ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016 -Ο "ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ Γιάννης Τσετσέλης" σας ενημερώνει ...

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ  2016

Ο "ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ


Γιάννης Τσετσέλης"  

σας ενημερώνει με 

τα νέα της Δίβρης

     

 Η ΝΕΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

( Έτος 4ο - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016 - Aρ. Φύλλου 37)

Όταν ο Δήμος Αρχ.Ολυμπίας, οιυπεύθυνοι κρατικοί παράγοντες, η τοπική κοινωνία και η Κοινότητα  κοιμούνται και αδιαφορούν, εμείς επαγρυπνούμε και ενδιαφερόμαστε...

Και δια της εφημερίδας με τον ανωτέρω τίτλο:

 Θα σας ενημερώνουμε για μικρά και μεγάλα 

θέματα της κωμόπολης 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:

            Γιατί διαλέξαμε, αυτό το περίεργο τίτλο της ηλεκτρονικής εφημερίδας μας;

            Ο Γιάννης Τσετσέλης, για όσους δεν τον γνώρισαν, ήταν μια εμβληματική μορφή, μια «γραφική» (με την πιο καλή έννοια) φιγούρα της παλιάς καλής Δίβρης που έζησε και άφησε το ίχνος του επί πολλές δεκαετίες τον περασμένο αιώνα. Ενδεχομένως το όνομα «Τσετσέλης» να έχει περάσει σε πολλούς με κάποια απαξία, ως ενός φτωχού, καταφρονεμένου και όχι έξυπνου συμπολίτη μας. Ήταν όμως, από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες που άφησαν εποχή στην ιστορική κωμόπολη. Ελπίζουμε να δοθεί ευκαιρία να γράψουμε για την ψυχοσύνθεση, την καλοσύνη και να ξετυλίξουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σημαντικές πτυχές της πολυσήμαντης αυτής προσωπικότητας, με τη διήγηση περιστατικών (το πλείστον σπαραξικάρδιων)  που σημάδεψαν όχι μόνο τον ίδιο αλλά όλη την τοπική κοινωνία της Δίβρης. Σήμερα θα περιοριστούμε σε λίγα.

            Ξεκινώντας αυτή τη μόνιμη ενημερωτική στήλη κάνουμε γνωστό στους εκλεκτούς αναγνώστες της «ΝΕΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ», ότι ο Γιάννης Τσετσέλης ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο επίσημος εκφωνητής, ο τελάλης της Δίβρης, δηλ. ο άνθρωπος που διαλαλούσε με την χαρακτηριστική και πολλές φορές ακατάληπτη φωνή του («ψεύδιζε» λίγο), όλα τα σημαίνοντα γεγονότα και τις ανακοινώσεις (ως είδος μεγαφώνου) που αφορούσαν τοπικά προβλήματα της Κοινότητας, χαρούμενα ή άσχημα νέα της ζωής της κωμόπολης, η αναγγελία προσωπικής εργασίας, η διανομή νερού για άρδευση κλπ, κλπ. Ήταν με λίγα λόγια η φωνή της συνείδησης της «Αγοράς» της Δίβρης. Ο ίδιος σχεδόν μοναχικός στη ζωή του και πάμφτωχος, για πολλές δεκαετίες ήταν ο «θεληματάς» (κι εδώ με την καλή έννοια) για να εξασφαλίζει τον επιούσιον άρτον και μάλιστα έχει μείνει παροιμιώδες σε διβριώτες και παραθεριστές (στους οποίους ήταν συμπαθέστατος) το περιβόητο «τσετσελόσημο» όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται το φιλοδώρημα ή μπουρμπουάρ που έπαιρνε   ευχαρίστως όποιο κι αν ήταν και χωρίς γογγυσμόν…

Τα θέματα που θα παρουσιάζουμε θα είναι τηλεγραφικά διατυπωμένα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που θα συλλέγουμε, μαζί με τις συνοδεύουσες φωτογραφίες (παλιές και σημερινές) Σε μερικά θα υπάρχει μεγαλύτερη έκταση, ιδίως όταν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα. Η χαρακτηριστική φωνή του αείμνηστου Γιάννη Τσετσέλη θα αντηχεί στεντόρεια σε λόγγους και λαγκαδιές όπως τότε, τον παλιό καλό καιρό…        Συνεχίζουμε.

 Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ο τελάλης της Δίβρης, Γιάννης 

Τσετσέλης» ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΝΕΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΕ 

ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΔΙΒΡΗ»

Η «ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ» του «ΤΕΛΑΛΗ»

ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ...

Θησέα, μην αργείς....

Της ΜΑΡΙΑΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ - ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Επιστροφή στον Σκείρωνα και τον Προκρούστη. Τα πάρκινγκ των εθνικών μας δρόμων, άντρα ληστών με Καλάσνικοφ που αντικατέστησαν το ρόπαλο του Περιφήτη. Καθημερινά απαγωγές νηπίων εν μέση οδώ. 10.000 ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, που γλίτωσαν από την κόλαση του πολέμου και του θαλασσοπνιγμού, εξαφανίστηκαν ως διά μαγείας στην Ευρώπη της ασφάλειας και της ευημερίας.

Η θαλπωρή των Αλκυονίδων κάλπικη. Η αθωότητα των πεύκων μας απατηλή. Παντού στον δρόμο μας ενεδρεύει ο Σίνης ο Πιτυοκάμπτης. Η Κακιά Σκάλα δεν παρεκάμφθη, απλώς μετανάστευσε το κρεβάτι του Προκρούστη.

Τα διόδια μαζεύουν τις νταλίκες και τα τρακτέρ σαν κλωσσόπουλα, ενώ τα ΙΧ και τα λεωφορεία πληρώνουν με πιστωτική το τέλος ανακούφισης στις καφετέριες. Να, λοιπόν, που και στην άσφαλτο βλαστάνουν πειρατικές ιστορίες απ' αυτές που γοητεύουν τα παιδιά. Η μυστηριώδης νήσος της «Αθηνών - Κορίνθου»! Η Οδύσσεια της "Αθηνών - Θεσσαλονίκης"!

Δεν είναι μόνον ο Μινώταυρος όπου συνηθίζαμε να θυσιάζουμε τον ανθό για να στεριώσουν τα γιοφύρια κι οι πολλές λωρίδες ταχείας κυκλοφορίας. Είναι και οι ορδές των αγροτών, που με συνέπεια επιδημίας εφορμούν κατά τη χειμερία νάρκη των αγρών. Είναι και οι συμμορίες των πιστολέρο που καραδοκούν πότε το πιτσιρίκι θ' απαιτήσει ν' ανακουφιστεί στη φύση από τα καλούδια που το μπουκώνουμε στη διαδρομή.

Πάνε τα χρόνια που το ΙΧ στέγαζε τα παράνομα ζευγαράκια. Δεν είναι πια οι ματάκηδες που καραδοκούν για τσάμπα τσόντα. Ο θάνατος στήνει καρτέρι στα ερωτικά στέκια. Στο Χρηματιστήριο Αξιών η τιμή της ζωής πέφτει ταχύτερα απ' τους υπόλοιπους δείκτες και κανένα επιτόκιο δεν μπορεί ν' ανακάμψει απ' αυτή την κατρακύλα. Τίποτε δεν μας ασφαλίζει απ' τον καθημερινό κίνδυνο. Η ασφάλεια κατάντησε προσωπική υπόθεση, επειδή εξαγοράσαμε την ησυχία της ανωνυμίας με το ξεπούλημα κάθε αλληλεγγύης.

Τις προάλλες, στον σταθμό του ηλεκτρικού στην Ομόνοια, μια γριά μισοπάλαβη χτύπησε με την ομπρέλα της στο κεφάλι μιαν ανύποπτη κοπέλα και άρχισε να τη βρίζει πατόκορφα σαν εκπρόσωπο της γενιάς της απωλείας. Όλοι χάζευαν, ή έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν, ενώ η μικρή έβαλε τα κλάματα. Κανείς δεν έτρεξε να την παρηγορήσει, να τη ρωτήσει αν πόνεσε.

Κάποιοι παππούδες έκριναν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να τα ψάλουν στη νεολαία, που δεν σηκώνεται στο λεωφορείο και που, όπως το έγραψαν και οι εφημερίδες, είναι ατομιστές και καλοπερασάκηδες. Κάποιοι νέοι πιο θαρραλέοι το πήραν προσωπικά κι άρχισαν να τους κοντράρουν. Τα πράγματα χόντρυναν όταν οι γέροι άρχισαν να βρίζουν τους γονείς των νέων που ευθύνονται για την ανατροφή που τους έδωσαν και, ενώ παρατάσσονταν οι γενιές σε θέση μάχης («άμες γ' εσόμεθα πολλώ κάρρονες» που χόρευαν κι οι Σπαρτιάτες), ως από μηχανής θεός ήλθε το τρένο.

Προφανώς τα αστυνομικά μέτρα δεν επαρκούν. Η Ελλάς παραμένει φρενοκομείον. Η Ευρώπη παραμένει φυλακή, με πάντα υπερπλήρη την πτέρυγα μελλοθανάτων. Τι να σου κάνει κι η κάθε κυβέρνηση;

Ίσως δεν χρειαζόμαστε παρά κάποιον δεκαεξάχρονο Θησέα να καθαρίσει για όλους μας.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

ΦΩΤΟ-ΡΕΠΟΡΤΑΖ

v Επί τέλους, το ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ, λόγω του ότι φιλοξενεί στην Κοινότητά μας Μικρό Υδροηλεκτρικό Εργοστάσιο (ΜΥΗΕ)...

Οι αγώνες μας δεν πήγαν χαμένοι (αυτό να το βλέπουν μερικοί μερικοί που περιμένουν "το μάνα εξ ουρανού" να έρθει μόνο του)

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος Πάνος Σκουρλετης υπόγραψε την σχετική Απόφαση που λέει
οριστικά και τελεσίδικα, αυτό που καθυστερούσαν άλλοι επί 5 ολόκληρα χρόνια:
«Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πάνος Σκουρλέτης, υπέγραψε την απόφαση με την οποία εγκρίνεται η διάθεση των ποσών από σταθμούς Α.Π.Ε. που βρίσκονται σε μία ή περισσότερες Δημοτικές ή Τοπικές Κοινότητες, για τα έτη 2010-2014, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρ. 5 της ΚΥΑ με αρ. πρωτ. ΑΠΕΗΛ/Α/Φ1/ οικ. 23840/23.12.2014 (ΦΕΚ Β' 3497/29.12.2014) «Επιμερισμός ειδικού τέλους στους οικιακούς καταναλωτές σε περιοχές όπου λειτουργούν σταθμοί ΑΠΕ».

Να σημειώσουμε ότι τη σημαία του αγώνα είχαν σηκώσει με επίμονα έγγραφα και παραστάσεις:
1. Το "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ" για την Διβρη
2. Ο κ. Κανελλόπουλος για την Αλφειουσα
3. Ο κ. Τσιγαρίδας για την Ευρυτανία
Και ενδεχομένως κάποια άλλοι....

