεί που δεν έπρεπε. Και βέβαια μπορεί να μη καταλαβαίνουν ότι είναι αδιανόητο να πάρεις νερό από το πόσιμο των Υδραγωγείων (π.χ. «Αμπλινίτσι» ή «Άβουρα») και να το στερηθούν τα σπίτια, μπορεί να μη καταλαβαίνουν ότι το νερό του «Μοριού» ανήκει στους κατόχους από αιώνων (κήπους, μύλους, κλπ) και είναι η μοναδική «προίκα» της Δίβρης για ανάπτυξη, μπορεί να μη καταλαβαίνουν από Νόμους, απαγορευτικές Διατάξεις για την παράνομη υδροληψία κλπ, κλπ... Αλλά δεν καταλαβαίνουν επίσης  τα  τυπικά (σύμφωνα με το Νόμο) ότι κανένας από τους κτηνοτρόφους δεν δικαιούται νερό στα ποιμνιοστάσια, γιατί δεν έχουν σύγχρονες άδειες λειτουργίας...
Μάθαμε ότι συνεδρίασε το Τοπικό Συμβούλιο της Κοινότητας και χωρίς να συμβουλευτούν κανένα πήραν απόφαση, λέει, ότι θα προτείνουν να παρθεί νερό από το «Μοριό»!!... ΄Ετσι, γιατί νομίζουν ότι «αποφασίζουν και διατάσσουν» (ενώ έχουν μόνο γνωμοδοτικό και όχι αποφασιστικό ρόλο) και μάλιστα από λάβρους νεόκοπους που πλέον έχουν πάρει το μαστίγιο της εξουσίας!... Για να δούμε λοιπόν τη συνέχεια.
Όμως, ας ξεπεράσουμε όλα τα τυπικά, τα «ηθικά» και νόμιμα, τα «νταηλίκια» και να πάμε στην πραγματικότητα. Έχουν δεν έχουν τις προϋποθέσεις οι τσοπάνηδες της περιοχής, πρέπει να έχουν νερό για τις ανάγκες των ζωντανών τους. Και υπάρχει η λύση, που την έχουμε προτείνει ανεπισήμως στους ενδιαφερόμενους και την λέμε και τώρα.
Εμείς ξεχνάμε τις μέχρι τώρα απαράδεκτες συμπεριφορές, τις ...«κατάρες», τις απειλές», τις μεθοδεύσεις, τις προεκλογικές φιοριτούρες (με τα ψηφολεκτικά μονοσωλήνια κλπ) και λοιπά και λέμε την πιο συμφέρουσα και εύκολη λύση. Νερό άφθονο υπάρχει στο ρέμα του «Βορδολιού» από πολλές πηγές συνεχούς ροής, όπως»: το περίσσευμα της «Κρυάβρυσης», το υπόλοιπο που έρχεται από πολλές παραπάνω πηγές «Κοσάραινες» και άλλες, όλο το νερό της παρακάτω πηγής «Σοφιάκος» που μπορούν να συγκεντρωθούν σε μια τοπική δεξαμενή υδρομάστευσης σε ικανό υψόμετρο που να καλύπτει όλα τα ποιμνιοστάσια και να μεταφερθεί με σωλήνα Φ40, όπου θέλουν, άφθονο νερό χωρίς να θίγουν κανένα...  
Ας ξεχάσουν το «Μοριό» και του «Κοσμόπουλου», ας συμμορφωθούν στα στοιχειώδη (όχι όλα, γιατί αν εφαρμοστούν όλα ούτε στη «δεύτερη παρουσία» δεν βλέπουν νερό) που προβλέπει το έγγραφο της Υπηρεσίας Υδάτων της Περιφέρειας και ας προχωρήσουν στη ανωτέρω λύση που τους προτείνουμε.
Η προειδοποίηση η δική μας είναι σαφής και κατηγορηματική: Κάτω τα χέρια από το νερό του «Μοριού»... Εμείς είπαμε την ταπεινή άποψή μας... Άλλοι έχουν τα γένια και τα χτένια.  Ίδωμεν!...