Τελικά έγινε και ο επιμερισμός των 18 εκατομμυρίων Ευρώ σε όλες τις δικαιούχες Κοινότητες πανελλαδικά. Στη Δίβρη επιμερίστηκε για τα νοικοκυρά της το ποσό των 17.000 Ευρώ αναδρομικά από το 2010 μέχρι το 2014... Τώρα πως θα γίνει από εδώ και πέρα θα το δούμε στους Λογαριασμούς της ΔΕΗ όπου θα έχουμε καθαρή εικόνα. Πάντως σύμφωνα με την αρχική Απόφαση προβλέπεται ΔΩΡΕΑΝ ΡΕΥΜΑ (μόνο την αξία ρεύματος και όχι τις λοιπές κρατήσεις) μέχρι 2000 κιλοβατώρες και 50% έκπτωση από 2000 μέχρι 3000 κιλοβατώρες το 4μηνο(;).... Περιμένουμε να δούμε.

Αλλά για να αποδίδουμε «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η επιτυχία είναι μόνο δική μας (αυτό θα ήταν ανόητο να το ισχυριστούμε και δεν ζητάμε εύσημα), αλλά ότι εμείς δεν μείναμε με σταυρωμένα τα χέρια και διεκδικούσαμε εδώ και πολύ καιρό αυτό που μας ανήκει δικαιωματικά και μάλιστα με δυναμικό τρόπο εκ καθήκοντος.

Το ευεργέτημα είναι ανταποδοτικό από το Νόμο γιατί το ΜΥΗΕ ιδιοκτησίας της εταιρείας ΒΑΣΕΚΡΑΦΤ του συμπολίτη μας κ. Τηλ. Φωτεινού, αποδίδει από τότε που λειτούργησε το νόμιμο ποσοστό στο Κράτος και τον Δήμο Αρχ. Ολυμπίας.... Αλλά;;; Ο μεν Δήμος «ποιεί την νήσσαν» και σπαταλούσε τα δικαιούμενα της Δίβρης, το δε Κράτος αργούσε...

Υπενθυμίζουμε ένα από τα έγγραφά μας (το τελευταίο) που στείλαμε ως «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ», αφού κανένας τοπικός ή δημοτικός παράγων δεν ενδιαφερόταν, που το έγγραφό μας αυτό έφτασε στα χέρια του αρμόδιου Υπουργού κ. Π. Σκουρλέτη  που αντέδρασε θετικά.

Διαβάστε το και πάλι...

«ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ              

ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ (ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ) ΗΛΕΙΑΣ

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»

ΤΚ 27063 Λαμπεία-Τηλ. 6972295293       Λαμπεία (Δίβρη) 18 Νοεμβρίου 2015

              Αρ. πρωτ.2269

ΑΝΑΦΟΡΑ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Προς

1. Το Γραφείο Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Παν. Σκουρλέτη

2. Το Γραφείο Υπουργού Εσωτερικών κ. Παν. Κουρουμπλή

3. Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος κ. Ιω. Τσιρώνη

4. Υφυπουργό  Εσωτερικών κ. Γιάννη Μπαλάφα

5. Γεν. Γραμ. Ενέργειας και Ορυκτών Πρώτων Υλών κ. Απ. Αλεξόπουλο

ΚΟΙΝΟΠ: α) ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. Περαιβού και Καλλιρρόης 5 ΑΘΗΝΑ 10432

                  β) ΡΑΕ Πειραιώς 132 ΑΘΗΝΑ 11854

ΘΕΜΑ: Εννεάμηνη καθυστέρηση απόδοσης ειδικού τέλους στους δικαιούχους καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος της Τοπικής Κοινότητας Λαμπείας Ηλείας, όπου λειτουργεί σταθμός ΑΠΕ, σύμφωνα με την ΚΥΑ αρ.ΑΠΕΗΛ/Α/Φ1/οικ.23840/23-12-2014 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 3497 Β/29-12-2014

Αξιότιμοι Κύριοι Υπουργοί, κύριε Γεν. Γραμματέα

            Με λύπη μας, σας αναφέρουμε ότι ενώ η εν θέματι ΚΥΑ που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο τέλος του περασμένου χρόνου και αφορά την απόδοση του ειδικού τέλους στους καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος της ιδιαίτερης πατρίδας μας Λαμπείας (Δίβρης) Ηλείας,ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ακόμη, μετά παρέλευση τόσο πολλών μηνών.

            Η Πολιτεία σωστά θέσπισε αυτό ευεργετικό μέτρο για τα νοικοκυριά, ως ανταποδοτικό της εγκατάστασης στην Κοινότητά μας (όπως και στην Κοινότητα Αλφειούσας του Νομού μας και άλλων 260 σε όλη την Επικράτεια) σταθμού ΜΥΗΕ με παραχώρηση εδαφικών εκτάσεων, χρήση ύδατος κλπ και όχι βέβαια  ως κάποιο χαριστικό μέτρο. Δυστυχώς, παρά την ρητή Απόφαση περί «ισχύος από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» ολιγωρείτε  αδικαιολόγητα και αθετήσατε την υποχρέωσή σας. 

Και είναι απορίας άξιον ότι η αδιαφορία αυτή και η καταστρατήγηση Νομών και Διατάξεων της συντεταγμένης Πολιτείας, γίνεται από μια Κυβέρνηση της Αριστεράς που έχει και πρέπει να επιδεικνύει αυξημένη κοινωνική ευαισθησία, ιδιαίτερα για τα νοικοκυριά περιοχών  ορεινών και άγονων όπου εγκαταστάθηκαν Σταθμοί ΑΠΕ.

Μάλιστα σε ότι αφορά την περιοχή της ιδιαίτερης πατρίδας μας Λαμπείας Ηλείας, σας υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Κράτους είναι από τις 10 φτωχότερες περιοχές της χώρας!!... Επίσης η περιοχή Λαμπείας είναι ορεινή (με υψόμετρο περίπου 1000μ. υπέρ την θάλασσα) και άγονη. Και ως εκ τούτου, η απαίτησή μας για άμεση εφαρμογή του μέτρου καθίσταται πλέον επιτακτική και αναγκαία.

Επίσης με την ευκαιρία σας ενημερώνουμε, (και αυτό αφορά το Υπουργείο Εσωτερικών) ότι ο Δήμος Αρχ. Ολυμπίας (στον οποίο υπάγεται η Τοπική Κοινότητα Λαμπείας), ενώ εισπράττει από το έτος 2010  από την ΔΕΗ το 3% (εκ του τζίρου της επιχείρησης του ΜΥΗΕ της Λαμπείας) το παρακρατεί παράνομα (κατά πληροφορίες μας το δαπανά σε αλλότριες παροχές) και δεν το αποδίδει στην δικαιούχο Τοπική Κοινότητα Λαμπείας και μάλιστα σε επανειλημμένα έγγραφά μας στην Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου να μας δοθούν στοιχεία που πάνε αυτά τα χρήματα, μας αγνοούν προκλητικά.

Μετά την έκθεση των ανωτέρω

ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ

1^ον: Να δώσετε εντολή στην ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. να εφαρμοστεί ΑΜΕΣΑ η αρ.ΑΠΕΗΛ/Α/Φ1/οικ.23840/23-12-2014  Απόφαση απόδοσης του τέλους στους δικαιούχους καταναλωτές ρεύματος της Τοπικής Κοινότητας  Λαμπείας Ηλείας.

            2^ον: Να δώσετε επίσης εντολή να αποδοθούν τα  οφειλόμενα καθυστερούμενα ποσά του εννεάμηνου, με συμψηφισμό στους λογαριασμούς ΔΕΗ των δικαιούχων.

            3^ον: Το Υπουργείο Εσωτερικών να ερευνήσει και να ελέγξει κατά Νόμον την παράνομη κατακράτηση και κακή χρήση του 3% εκ μέρους του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας και την απόδοση χρημάτων 5 ετών στην Τοπική Κοινότητα Λαμπείας.

            Εν αναμονή ενεργειών και απαντήσεώς Σας.

Με τιμή

Ο πρόεδρος

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

(ιατρός, πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ» και εκδότης του Ιστορικοί-Λαογραφικου περιοδικού «ΔΙΒΡΗ»)

Υ.Γ. Το παρόν να πρωτοκολληθεί και καταστεί δημόσιο έγγραφο  .»

v Το πιο καλό νέο. Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αξιολογεί και  τοποθετεί προσεχώς στη Δίβρη Μηχάνημα Αυτόματης Ανάληψης ΑΤΜ!....

Πληροφορούμεθα ότι η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ξεκίνησε τη διαδικασία αξιολόγησης για  να τοποθετήσει Μηχάνημα Αυτόματης Ανάληψης Χρημάτων (ΑΤΜ). 

Όλη η προσπάθεια, ενέργεια και ιδέα ανήκει τον εκ καταγωγής Διβριώτη κ. Ανδρέα Ιω. Παπανδρικόπουλο που αυτή τη στιγμή είναι επιτυχημένος Διευθυντής του Υποκαταστήματος της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (πρώην ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ) Πελοπίου.

Εάν ευοδωθεί η πρόταση θα είναι μια σημαντική και επωφελής προσφορά για την Δίβρη, τους κατοίκους της και των γύρω χωριών, για τους καλοκαιρινούς παραθεριστές αλλά και τους περαστικούς που θα εξυπηρετούνται πολλαπλώς, χωρίς να αναγκάζονται να μεταβαίνουν  45-60 χιλιόμετρα μακρυά...

Το ευχόμαστε ολόψυχα και περιμένουμε

  v  Δικαίωση των αγώνων μας, και

    ΚΟΛΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΡΧ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ Η ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕΡΑΤΩΔΟΥΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΜΕΧΡΙ 82% (!!) ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ-ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ....

Η Περιφέρεια ακύρωσε την παράνομη και παράτυπη Απόφαση που πήρε η πλειοψηφία του ΔΣ του Δήμου (πλην 3 Συμβούλων) με την οποία ήθελαν να αυξήσουν τα τέλη καθαριότητας και φωτισμού στους δημότες.
Προσφυγή για την εξωφρενική αυτή απόφαση έκανε η Παράταξη της Αξιωμ. Αντιπολίτευσης του κ. Αηδονη στις 9-11-2015 και το "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ" στις 24-11-2015 (επειδή στη Διβρη η αύξηση ήταν τερατώδης 82%!!!)
Αποτέλεσμα:
1.Η Περιφέρεια ΔΕ έκανε πανηγυρικά δεκτή την προσφυγή της Παράταξης του κ. Αηδονη. Και παράλληλα αναφέρεται στη δική μας ΕΝΣΤΑΣΗ που δεν εξετάστηκε (καθόσον δεν χρειαζόταν, αφού είχε ήδη ακυρωθεί η πρωτοφανής Απόφαση)
2. Η ίδια δική μας ΕΝΣΤΑΣΗ διαβιβάστηκε παράλληλα στην κ. Εισαγγελέα Ηλείας, που άμεσα διέταξε Ανακρίσεις!!... (εκλήθη πρώτος και κατέθεσε ο πρόεδρος του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ» στις 25 Ιανουαρίου 2016)  

Ο εστί μεθερμηνευόμενο ("...που το πάνε το παιδί, παλληκάρι στο κλουβί "....)