v Τα άλλα ΜΙΚΡΑ ΝΕΑ της Δίβρης
·        Στην τελευταία σύναξη της μηνιαίας συζήτησης στο Δημαρχείο ετέθη και το θέμα του Χριστουγεννιάτικου στολισμού της Δίβρης. Εκεί άναψαν για λίγο τα αίματα, αν πρέπει ή δεν πρέπει να γίνει ο στολισμός, που θα βρουν λεφτά αφού ο Δήμος δεν διαθέτει και άλλα ωραία... Ακούστηκε ότι ο Αντιδήμαρχος κ. Αρβανίτης είπε ότι θα βάλει από την τσέπη του (!!), παρενέβη ο κ. Τηλέμαχος Φωτεινός και είπε να αναζητηθούν τα χρήματα (σύμφωνα με το Νόμο το 3% επί του τζίρου της επιχείρησης)  που παίρνει κάθε χρόνο ο Δήμος από το ΜΥΗΕ του και ανήκουν αποκλειστικά στη Δίβρη (το έχουμε κι εμείς πολλές φορές γράψει, που άραγε πάνε αυτά τα λεφτά που ανήκουν στη Δίβρη;;...), ακούστηκαν και κάποιες άλλες φωνασκίες. Δυστυχώς, «ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ΄ αλεύρια» στην έρμη τη Δίβρη. Μάλιστα κάποιος είπε και τα μαγαζιά να πάρουν δημοτικό φωτισμό για να τα  στολίσουν!!!... Ο Δήμος δεν έχει λεφτά, αλλά εξακολουθεί να φωταγωγεί το Δημοτικό Σχολείο 365 μέρες το χρόνο και πληρώνουμε εμείς τα κορόϊδα οι δημότες. Τι να πούμε πλέον...
·        Ο Σύλλογος Διβριωτών Αθήνας (ΣΔΑ) θα προσφέρει δώρα (παιχνίδια) στα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Δίβρης και μπράβο του... Του αξίζει ο δημόσιος έπαινος
·        «Ειρήνη ημίν...» στους Βασιλαίους. Μετά κάποια ένταση στα Επιτροπο-Εκκλησιαστικά της ενορίας, υπάρχει πλέον σύμπνοια και χριστιανική αγάπη. Φαίνεται ότι η καλοπροαίρετη  παρέμβαση η δική μας έδρασε και επέφερε καταλυτική  θεογνωσία στους αγαπητούς Βασιλιώτες, παρά τις διαμαρτυρίες και εν μέρει κάποιες μικρο-απειλές...
·        Και μια ευχάριστη είδηση. Ο υπεύθυνος μοναχός της Ιεράς Μονής Άνω Δίβρης Αρχιμανδρίτης π. Ιωακείμ, απομάκρυνε από το άμεσο περιβάλλον του ιστορικού Μοναστηριού τις εγκαταστάσεις των στάβλων, κοτετσιών κλπ. Μια αξιέπαινη επιβαλλόμενη ενέργεια.   
·        Για πρώτη φορά την ημέρα της εορτής του Αγ. Νικολάου, μητροπολιτικού ναού και πολιούχου της Δίβρης δεν έγινε πανηγυρική μονοεκκλησιά όπως επιτάσσει το έθιμο και το πρωτόκολλο (απουσίαζαν οι δυο άλλοι ιερείς της Δίβρης, παρότι ήταν Σάββατο, απουσίαζαν και οι Αρχές). Πιστεύουμε ότι αυτή η απαξία (εκ μέρους ιερέων, Αρχών και Σχολείων) δείχνει ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο...
·        ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Θάνατοι:
-Έφυγε ο Κώστας Δ. Αλμπάνης, ετών 77 από τον Περαμαχαλά Δίβρης, όπου και κηδεύτηκε
      Γάμοι:
-Παντρεύτηκε ο Γιώργος Ανδρ. Πατσής από τους Καρυνάδες Δίβρης με την επίσης διβριώτισα  Πηνελόπη Ασημακοπούλου (κόρης της Ελένης Νικ. Παπαχρονοπούλου από τους Βασιλαίους)

v Αναδημοσίευση της εκπληκτικής και ξεκαρδιστικής ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ του 1835 (πριν 180 χρόνια), για το πανηγύρι του μητροπολιτικού ναού Αγ. Νκολάου Δίβρης....
Αφού φέτος οι τοπικοί Εκκλησιαστικοί, Κοινοτικοί και Εκπαιδευτικοί ιθύνοντες της Λαμπείας,  απαξίωσαν την γιορτή του πολιούχου Αγ. Νικολάου της κωμόπολης Δίβρης (όπως γράφουμε παραπάνω) όπου εκεί από αιώνων γινόταν μεγάλη θρησκευτική πανήγυρη, εμείς ξαναδημοσιεύουμε την γνωστή ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ που αποκάλυψε ο φωτισμένος δάσκαλός μας και συγγραφέας του βιβλίου της ιστορίας «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» αείμνηστος Νίκος Αναστόπουλος που δημοσίευσαν οι μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» και «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» με την ευκαιρία των Ολυμπιακών αγώνων. Αξίζει τον κόπο να την διαβάσετε.



Τέλος, ο νέος τρόπος ενημέρωσης γίνεται μέσα από τη στήλη αυτή, από καθήκον, χωρίς καμιά απαίτηση για παραδοχή ή όχι, αφού το τελευταίο επίσημο έγγραφο του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ» που στάλθηκε επισήμως σε αρμόδιες Κρατικές και Δημοτικές Αρχές και Συλλόγους της Δίβρης, με θέμα: «Επείγοντα και ζωτικά θέματα της ιδιαίτερης πατρίδας μας Δίβρης, προς επίλυση», δεν έτυχε καμιάς τύχης ή ανταπόκρισης!...