Έτσι γίνονται οι αγώνες για να μάθουν οι διαρκώς παρανομούντες στο Δήμο Αρχ. Ολυμπίας, οτι δεν μπορούν να οργιάζουν εις βάρος των δημοτών τους...
Διαβάστε όλο το σκεπτικό της Ακύρωσης, άνοιγμα στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» στο Ιντερνέτ ΑΔΑ:ΩΧ87ΟΡ1Φ-Η7Δ

v Γιατί ο Δήμος Αρχ. Ολυμπίας αρνείται πεισματικά να δώσει την ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ του έργου «Ανάπλαση της Αγοράς», να δούμε τι ακριβώς θα γίνει;;;

Ο εμπαιγμός και η προκλητική αναίδεια, έχει φτάσει στο κατακόρυφο. Δεν φτάνει που το έργο αυτό εδώ και πολλά χρόνια καρκινοβατούσε με υπαιτιότητα της Δημοτικής αρχής, δεν φτάνει που κινδύνευσαν να χαθούν τα χρήματα, δεν φτάνει που από το αρχικά προγραμματισθέν έργο (από «Γαβροβίκο» σε «Μοριό» ...κόντυνε από τα 2 χιλιόμετρα στα 150 μέτρα, δεν φτάνει που σπατάλησαν 60.000 Ευρώ για μια παράνομη (χωρίς Διαγωνισμό) μαϊμού-ζωγραφιά Μελέτη...., κλπ, κλπ. Οι αρμόδιοι του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας αρνούνται να δώσουν όχι μόνο σε μας (το «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ») που ζητήσαμε επισήμως, αλλά και στον Μηχανικό κ. Χρύσανθο Ταβλά την ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ να δούμε τι επιτέλους θα γίνει σε αυτή την περιβόητη «Ανάπλαση»...

Γιατί το κρατάνε εφτασφράγιστο μυστικό; Ενώ θάπρεπε  πρώτα και κύρια να ενημερώσουν τον κόσμο της Δίβρης και ιδίως εκείνους που θα τους ζητήσουν να γίνει η οποιαδήποτε παρέμβαση στην ιδιοκτησία τους;

Ως γνωστόν, η απόφαση που πάρθηκε από το ΔΣ του Δήμου (με  σύσταση-προτροπή του αρμόδιου Υπουργείου, καθόσον δεν είχαν ζητήσει υπέυθυνες δηλώσεις των ιδιοκτητών) είναι ο αναπλασμένος πεζόδρομος  «θα γίνει επί των υπαρχόντων πεζοδρομίων»(!!!) και άρα θα αλλάξει ο Μανωλιός και θα βάλλει τα ρούχα του αλλιώς... Δηλαδή μηδέν στο πηλίκον.

Και έρχονται ο συμπολίτες της τελευταίας εφημεριδούλας «ΕΝΤΟΣ» να μας πληροφορήσουν (άραγε έχουν την ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ και δεν την κοινοποιούν στους κατοίκους;) «ότι προβλέπεται να γίνει πεζόδρομος 1,2-1,5 μέτρων».... (λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο βεβαίως). Μάλιστα, παλιότερα μιλούσαν για μελλοντικούς «δακτυλοδεικτούμενους», τώρα μιλάνε ότι εναπόκειται «πατριωτική φιλοτιμία» των ιδιοκτητών, αφού η απόφαση του Δήμου και του Υπουργείου άλλως κελεύει...

Δυστυχώς, υπήρξε η μοναδική ευκαιρία να γίνει ένας περιπατητικός πεζόδρομος από τη μια άκρη στη άλλη στο κέντρο της Δίβρης και χάθηκε.  

Ας ευχηθούμε να μην ισχύσει η  λαϊκή παροιμία «ήτανε στραβό το κλίμα, τόφαγε κ ο γάιδαρος»!...  (σ.σ. η ομοιότητα των υπεύθυνων με τα συμπαθή φυτά και ζώα είναι εντελώς συμπτωματική....)

v     ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΟΣ!!!!....
Ε!, Οχι ρε παιδιά...

Είπαμε να λυπηθούν οι συνέλληνες για το νεαρό τραγουδιστή Παντελίδη, που έχασε τη ζωή του στο τροχαίο, που όπως λέει ο Ιαβέρης (που αγωνίζεται εναντίον του Μολώχ της ασφάλτου) χάνονται καθημερινά στην Ελλάδα σαν να πέφτει ένα αεροπλάνο σε κατοικημένη περιοχή!!... (Βλ http://all4fun.gr/index.php…)
Είπαμε να πάνε και να βάλουν λουλούδια, στο τόπο που σκοτώθηκε το ίνδαλμά τους, όσοι θαύμαζαν τα νυχτερινά τραγούδια του και τάσπαζαν στις λουλουδάτες πίστες τις μεταμεσονύκτιες ώρες.... Ναι.
Αλλά να φύγει την ώρα του μαθήματος, ολόκληρο Σχολείο και να πάει στον τόπο του δυστυχήματος, πάει πολύ.... 

Είναι ένα μικρό δείγμα της αγωγής και της παιδείας που δίνουμε στα παιδιά μας. Και η τηλεπαρουσιάστρια να διαβάζει "το συγκινητικό σημείωμα που άφησε η 5χρονη μικρή Έλενα"(!!!). Πότε πρόλαβε η μικρή Έλενα, να μάθει τόσα γράμματα και να αποκτήσει τέτοια πολιτιστική κουλτούρα; Άγνωστον, όπως άγνωστος και άβυσσος η ψυχή των γονέων!!!...
Και τόσο μεγάλο πλήθος λαού, και αφιέρωση τόσες ατέλειωτες τηλεοπτικές ώρες, ενώ στο δυστύχημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου ελάχιστα λεπτά (ή καθόλου στα ιδιωτικά Κανάλια) που σκοτώθηκε την ώρα της δουλειάς του από τροχαίο και όχι γυρνώντας από ξενύχτι....
Δεν ξέρω τι να πω εγώ, ο άσχετος. Ίσως γιατί δεν γνώριζα καν, ούτε ήξερα τα τραγούδια του άτυχου νέου....
Μα, τα μικρά παιδιά;;;;

                  v  Η ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ των «όπου γης» Διβριωτών!...

(Σ.Σ. Εμείς, η ΠΕΕΔ και το «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ», φέτος δεν κόψαμε Βασιλόπιτα, ούτε χορό κάναμε στην Αθήνα. Ίσως υπολογίσαμε την γενικότερη οικονομική κρίση, ίσως γιατί έχουμε ρίξει το βάρος στις καθιερωμένες καλοκαιρινές Εκδηλώσεις πού κάνουμε στην πατρώα Γη Δίβρη (ετοιμαζόμαστε από τώρα για να παρουσιάσουμε στις 20 Αυγούστου μια μεγάλη έκπληξη.

Όμως χαρήκαμε, γιατί όλοι οι Διβριώτες (εκτός ημών) έκοψαν την πίτα τους και το γλέντησαν. Και οι Διβριώτες της Ηλείας (Πάτρας και Αθήνας) και οι αδελφοί Διβριώτες της Βορ. Ηπείρου και της Φθιώτιδας... Τιμής Ένεκεν, ας αρχίσουμε από τους τελευταίους).

1. Η νέα γενιά των ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
Κόβει την πίτα του και γλεντάει στην Αθήνα.... Είναι τα νέα παιδιά της αδελφής Διβρης, που τα περισσότερα γεννήθηκαν μέσα στη Ελλάδα μετά την μεγάλη έξοδο της 10ετιας του 1990.

Προσπάθησα στις φωτογραφίες να δω, εκείνους τους αδελφούς Διβριωτες της Βορ. Ηπείρου (τον μπάρμπα Χαράλαμπο Κίτσιο, τον Βασίλη Κούρη, τον Φίλλιπο Λιαγκο, τον Βασίλη Παντο, τον Λευτέρη Κίτσιο, τον Γιάννη Λιαγκο, τη δασκάλα Σπυριδούλα, το Σωκράτη Λιαγκο και όλους εκείνους που μας υποδέχτηκαν στη ηρωική επίσκεψη μας στα Άγια χώματα τους το 1992) αλλά εις μάτην...
Νοσταλγώ, εκείνες τις στιγμές κι αυτούς τους δυο φορές Διβριώτες... Άμποτε, να πραγματοποιήσω το αποχαιρετιστήριο ταξίδι μου εκεί ψηλά στο Διβροβούνι να βρεθώ με τους προαιώνιους αδελφούς μου που τόσο μας τίμησαν και τους τιμήσαμε...
Κι αυτός ο σημερινός Σύλλογος τους φτιάχτηκε μαζί με μας, στον πρώτο ερχομό τους στη μητέρα (ή μητριά) Ελλάδα... Και δεν ξέρω αν οι νεώτεροι Διβριωτες, το γνωρίζουν αυτό.
Πάντως, είναι γλεντζέδες και χορευταράδες με τα παραδοσιακά τραγούδια τους!!!...

2. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Διβριωτών Φθιώτιδας (Λαμίας) επίσης, όπως κάθε χρόνο, έκανε τον Αποκριάτικο χορό του...

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ετήσια ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ. Όλοι ήταν εκεί, στο Κέντρο «ΤΕΜΠΕΛΗΣ» στο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟ.

Η αίθουσα κατάμεστη από κόσμο, Διβριώτες και φίλοι της Δίβρης που χρόνια τώρα τιμούν την δραστηριότητα, την προσφορά τους, στην παράδοση, τον πολιτισμό, τον εθελοντισμό. Βραβεύτηκαν οι επιτυχόντες στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση της περασμένης χρονιάς, με καταγωγή από τη ΔΙΒΡΗ, και το γλέντι άρχισε. Το κέφι περίσσευε, τα χορευτικά τους κατέπληξαν τους παρευρισκόμενους, και τους βρήκε το πρωί να χορεύουν...

3. Η παροικία της ΔΙΒΡΗΣ ΗΛΕΙΑΣ στην Πάτρα, δια του "Συνδέσμου των εν Πατραις Λαμπειεων "η Αγ. Τριάς" (που τώρα για λόγους συντόμευσης και ευκολίας, ονομάζουν "ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ΠΑΤΡΑΣ"),
Έκοψαν την πρωτοχρονιάτικη πίτα τους, με τη συμμετοχή ικανού αριθμού συμπατριωτών. Και διασκέδασαν αρκούντως σε πατριωτική ατμόσφαιρα.

Να σημειώσουμε ότι ο "Σύνδεσμος" έχει σημαντική και ενδιαφέρουσα ιστορία. Λειτουργεί από το 1928 , ήταν ο πρώτος Σύλλογος Ηλείων στην Πάτρα και έχει να επιδείξει τεράστιο Πολιτιστικό, Κοινωνικό και Αναπτυξιακό έργο για την γενέτειρα Διβρη και τα πέριξ χωριά του π. Δήμου Λαμπειας....
Μια ιστορία που είναι καταγεγραμμένη στο τοπικό Τύπο ("ΝΕΟΛΟΓΟΣ", "ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ" κλπ) αλλά και στο Αρχείο του "Συνδέσμου" που ελπίζουμε να αναδειχτεί κάποτε, από τους σημερινούς διοικούντες.

4. Και ο «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ», έκοψε την πίτα και πραγματοποίησε τον Αποκριάτικο χορό του στο κέντρο «ΚΑΣΤΡΟ».

Συνδυάστηκε η Εκδήλωση με μια εξαιρετική χειρονομία, αυτή της απόδοσης τιμητικής πλακέτας τον Διβριώτη γιατρό κ. Μαρίνο Τσουρούλα  για την ιατρική προσφορά του και εξυπηρέτηση των συμπολιτών μας στο Νοσοκομείο που εργαζόταν και για το γεγονός ότι είχε θητεύσει και Πρόεδρος του Συλλόγου τους παλιότερα (Ο Μαρίνος είναι γιος του φωτισμένου δασκάλου μας  αείμνηστου Νίκου Τσουρούλα, τον οποίο το ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ τίμησε σε ξεχωριστή Εκδήλωση)

Οι συμμετασχόντες διασκέδασαν και χόρεψαν με ξεχωριστό κέφι μέχρι πρωίας.

             v   ΜΙΚΡΑ και ΜΕΓΑΛΑ ΝΕΑ

·        Δέματα με ρουχισμό για τα προσφυγόπουλα ετοίμασαν οι μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Λαμπείας, και τα έστειλαν σε μια Εθελοντική Οργάνωση για να τα προωθήσει. Ήταν μια ευγενική  αξιέπαινη πράξη αλληλεγγύης προς τον κατατρεγμένο αυτό κόσμο που ξεσπιτώθηκε από τους καταστροφικούς πολέμους και μια ενέργεια που σφυρηλατεί τα πλέον αγνά αισθήματα στην μαθητιώσα νεολαία μας.
Ενα δικό μου μικρό αφιέρωμα στους πρόσφυγες

Μοιρολόι στα χαλάσματα!!!!!...,

Τα λογια του με ανέβασαν στους έβδομους ουρανούς της ανθρώπινης ύπαρξης και η μουσική του μπηκε βαθια στα έγκατα της ψυχης...
Τρέμω μηπως κάποιος μου φανερώσει την γνησια ερμηνεια στα σπαρακτικά λογια, γιατί εγω ηδη εκανα την δική μου μετάφραση και δεν θελω να μου τη χαλάσει κανένας....
Οσο για το μουσικό όργανο, φρονώ οτι το πλεον αυθεντικό Στραντιβαριους βιολί ή η αξιας 45 εκατ. δολαρίων Βιόλα του 1719, ωχριούν μπροστα στο αυτοσχέδιο όργανο του μεγαλου Ομηρικού εμβληματικού γέροντα της εικόνας!!!..

.

Δείτε και ακούστε (ή πατείστε παρακάτω στη λέξη βίντεο) :

https://www.facebook.com/100003112011369/videos/744061709040889/

Ο ‎علاء القاضي‎ πρόσθεσε ένα νέο βίντεο.

22 Μαρτίου 2015 · 

·        Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της Πάτρας στη Δίβρη. Παράσταση με έργο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέως Τσέχωφ στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου  έδωσε ο θίασος του Θεάτρου. Δε είχε συμμετοχή ο διευθυντής του Θεάτρου εξαίρετος ηθοποιός  Κώστας Καζάκος. Την παρακολούθησε ικανοποιητικός αριθμός μικρών και μεγάλων συμπολιτών θεατών.

·        Έγινε εγκατάσταση του εξοπλισμού του «Κέντρου Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης» στο κτίριο του «Αρχοντικού Πετραλιά».  Ελπίζουμε και αναμένουμε να μπει μπροστά σε λειτουργία όχι μόνο στον τομέα αυτό αλλά και ως Εκθετήριο κειμηλίων της οικογένειας των δωρητών Πετραλιά αλλά και Ολυμπιακών ώστε να εκπληρώσει την αποστολή του, καθόσον δαπανήθηκαν τόσα χρήματα και είναι κρίμα να παραμένει ανενεργό τόσα χρόνια με υπαιτιότητα του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας.

·        Μοιράζουν ... «αντίδωρα» στους μαθητές του Γυμνασίου. Μάθαμε ότι ο Δήμος Αρχ. Ολυμπίας δια του Αντιδημάρχου Κοινωνικής Αλληλεγύης μοίρασε πορτοκάλια στους μαθητές. Επίσης η Μητρόπολη Ηλείας μοίρασε τσουρέκια στους μαθητές.... Πολλή γαλαντομία κυκλοφορεί τελευταία στον αέρα της Λαμπείας.....

·        Ο αιδεσιμότατος ιερέας της ενορίας Ορεινής π. Φίλιππος Πέτρου (κάτοικος Δίβρης), πρωτοστάτησε και εκπροσώπησε τους αγροτοκτηνοτρόφους της περιοχής μας με δυναμικό τρόπο. Συμμετείχε στο συλλαλητήριο της πλατείας Συντάγματος κάνοντας δηλώσεις και σηκώνοντας ψηλά την αγωνιστική γροθιά του στις Τηλεοράσεις. Επίσης αυθημερόν συνοδευόμενος από τις κάμερες της Τηλεόρασης του ΑΛΦΑ, 

μπήκε στον στάβλο του (με το καλυμμαύχι ο ευλογημένος...) για να δείξει στο πανελλήνιο τι περνάνε οι (μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο, βεβαίως) παπάδες που αναγκάζονται να ποτίζουν και να ταΐζουν τα «πράματά» τους.

·        Μια ακόμη ληστεία στη Δίβρη. Κουκουλοφόροι μπήκαν τη νύχτα στο σπίτι της άτυχης συμπολίτιδος Θεώνης Μπόμπα 69 ετών, στη συνοικία Μπαρμπότα, την έδεσαν με σεντόνι και της πήραν 1.500 Ευρώ και έφυγαν ανενόχλητοι. Η Αστυνομία κάνει προσπάθεια να βρει τους δυο δράστες που το πιθανότερο να είναι ντόπιοι και να ήξεραν ότι η παθούσα είχε στο σπίτι της χρήματα. 

  

        v Γεγονότα της Δίβρης και της γύρω περιοχής από δημοσιεύματα εφημερίδων του περασμένου αιώνα!...

Σήμερα εφημ. «ΠΑΤΡΙΣ» Πύργου του έτους 1939

Εγκαινιάζουμε από σήμερα και στο εξής αυτή τη σημαντική στήλη. Και τούτο χάρη στον εκλεκτό φίλο συγγραφέα-ερευνητή κ. Λεωνίδα Καρνάρο που αναδιφώντας τα αρχεία των  τοπικών εφημερίδων («ΝΕΟΛΟΓΟΣ», «ΠΑΤΡΙΣ» κ.ά.) του περασμένου αιώνα πριν 60-70-80 - 90-100 ετών  μας στέλνει δημοσιεύματα που αφορούν τη Δίβρη και την γύρω περιοχή. Έτσι μαθαίνουμε σημαντικά γεγονότα που εν πολλοίς ήταν άγνωστα...

Σήμερα, βλέπουμε ότι πως ξεχώριζαν μεταξύ των  προσωπικοτήτων της Ηλείας οι καταγόμενοι από την Δίβρη (Τάκης και Πολύβιος Στεφανόπουλοι, Γιώργος Καρανικολός, Διονύσιος Σαρατσόπουλος, δηλ 4 διβριώτες από τους 7 προβαλλόμενους Ηλείους) και αναγγελία του αρραβώνα του δασκάλου μας Νίκου Τσουρούλα.  

εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 31-3-1939

εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 4-5-1939

εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 5-5-1939

εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 9-7-1939

v ΒΙΒΛΙΑ και ΕΝΤΥΠΑ συμπολιτών μας

·        Λογοτεχνικό περιοδικό «ΟΡΟΠΕΔΙΟ» με θέματα υψηλής πνευματικής στάθμης  που εκδίδει ο εκ Νεμούτας συγγραφέας Δημήτρης Κανελλόπουλος

Το ΟΡΟΠΕΔΙΟ βρίσκεται σε όλα τα σημεία πώλησης του πρακτορείου ΕΥΡΩΠΗ, σε όλες τις μεγάλες πόλεις και στο τηλ. 6976408666

·        Το νέο βιβλίο «ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ», ένα φωτογραφικό ταξίδι στα πανέμορφα Ιερά Προσκυνήματα της Ηπειρώτικης γης που εκδίδει ο εκ Δίβρης καταγόμενος Δημήτρης Ηρώδη Σωτηρόπουλος

Το βιβλίο θα βρείτε σε Βιβλιοπωλεία και στο τηλ. 6978619094

·        Η εφημερίδα «ΕΝΤΟΣ της Δίβρης» που εκδίδει συντακτική Ομάδα διβριωτών συμπολιτών με ποικιλία θεμάτων, τοπικού και γενικού χαρακτήρα

Η εφημερίδα κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή και σε έντυπη στη Δίβρη.

Ευχαριστούμε από καρδιάς τους αναγνώστες  της Ιστοσελίδας αυτής για την αποδοχή και τον ενθουσιασμό που έδειξαν στα προηγούμενα δημοσιεύματα:

  Η «ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Ανοίγουμε τον Φάκελο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου, για τη ζωή και τη δράση του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ¨» (1951-1967)

Κεφάλαιο Νο 3: Η «ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ Ανοίγουμε τον Φάκελο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου

Το περήφανο «Σύγγρειο» Δημοτικό Σχολείο Δίβρης(αρχιτεκτόνημα του 1907, ανεγερθέν επί Υπουργού Παιδείας του Διβριώτη Ανδρέα Στεφανόπουλου, στη θέση παλιού που κάηκε). Τότε, τα σχολιαρόπαιδα βούιζαν σαν το δημιουργικό μελίσσι, κάπου 200-250 παιδιά (παλιότερα, προπολεμικά λένε ότι έφταναν το 300-350)...

   Κεφάλαιο Νο 3

Η «ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Ανοίγουμε τον Φάκελο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου, για τη ζωή και τη δράση του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ¨» (1951-1967)

ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟ

«Τα Βραβεία στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Δίβρης από τον «Σύνδεσμο» από το 1951 έως το 1955»

( ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ του αρχικού ΠΡΟΛΟΓΟΥ και  ΣΤΟ 3^ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ)

Ήρθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου, να πραγματοποιήσω ένα όνειρό μου, αλλά και μια επιθυμία δεκαετιών. Να φέρω στην δημοσιότητα ένα μεγάλο θησαυρό που μου άφησε ως πνευματική κληρονομιά, ένας μεγάλος ευπατρίδης που δίκαια είχε αποκτήσει τον τίτλο του «πρωτοδιβριώτη», ο σπουδαίος  Νίκος  Γεωργ. Σωτηρόπουλος που άφησε αυτόν το μάταιο κόσμο το έτος 1999, σε ηλικία 89 ετών.

Ελπίζω να μη σπεύσουν κάποιοι να συσχετίσουν την «προβολή» του ονόματος αυτού με την συγγένεια που είχα μαζί του (δεύτερος εξάδελφος του πατέρα μου) γιατί θα αστοχήσουν. Όσο εξέδιδα το περιοδικό μου «ΔΙΒΡΗ», πλειστάκις από τις στήλες του είχα γράψει για το σπουδαίο αυτό συμπολίτη και κυρίως  για το έργο που προσέφερε από τις θέσεις και αξιώματα που του έδιδαν οι απανταχού διβριώτες στους πολιτιστικούς Συλλόγους της Δίβρης (Πρόεδρος του «Συνδέσμου των εν Αθήναις Λαμπειέων» 1951-1975, Πρόεδρος του «Προοδευτικού Συνδέσμου Δίβρης» 1935-1936), όσο και από τη θέση του στη Δημόσια Διοίκηση (Διευθυντής της Στατικής Υπηρεσίας Ελλάδος, πάρεδρος στο ΑΣΔΥ) για τις ποικίλες ευεργεσίες και ανιδιοτελείς εξυπηρετήσεις σε συμπολίτες μας διβριώτες και ορεινούς Ηλείους...

Δεν είναι αυτός ο σκοπός τους σημειώματος αυτού. Εμείς ευγνώμονες για αυτή την μεγάλη προσφορά στη γενέτειρά του Δίβρη, αποδώσαμε την ελάχιστη Τιμή κι Ευγνωμοσύνη με το στήσιμο της προτομής του που κοσμεί τον προαύλιο χώρο του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ» και γράψαμε στη βάση «αρχαίοις γράμμασι» με λακωνικό τρόπο, το ανεκτίμητο έργο του και την προσφορά του στην πατρώα Γη. 

Άλλος είναι ο  σκοπός αυτών που θα γράψω και να δημοσιεύσω σε συνέχειες στο προσωπικό μου Ιστολόγιο, αφού το περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» (όπου θα ήταν πολύ καλύτερα) δεν κυκλοφορεί προς το παρόν για τους γνωστούς λόγους....

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ, Ο «ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΡΥΧΕΙΟ»

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Γ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ;

            Θα ήταν βέβαια, πολύ καλύτερα και πιο σωστά να είχαμε προς γνωστοποίηση ή δημοσίευση εμείς ή κάποιοι άλλοι, τα επίσημα Αρχεία του «Συνδέσμου των εν Αθήναις Λαμπειέων  ό Αγ. Παντελεήμων¨». Αλλά φευ!.... Τέτοια Αρχεία που είναι η ζώσα ιστορία της γενέτειρας Δίβρης και της μεγάλης παροικίας των Διβριωτών της Αθήνας, δεν υπάρχουν πουθενά!!!... Και τούτο γιατί οι «κληρονομήσαντες» τον Σύνδεσμο (έχω γράψει με ποιο τρόπο και δεν θέλω να επανέλθω) του άλλαξαν το έτος 1977 το όνομα σε «ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ» και το πλέον τραγικό και αποτρόπαιο «του άλλαξαν τα φώτα», δηλαδή εξαφάνισαν όλο, μα όλο, το πλούσιο και ανεκτίμητο Αρχείο του επί 26 ολόκληρα χρόνια (με ένα διάλλειμα την εποχή της Χούντας) δράσαντος Συνδέσμου!!!... Βέβαια, πέρα από την εξαφάνιση και καταστροφή του Αρχείου του «Συνδέσμου» (1951-1967) που ως εκ θαύματος διασώθηκε ευτυχώς ένα μέρος του, εξαφανίστηκε τελείως (ούτε ίχνος δεν υπάρχει) και για το διάστημα της διετίας 1975-1977, όπου εκλέχτηκα και θήτευσα εγώ, ο γράφων, πρόεδρος του «Συνδέσμου»...

 Και εξαφάνισαν ή κατέστρεψαν ολοσχερώς αυτό τον πολύτιμο πατριωτικό θησαυρό, χωρίς να δίνουν κάποια επαρκή  εξήγηση. Άλλοι μας είπαν ότι πλημμύρησε το Γραφείο του ΣΔΑ (που ήταν στον τρίτο όροφο πολυκατοικίας...), άλλοι ότι κατέβασαν στο πεζοδρόμιο ολόκληρο το φοριαμό με το Αρχείο για να μετακομίσουν και κατά λάθος το πήρε ένα σκουπιδιάρικο του Δήμου Αθηναίων (sic!)... Όχι μόνο γελοίες και αστείες δικαιολογίες αλλά και έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού στην κρίση καi το νου του κάθε συμπατριώτη. Αλλά, αλλά....

Ο «ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ»....

            Αλλά, «θεός της Δίβρης» άλλα κελεύει!... Ο άνθρωπος που είχε ορκιστεί από τότε που είδε το πρώτο φως μέχρι την τελευταία του πνοή, ο Νίκος Γ. Σωτηρόπουλος, είχε προβλέψει φαίνεται τον επερχόμενο «Αρμαγεδδώνα» και την καταστροφή κάθε ιστορικού, πολιτιστικού-μορφωτικού στοιχείου  που υπήρχε μέσα στα Αρχεία του Συνδέσμου. Ο Νίκος Σωτηρόπουλος μου άφησε μαζί με άλλα πολύτιμα, ως «πνευματική παρακαταθήκη» τρεις κούτες με τους επί μέρους Φακέλους που το χαρακτηρίζω ανεκτίμητο «αδαμαντορυχείο»... Και δεν ξεχνώ δια βίου την τιμή αυτή.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ, ο Αγ. Παντελεήμων". Από αριστερά Λάκης Ανδρου-
τσόπουλος, Νίκος Καρυανός, ο Γ. Γραμματέας Γιάννης Αλεξανδρόπουλος,
Στέλιος Φωτεινός, (Πολύβιος Στεφανόπουλος), Μίμης Γιαρμενίτης,
ο Πρόεδρος Νίκος Σωτηρόπουλος, Χαράλαμπος Τσίγκανος, Χρίστος
Καρυανός και Κώστας Ζώτος

Τι περιέχουν αυτοί οι Φάκελοι; Περιέχουν αντίγραφα ή σε φωτοτυπίες ή τα αρχικά «Σχέδια» (χειρόγραφακαι  στη γραφομηχανή) με τόσες και τέτοιες λεπτομέρειες που εκπλήσσουν!... Πλήρη τα Πρακτικά με όλες τις υπογραφές των μελών, Αλληλογραφίες με τα Σχολεία, την Κοινότητα Διβρης, με Κρατικές Υπηρεσίες, με Ομογενείς, με προσωπικότητες, Συμβόλαια Αγοράς της «Αγροτολέσχης» και του οικοπέδου του Υγειονομικού Σταθμού κλπ, κλπ. Άπειρα και ενδιαφέροντα αντίγραφα.

            Αν έχουμε υγεία και όρεξη, θα δείτε «πράματα και θάματα» που εμείς οι συνεχιστές του προέδρου του «Συνδέσμου» και των άλλων συνεργατών του φιλοπόλιδων διβριωτών (γιατί εμείς είμαστε οι πραγματικοί συνεχιστές, γιατί οι «νόμιμοι κληρονόμοι» ...ξεπούλησαν ό,τι πήραν, ό,τι βρήκαν και ...εκσυγχρόνισαν την «κληρονομιά» -κατά τη δική τους άποψη, πατριωτική, κομματική κλπ), εμείς είμαστε ελάχιστοι, νάνοι  μπροστά σε αυτούς τους γίγαντες του πατριωτισμού και της ανιδιοτελούς προσφοράς . Δεν ξέρω, αν θα προλάβω (από πλευράς χρόνου, τεχνικών δυσχερειών ή άλλων γεγονότων) να ενημερώσω τους συμπολίτες μου για όλο το περιεχόμενο τω Φακέλων... Θα γίνει η προσπάθεια, αν και δεν  είμαι βέβαιος ότι θα δώσω  όλο αυτό τον πλούτο της «πατριωτικής ψυχής», ούτε είμαι βέβαιος ότι (μέσα από το διαδίκτυο, Ιντερνέτ) θα το δουν οι όλοι οι συμπατριώτες...

ΤΙ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΣΗΜΕΡΑ;

            Είναι μια μοναδική ευκαιρία να «ψηφιοποιήσουμε» ηλεκτρονικά τα έγγραφα-ντοκουμέντα αυτά, για μια μελλοντική (αν ξεφύγουμε από την οικονομική «μέγγενη») έκδοση βιβλίου, για να μείνει στις δέλτους της τοπικής Ιστορίας... Ας το ελπίσουμε

Θα κάνω σήμερα την αρχή. Ξεκινώντας από ένα συγκινητικό θέμα: Τα Βραβεία στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Δίβρης από τον «Σύνδεσμο από το 1951 έως το 1955»....  Θα ακολουθήσουν και άλλα θέματα, όπως πως δημιουργήθηκε η «Αγροτολέσχη»-Νηπιαγωγείο, τα Βραβεία στους μαθητές του Γυμνασίου, πως ανεγέρθηκε ο Ι. Ναός Αγ. Νικολάου, η ανέγερση ή ανακαίνιση  βρυσών,  πως ξεκίνησε η ίδρυση και η πρώτη λειτουργία του Γυμνασίου Λαμπείας, για τις Βιβλιοθήκες στο Δημοτικό και Γυμνάσιο Λαμπείας, πως έγινε η ίδρυση και λειτουργία του Υγειονομικού Σταθμού Λαμπείας, πως έγιναν τα Υδραγωγεία και τα δίκτυα ύδρευσης των σπιτιών της Δίβρης,  πως ενισχύθηκε του Οικοτροφείο Λαμπείας, πως συμμετείχε η Τοπική Κοινωνία δι΄ αντιπροσώπων στον «Σύνδεσμο»....

Και άλλα και άλλα θέματα, ων ουκ έστι αριθμός. Και όλα μέσα από τα γραπτά ντοκουμέντα που πρέπει να γίνουν κτήμα κάθε Διβριώτη, όπου κι αν βρίσκεται...

Θα ακολουθήσουμε την εξής τακτική. Παραθέτουμε σε φωτογραφίες τα («σκαναρισμένα») κύρια έγγραφα που μπορούν οι αναγνώστες να διαβάσουν αυτούσια, όσο μπορούν βέβαια γιατί μερικά δεν είναι απολύτως ευκρινή (ίσως χρειαστεί να γίνεται μεγέθυνση με ένα κλικ-ζουμ). Και κάπου κάπου θα αντιγράφουμε κάποια αποσπάσματα και θα βάζουμε και τη δική μας κριτική ή θαυμαστική «πινελιά» εκ καθήκοντος....

           

ΜΕΡΟΣ Γ΄

«Τα Βραβεία στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Δίβρης από τον «Σύνδεσμο» το ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 1953-54»

που τελικά δεν δόθηκαν!...

            Όταν άνοιξα τον υπο-Φάκελο αυτό (Βραβεία 1953-54), απογοητεύτηκα πολύ. Και τούτο γιατί δεν βρήκα τα λεπτομερή στοιχεία και τα ονόματα των βραβευθέντων μαθητών ή τουλάχιστον των προς βράβευση καλλίτερων μαθητών και μαθητριών!!...  Και πάλι ξαναγύρισα νοερά πριν στα χρόνια αυτά, μαθητής της 6^ης  Τάξης του Δημοτικού Σχολείου Διβρης και επανέφερα στη μνήμη μου ορισμένα πράγματα.

           

Γιατί άραγε ο υπο-Φάκελος αυτός είναι τόσο φτωχός ή καλλίτερα γιατί δεν υπάρχει η ενθουσιώδης αλληλογραφία των δυο προηγούμενων χρόνων μεταξύ του «Συνδέσμου  των εν Αθήναις Λαμπειέων» και των δασκάλων του Σχολείου; Μια μικρή μόνο προσωπική ενημέρωση θα κάνω, χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες αφού ούτε πολλά γραπτά ντοκουμέντα βρήκα στο Φάκελο αυτό, ούτε και  θα δημοσιεύσω την υπάρχουσα αλληλογραφία μεταξύ του Διευθυντή του Σχολείου, του Προέδρου του Συνδέσμου αλλά και την παρέμβαση του Επιθεωρητού της Στοιχειώδους Εκπαίδευσης Ηλείας που αφορούσε την βράβευση των μαθητών... (Θα γίνει μια μικρή αναφορά παρακάτω)

            Το σχολικό έτος 1953-1954 υπηρετούσαν τρείς σπουδαίοι δάσκαλοι. Για τελευταία χρονιά δίδαξε η διβριώτισσα δασκάλα μας Ευθυμία Πετραλιά (Κουνενή) που ως γνωστόν είχε υπηρετήσει για πολλές δεκαετίες (ακόμη και τον δικό μου πατέρα είχε μαθητή!!!) και μάλιστα δεν έφυγε ούτε στις δύσκολες εποχές της Κατοχής και του μετέπειτα Εμφύλιου με το ευεργέτημα να μη χάσουν καμιά Τάξη τα παιδιά της Δίβρης. Η δασκάλα που είχε έλθει την περασμένη χρονιά, η διβριώτισσα Θεοπίστη Καρυανού κόρη του επίσης δασκάλου διβριώτη Κώστα Καρυανού. Και ήρθε ένας νέος δάσκαλος (τον προηγούμενο χρόνο υπηρετούσε στην Δερβινή-Κρυόβρυση) ο Νίκος Β. Αναστόπουλος από τα Λαστέϊκα που ανέλαβε και Διευθυντής του Σχολείου.

Ο δάσκαλος Νίκος Αναστόπουλος σε νεαρή ηλικία

            Ο Νίκος Αναστόπουλος πήρε την 2^α  και την 6^η Τάξη,  η Θεοπίστη Καρυανού την 1^η και την 5^η Τάξη και η Ευθυμία Πετραλιά διατήρησε την 3^η και 4^η Τάξη.

            Τα σημερινά ... ντοκουμέντα του ευπατρίδη Νίκου Σωτηρόπουλου δεν είναι «φοβερά» ως προς τα βραβεία, όπως αναφέρθηκε. Όμως  και πάλι θα καταπλήξουν και θα συγκινήσουν όποιον κάνει τον κόπο να τα διαβάσει γιατί περιέχουν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία,  διαφορετικά από τα προηγούμενα του Α΄ και Β΄ ΜΕΡΟΥΣ. Και αξίζει τον κόπο, οι γονείς της σημερινής Δίβρης και κυρίως οι σημερινοί δάσκαλοι μας και οι σημερινοί μαθητές, να διαβάσουν. Θα ωφεληθούν πολύ.

Όπως ξαναγράψαμε κι αυτά τα ντοκουμέντα είναι μνημεία Λόγου και Πράξης!... Αλλά και Ηθικής. Τα παραθέτουμε αυτούσια και κάποια με επισήμανση.  Σε κάθε ένα, ως λεζάντα, γίνεται μικρός σχολιασμός, με υπογράμμιση κάποιων  στοιχείων που προξένησαν ιδιαίτερη εντύπωση, αφήνοντας τον αναγνώστη να απολαύσει το μεγαλείο της ψυχής αυτών των συμπατριωτών μας και την αγάπη τους την αλογάριαστη, για τα μικρά Διβριωτόπουλα αλλά και την γενέτειρα...

            Βρισκόμαστε πλέον σε μια περίοδο που απομακρύνεται από τον καταστροφικό Εμφύλιο (που όπως γράψαμε, κατά ευτυχή συγκυρία δεν έχει τόσο τραγικές επιπτώσεις στη Δίβρη, όσο σε άλλα χωριά και πόλεις λόγω της συνετής συμπεριφοράς των κατοίκων της – άλλη φορά θα γράψουμε πιο αναλυτικά για το θέμα) και στα Σχολεία μας πνέει νέος άνεμος παιδαγωγικής ανάτασης που είχε ξεκινήσει από τους προηγούμενους δασκάλους και συνεχιζόταν με το νέο αίμα των δασκάλων μας, που συμπληρώθηκε με το νέο φωτισμένο δάσκαλό μας Νίκο Αναστόπουλο.

            Και με την ευκαιρία να αναφέρουμε ότι ο δάσκαλός μας Νίκος Β. Αναστόπουλος, πέρα από το καθαρά παιδαγωγικό έργο που ήταν άριστος (έχει γράψει και πολλά σχολικά Βιβλία με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας), παράλληλα ερευνούσε και την Ιστορία της Δίβρης που 50 χρόνια αργότερα αποτύπωσε στο μνημειώδες βιβλίο του «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» (έκδοση της Βιβλιοθήκης του «Πνευματικού Κέντρου Δίβρης-1994), το οποίο έχει γίνει πλέον κτήμα κάθε Διβριώτη και κάθε φιλίστορα. Η ευγνωμοσύνη μας γιαυτή την ανιδιοτελή προσφορά του είναι αιώνια.

            Ας είναι λοιπόν αυτά τα «ΜΝΗΜΕΙΑ ΛΟΓΟΥ», παιδαγωγικά κείμενα για όλους μας και ιερές παρακαταθήκες. Ο γράφων και οι συνεργάτες μου, προσπαθήσαμε όλα τα χρόνια που παραλάβαμε τη σκυτάλη να μιμηθούμε αυτούς τους μεγάλους αναμορφωτές. Μπορεί να μη πετύχαμε το καλλίτερο, αλλά δώσαμε δείγματα γραφής....  Στο μέτρο του δυνατού.

            Μελετείστε, τώρα...

ΜΝΗΜΕΙΑ «ΛΟΓΟΥ, ΠΡΑΞΗΣ  ΚΑΙ ΗΘΙΚΗΣ ΑΜΟΙΒΗΣ»...

ΟΙ ΧΟΡΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΑΝ....

            Όπως είχαμε γράψει στο Β΄ ΜΕΡΟΣ, αρχές της 10ετίας του 1950 είχε πεθάνει η μεγάλη προσωπικότητα της Δίβρης, ο πλέον δημοφιλής πολιτικός της Ηλείας και Λογοτέχνης Βάσσος Στεφανόπουλος οποίος ήταν ο δημιουργός και πρόεδρος του «Προοδευτικού Συνδέσμου Δίβρης - 1924». 

Τα αδέλφια του Τάκης και Πολύβιος Στεφανόπουλος για να τιμήσουν την μνήμη του έκαναν γενναιόδωρη χορηγία με σημαντικά χρηματικά ποσά  (από 500.000 δρχ ή 500 δρχ όταν κόπηκαν το 1954 τα 3 μηδενικά) που διέθεταν κάθε χρόνο  για τα Βραβεία των  μαθητών, αλλά και την Βιβλιοθήκη του Δημοτικού Σχολείου Δίβρης. Αλλά πέραν των χρηματικών ποσών δόθηκαν και άλλες χορηγίες από άλλους Διβριώτες της Αθήνας.  Παραθέτουμε και τα σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΠΑΤΡΙΣ» Πύργου....

            Όπως θα δείτε στις παρακάτω Επιστολές του Διευθυντή του Σχολείου Νίκου Αναστόπουλου στον πρόεδρο του Συνδέσμου Νίκο Σωτηρόπουλο, ο νεοφερμένος δάσκαλος έχει αντίρρηση στην χορήγηση Βραβείων στους μαθητές (προτιμούσε τα χρηματικά ποσά να δοθούν για εκπαιδευτικό εποπτικό εξοπλισμό του Σχολείου και λοιπούς κοινωφελείς σκοπούς).... Κατ΄ αρχήν υπήρξε μια μικρή ενόχληση και αντίθεση μεταξύ των δύο ανδρών σε πολιτισμένο επίπεδο, που γρήγορα μετατράπηκε σε αλληλοσεβασμό και απέραντη αλληλοεκτίμηση (έχουμε και άλλες μεταγενέστερες επιστολές μεταξύ τους που φανερώνουν το μεγαλείο της ψυχής αυτών σπουδαίων ανθρώπων).

Πάντως με την μεσολάβηση του Επιθεωρητή Εκπαίδευσης και την καλή προαίρεση  του Διευθυντή και των δασκάλων από την μια πλευρά και του Συνδέσμου από την άλλη, συμφωνήθηκε κατ΄ αρχήν να δοθούν τα Βραβεία. Τα οποία όμως δεν δόθηκαν (εννοείται τα χρηματικά ποσά).

Ο λόγος τελικά (από όσο μπορώ να θυμάμαι, αλλά βγαίνει από τα συμφραζόμενα στις παρακάτω Επιστολές) ήταν κάποιες  αδικαιολόγητες διαφωνίες και διαμαρτυρίες γονέων μαθητών και μαθητριών ως προς την σειρά βράβευσης των καλλίτερων μαθητών και μαθητριών της 6^ης Τάξης, κυρίως. Ο σπουδαίος δάσκαλος Νίκος Αναστόπουλος ήθελε να αποφύγει αυτές τις μεμψιμοιρίες και τα κατάφερε, ενώ η δασκάλα Θεοπίστη Καρυανού είχε στενοχωρηθεί πάρα πολύ... (θα διαβάσετε παρακάτω, μια εκ καρδίας εμπνευσμένη ενημερωτική προς τον Νίκο Σωτηρόπουλο επιστολή της).

 Έτσι αποφασίστηκε  να δοθούν στους αριστεύσαντες μόνον ηθικές αμοιβές και τιμές.... Όπερ και εγένετο.  

Οι μαθητές και μαθήτριες που πρώτευσαν το Σχολικό έτος 1953-54, στην 6^η Τάξη ήσαν οι ίδιοι που είχαν διακριθεί και βραβευτεί την προηγούμενη χρονιά, δηλ. οι Γεώργιος Ιω. Πετραλιάς, Σωτήριος Χαρ. Σωτηρόπουλος, Χρίστος Δημ. Παναγούλης και Ειρήνη Κων. Νικολοπούλου, που πήραν με χαρά και ικανοποίηση ανά χείρας το απολυτήριό τους.

 

Με τα απολυτήρια στα χέρια ο γράφων (Σωτήρης Σωτηρόπουλος)
αριστερά με τον συμμαθητή του Γάννη Γαλύφα, ποζάρουν στο φακό
μπροστά στην βρύση που υπήρχε τότε στο προαύλιο του Σχολειου
ενώ παρακολουθούν μαθήτριες μκρότερων τάξεων

ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΝΙΚΟΥ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ» ΝΙΚΟ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟ (ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΣΘΟ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΏΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΚΛΠ)

ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ  ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΘΕΟΠΙΣΤΗΣ ΚΑΡΥΑΝΟΥ  ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΝΙΚΟ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΕΝΑΣ ΑΙΝΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΔΑΣΚΑΛΟ...

(ας το διαβάσουν οι σημερινοί εκπαιδευτικοί μας)

Μια ενδιαφέρουσα παράγραφος της Επιστολής της δασκάλας
Θεοπίστης Καρυανού που εκθειάζει το νέο δάσκαλο και
Δ/ντη του Σχολείου Νίκο Αναστόπουλο. "...ο κ. Αναστόπουλος
ο οποίος είναι ξένος δεν εστάθη ούτε ένα λεπτό, εντός και εκτός
του Σχολείου, ποιος επήρε πρώτος την αξίνα για τους λάκκους;
αυτός. Ποιος πρωτοστατεί εις όλα αυτά; για όλα ενδιαφέρεται και
φροντίζει..."

ΕΤΣΙ ΕΜΕΙΣ ΤΙΜΗΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΜΑΣ

ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΣ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΜΕΤΕΛΑΜΠΑΔΕΥΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΈΣ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ

Προσεχώς η "ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗ" ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

Κεφάλαιο Νο 2: Η «ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ Ανοίγουμε τον Φάκελο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου...

Κεφάλαιο Νο 2

Η «ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Ανοίγουμε τον Φάκελο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου, για τη ζωή και τη δράση του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ¨» (1951-1967)

ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟ

«Τα Βραβεία στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Δίβρης από τον «Σύνδεσμο» από το 1951 έως το 1955»

( ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ του ΠΡΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ  ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Νο 2)

Ήρθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου, να πραγματοποιήσω ένα όνειρό μου, αλλά και μια επιθυμία δεκαετιών. Να φέρω στην δημοσιότητα ένα μεγάλο θησαυρό που μου άφησε ως πνευματική κληρονομιά, ένας μεγάλος ευπατρίδης που δίκαια είχε αποκτήσει τον τίτλο του «πρωτοδιβριώτη», ο σπουδαίος  Νίκος  Γεωργ. Σωτηρόπουλος που άφησε αυτόν το μάταιο κόσμο το έτος 1999, σε ηλικία 89 ετών.

Ελπίζω να μη σπεύσουν κάποιοι να συσχετίσουν την «προβολή» του ονόματος αυτού με την συγγένεια που είχα μαζί του (δεύτερος εξάδελφος του πατέρα μου) γιατί θα αστοχήσουν. Όσο εξέδιδα το περιοδικό μου «ΔΙΒΡΗ», πλειστάκις από τις στήλες του είχα γράψει για το σπουδαίο αυτό συμπολίτη και κυρίως  για το έργο που προσέφερε από τις θέσεις και αξιώματα που του έδιδαν οι απανταχού διβριώτες στους πολιτιστικούς Συλλόγους της Δίβρης (Πρόεδρος του «Συνδέσμου των εν Αθήναις Λαμπειέων» 1951-1975, Πρόεδρος του «Προοδευτικού Συνδέσμου Δίβρης» 1935-1936), όσο και από τη θέση του στη Δημόσια Διοίκηση (Διευθυντής της Στατικής Υπηρεσίας Ελλάδος, πάρεδρος στο ΑΣΔΥ) για τις ποικίλες ευεργεσίες και ανιδιοτελείς εξυπηρετήσεις σε συμπολίτες μας διβριώτες και ορεινούς Ηλείους...

Δεν είναι αυτός ο σκοπός τους σημειώματος αυτού. Εμείς ευγνώμονες για αυτή την μεγάλη προσφορά στη γενέτειρά του Δίβρη, αποδώσαμε την ελάχιστη Τιμή κι Ευγνωμοσύνη με το στήσιμο της προτομής του που κοσμεί τον προαύλιο χώρο του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ» και γράψαμε στη βάση «αρχαίοις γράμμασι» με λακωνικό τρόπο, το ανεκτίμητο έργο του και την προσφορά του στην πατρώα Γη. Άλλος είναι ο  σκοπός αυτών που θα γράψω και να δημοσιεύσω σε συνέχειες στο προσωπικό μου Ιστολόγιο, αφού το περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» (όπου θα ήταν πολύ καλύτερα) δεν κυκλοφορεί προς το παρόν για τους γνωστούς λόγους....

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ, Ο «ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΡΥΧΕΙΟ»

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Γ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ;

            Θα ήταν βέβαια, πολύ καλύτερα και πιο σωστά να είχαμε προς γνωστοποίηση ή δημοσίευση εμείς ή κάποιοι άλλοι, τα επίσημα Αρχεία του «Συνδέσμου των εν Αθήναις Λαμπειέων  ό Αγ. Παντελεήμων¨». Αλλά φευ!.... Τέτοια Αρχεία που είναι η ζώσα ιστορία της γενέτειρας Δίβρης και της μεγάλης παροικίας των Διβριωτών της Αθήνας, δεν υπάρχουν πουθενά!!!... Και τούτο γιατί οι «κληρονομήσαντες» τον Σύνδεσμο (έχω γράψει με ποιο τρόπο και δεν θέλω να επανέλθω) του άλλαξαν το έτος 1977 το όνομα σε «ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ» και το πλέον τραγικό και αποτρόπαιο «του άλλαξαν τα φώτα», δηλαδή εξαφάνισαν όλο, μα όλο, το πλούσιο και ανεκτίμητο Αρχείο του επί 26 ολόκληρα χρόνια (με ένα διάλλειμα την εποχή της Χούντας) δράσαντος Συνδέσμου!!!... Βέβαια, πέρα από την εξαφάνιση και καταστροφή του Αρχείου του «Συνδέσμου» (1951-1967) που ως εκ θαύματος διασώθηκε ευτυχώς ένα μέρος του, εξαφανίστηκε τελείως (ούτε ίχνος δεν υπάρχει) και για το διάστημα της διετίας 1975-1977, όπου εκλέχτηκα και θήτευσα εγώ, ο γράφων, πρόεδρος του «Συνδέσμου»...

 Και εξαφάνισαν ή κατέστρεψαν ολοσχερώς αυτό τον πολύτιμο πατριωτικό θησαυρό, χωρίς να δίνουν κάποια επαρκή  εξήγηση. Άλλοι μας είπαν ότι πλημμύρησε το Γραφείο του ΣΔΑ (που ήταν στον τρίτο όροφο πολυκατοικίας...), άλλοι ότι κατέβασαν στο πεζοδρόμιο ολόκληρο το φοριαμό με το Αρχείο για να μετακομίσουν και κατά λάθος το πήρε ένα σκουπιδιάρικο του Δήμου Αθηναίων (sic!)... Όχι μόνο γελοίες και αστείες δικαιολογίες αλλά και έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού στην κρίση καi το νου του κάθε συμπατριώτη. Αλλά, αλλά....

Ο «ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ»....

            Αλλά, «θεός της Δίβρης» άλλα κελεύει!... Ο άνθρωπος που είχε ορκιστεί από τότε που είδε το πρώτο φως μέχρι την τελευταία του πνοή, ο Νίκος Γ. Σωτηρόπουλος, είχε προβλέψει φαίνεται τον επερχόμενο «Αρμαγεδδώνα» και την καταστροφή κάθε ιστορικού, πολιτιστικού-μορφωτικού στοιχείου  που υπήρχε μέσα στα Αρχεία του Συνδέσμου. Ο Νίκος Σωτηρόπουλος μου άφησε μαζί με άλλα πολύτιμα, ως «πνευματική παρακαταθήκη» τρεις κούτες με τους επί μέρους Φακέλους που το χαρακτηρίζω ανεκτίμητο «αδαμαντορυχείο»... Και δεν ξεχνώ δια βίου την τιμή αυτή.

Τι περιέχουν αυτοί οι Φάκελοι; Περιέχουν αντίγραφα ή σε φωτοτυπίες ή τα αρχικά «Σχέδια» (χειρόγραφακαι  στη γραφομηχανή) με τόσες και τέτοιες λεπτομέρειες που εκπλήσσουν!... Πλήρη τα Πρακτικά με όλες τις υπογραφές των μελών, Αλληλογραφίες με τα Σχολεία, την Κοινότητα Διβρης, με Κρατικές Υπηρεσίες, με Ομογενείς, με προσωπικότητες, Συμβόλαια Αγοράς της «Αγροτολέσχης» και του οικοπέδου του Υγειονομικού Σταθμού κλπ, κλπ. Άπειρα και ενδιαφέροντα αντίγραφα.

            Αν έχουμε υγεία και όρεξη, θα δείτε «πράματα και θάματα» που εμείς οι συνεχιστές του προέδρου του «Συνδέσμου» και των άλλων συνεργατών του φιλοπόλιδων διβριωτών (γιατί εμείς είμαστε οι πραγματικοί συνεχιστές, γιατί οι «νόμιμοι κληρονόμοι» ...ξεπούλησαν ό,τι πήραν, ό,τι βρήκαν και ...εκσυγχρόνισαν την «κληρονομιά» -κατά τη δική τους άποψη, πατριωτική, κομματική κλπ), εμείς είμαστε ελάχιστοι, νάνοι  μπροστά σε αυτούς τους γίγαντες του πατριωτισμού και της ανιδιοτελούς προσφοράς . Δεν ξέρω, αν θα προλάβω (από πλευράς χρόνου, τεχνικών δυσχερειών ή άλλων γεγονότων) να ενημερώσω τους συμπολίτες μου για όλο το περιεχόμενο τω Φακέλων... Θα γίνει η προσπάθεια, αν και δεν  είμαι βέβαιος ότι θα δώσω  όλο αυτό τον πλούτο της «πατριωτικής ψυχής», ούτε είμαι βέβαιος ότι (μέσα από το διαδίκτυο, Ιντερνέτ) θα το δουν οι όλοι οι συμπατριώτες...

ΤΙ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΣΗΜΕΡΑ;

            Είναι μια μοναδική ευκαιρία να «ψηφιοποιήσουμε» ηλεκτρονικά τα έγγραφα-ντοκουμέντα αυτά, για μια μελλοντική (αν ξεφύγουμε από την οικονομική «μέγγενη») έκδοση βιβλίου, για να μείνει στις δέλτους της τοπικής Ιστορίας... Ας το ελπίσουμε

Θα κάνω σήμερα την αρχή. Ξεκινώντας από ένα συγκινητικό θέμα: Τα Βραβεία στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Δίβρης από τον «Σύνδεσμο από το 1951 έως το 1955»....  Θα ακολουθήσουν και άλλα θέματα, όπως πως δημιουργήθηκε η «Αγροτολέσχη»-Νηπιαγωγείο, τα Βραβεία στους μαθητές του Γυμνασίου, πως ανεγέρθηκε ο Ι. Ναός Αγ. Νικολάου, η ανέγερση ή ανακαίνιση  βρυσών,  πως ξεκίνησε η ίδρυση και η πρώτη λειτουργία του Γυμνασίου Λαμπείας, για τις Βιβλιοθήκες στο Δημοτικό και Γυμνάσιο Λαμπείας, πως έγινε η ίδρυση και λειτουργία του Υγειονομικού Σταθμού Λαμπείας, πως έγιναν τα Υδραγωγεία και τα δίκτυα ύδρευσης των σπιτιών της Δίβρης,  πως ενισχύθηκε του Οικοτροφείο Λαμπείας, πως συμμετείχε η Τοπική Κοινωνία δι΄ αντιπροσώπων στον «Σύνδεσμο»....

Και άλλα και άλλα θέματα, ων ουκ έστι αριθμός. Και όλα μέσα από τα γραπτά ντοκουμέντα που πρέπει να γίνουν κτήμα κάθε Διβριώτη, όπου κι αν βρίσκεται...

Θα ακολουθήσουμε την εξής τακτική. Παραθέτουμε σε φωτογραφίες τα («σκαναρισμένα») κύρια έγγραφα που μπορούν οι αναγνώστες να διαβάσουν αυτούσια, όσο μπορούν βέβαια γιατί μερικά δεν είναι απολύτως ευκρινή (ίσως χρειαστεί να γίνεται μεγέθυνση με ένα κλικ-ζουμ). Και κάπου κάπου θα αντιγράφουμε κάποια αποσπάσματα και θα βάζουμε και τη δική μας κριτική ή θαυμαστική «πινελιά» εκ καθήκοντος....

           

ΜΕΡΟΣ Β΄

«Τα Βραβεία στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Δίβρης από τον «Σύνδεσμο» 

το ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 1952-53»

            Ανοίγοντας τον υπο-Φάκελο αυτό (Βραβεία 1952-53), ομολογώ πως συγκινήθηκα περισσότερο καθόσον κάπου εμφανίζεται και το δικό μου όνομα... Ξαναγύρισα νοερά πριν στα χρόνια αυτά, μαθητής της 5^ης Τάξης κι εγώ, του Δημοτικού Σχολείου Διβρης.

            Το περήφανο «Σύγγρειο» Δημοτικό Σχολείο Δίβρης(αρχιτεκτόνημα του 1907, ανεγερθέν επί Υπουργού Παιδείας του Διβριώτη Ανδρέα Στεφανόπουλου, στη θέση παλιού που κάηκε). Τότε, τα σχολιαρόπαιδα βούιζαν σαν το δημιουργικό μελίσσι, κάπου 250 παιδιά (παλιότερα, προπολεμικά λένε ότι έφταναν το 300-350)...

                        Το σχολικό έτος 1952-1953 υπηρετούσαν όχι δύο αλλά τρείς σπουδαίοι εκπαιδευτικοί. Εκτός από τη δασκάλα μας Ευθυμία Πετραλιά (Κουνενή) που είχε παραμείνει για πολλές δεκαετίες (είχε ακόμη και τον δικό μου πατέρα μαθητή!!!) και μάλιστα δεν έφυγε ούτε στις δύσκολες εποχές της Κατοχής και του μετέπειτα Εμφύλιου με το ευεργέτημα να μη χάσουν καμιά Τάξη τα παιδιά της Δίβρης. Δεύτερος δάσκαλος είχε έλθει για ένα έτος ο Γ. Πούρνος στο σχολικό έτος αυτό, αλλά ήρθε και 3^η δασκάλα, η διβριώτισσα Θεοπίστη Καρυανού κόρη του επίσης δασκάλου διβριώτη Κώστα Καρυανού

            Η Θεοπίστη Καρυανού πήρε τις δυο Τάξεις (την 5^η, την 6^η Τάξη) η Ευθυμία Πετραλιά τις δυο Τάξεις (την 3^η και 4^η Τάξη) και ο Γ. Πόυρνος τις άλλες δυο Τάξεις (την 1^η και 2^α Τάξη)...

            Τα σημερινά ... «φοβερά ντοκουμέντα» του ευπατρίδη Νίκου Σωτηρόπουλου που και πάλι θα καταπλήξουν και θα συγκινήσουν όποιον κάνει τον κόπο να τα διαβάσει, είναι περισσότερα και πλουσιότερα σε περιεχόμενο και συμβολισμούς από τα προηγούμενα του Α΄ ΜΕΡΟΥΣ. Και αξίζει τον κόπο, για όλους μας και κυρίως για τους σημερινούς δασκάλους μας και τους σημερινούς μαθητές μας να διαβαστούν. Όπως ξαναγράψαμε είναι μνημεία Λόγου και Πράξης!... Τα παραθέτουμε αυτούσια και κάποια με περισσότερη επισήμανση.  Σε κάθε ένα, ως λεζάντα, θα κάνω ένα μικρό σχολιασμό, επισημαίνοντας κάποια  στοιχεία που μου προξένησαν ιδιαίτερη εντύπωση, αφήνοντας τον αναγνώστη να απολαύσει το μεγαλείο της ψυχής αυτών των συμπατριωτών μας και την αγάπη τους την αλογάριαστη, για τα μικρά Διβριωτόπουλα...

            Βρισκόμαστε πλέον σε μια περίοδο μετά τον καταστροφικό Εμφύλιο (που κατά ευτυχή συγκυρία δεν έχει τόσο τραγικές επιπτώσεις στη Δίβρη, όσο σε άλλα χωριά και πόλεις λόγω της συνετής συμπεριφοράς των κατοίκων της – άλλη φορά θα γράψουμε πιο αναλυτικά για το θέμα) στα Σχολεία μας πνέει νέος άνεμος παιδαγωγικής ανάτασης που είχε ξεκινήσει από τους προηγούμενους δασκάλους και συνεχιζόταν με το νέο αίμα των δασκάλων μας, καθώς και την μεγάλη συμβολή του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ ο Αγ. Παντελεήμων», όπως στα παρακάτω έγγραφα εκφράζεται και που δυστυχώς σήμερα μετά 65 χρόνια δεν πλησιάζουμε, ούτε στο πολλοστημόριο (Εκπαιδευτικοί, μαθητές, Σύλλογοι, τοπική Κοινωνία κλπ).

            Ας είναι λοιπόν αυτά τα «ΜΝΗΜΕΙΑ ΛΟΓΟΥ», παιδαγωγικά κείμενα για όλους μας και ιερές παρακαταθήκες. Ο γράφων και οι συνεργάτες μου, προσπαθήσαμε όλα τα χρόνια που παραλάβαμε τη σκυτάλη να μιμηθούμε αυτούς τους μεγάλους αναμορφωτές. Μπορεί να μη πετύχαμε το καλλίτερο, αλλά δώσαμε δείγματα γραφής....  Στο μέτρο του δυνατού.

            Μελετείστε, τώρα...

ΜΝΗΜΕΙΑ «ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ»...

ΟΙ ΧΟΡΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ

            Στις αρχές της 10ετίας του 1950 είχαν πεθάνει δυο μεγάλες προσωπικότητες της Δίβρης, ο πλέον δημοφιλής πολιτικός της Ηλείας και Λογοτέχνης Βασσος Στεφανόπουλος οποίος ήταν ο δημιουργός και πρόεδρος του «Προοδευτικού Συνδέσμου Δίβρης - 1924» και ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και διανοούμενος Γιώργος Καρανικολός. Οι συγγενείς τους για να τιμήσουν την μνήμη τους έκαναν γενναιόδωρες χορηγίες με σημαντικά χρηματικά ποσά  τον Φεβρουάριο του 1953 που διετέθησαν  για τα Βραβεία των  μαθητών, αλλά και την Βιβλιοθήκη του Δημοτικού Σχολείου Δίβρης. Αλλά πέραν των χρηματικών ποσών δόθηκαν και άλλες χορηγίες από άλλους Διβριώτες της Αθήνας (τσάντες κλπ)  Παραθέτουμε τα έγγραφα και τα σχετικά δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΠΑΤΡΙΣ» Πύργου....

Οι χορηγοί αδελφοί του Βάσσου Στεφανοπουλου,
ο Καθηγητής Ιατρικής Τάκης Στεφανοπουλος και
ο δικηγόρος Πολυβιος Στεφανόπουλος εις μνήμην του αδελφού τους

Το δημοσίευμα της εφημ. "ΠΑΤΡΙΣ" Πύργου, όπου
αναγγέλλεται η χορηγία των Βραβείων ύψους 500.000 δρχ
και αγορά επίπλου Βιβλιοθήκης ύψους 1.000.000 δρχ. 

Ένας άλλος χορηγός παίρνει ευχαριστήριο 

ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΤΗΣ ΘΕΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ 

            Το επίσημο Πρακτικό με εξαιρετικές λεπτομέρειες των προς βράβευση χρηματικών ποσών και άλλων δώρων στους μαθητές εντυπωσιάζει. Επίσης και το περιεχόμενο της επιστολής του «Συνδέσμου» προς τους μικρούς μαθητές με  λόγια στοργής και αγάπης αλλά και παραινέσεις και παράλληλα υποχρεωτική ενημέρωση για τις διβριώτικες προσωπικότητες εις μνήμην των οποίων έγιναν οι χορηγίες....

Στο ΠΡΑΚΤΙΚΟ του "Συνδέσμου" εκτός από την λεπτομερή
αναφορά για τα Βραβεία (βλ. κατωτέρω), υπάρχει και η χορηγία για την
ΔΩΡΕΑ της πρώτης Βιβλιοθήκης στη Δίβρη 

ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Αξίζει όλοι μας να διαβάσουμε τα λόγια αγάπης, στοργής
και συμβουλών στους μικρούς μαθητές που απευθύνουν οι
ευπατρίδες της ξενιτιάς και να παραδειγματιζόμαστε.....

ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΝΕΑΡΑΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΘΕΟΠΙΣΤΗΣ ΚΑΡΥΑΝΟΥ  ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΝΙΚΟ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΙ

Από την τιμητική Εκδήλωση της ΠΕΕΔ και του "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ
ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ" στη δασκάλα μας Θεοπίστη Καρυανού το 2001 

Η νέα δασκάλα Θεοπίστη Καρυανού που έφερε νέο άνεμο μάθησης
και με καινούργιο παιδαγωγικό σύστημα, εκμυστηρεύεται στον Νίκο
Σωτηρόπουλο, τα τεκταινόμενα στο Σχολείο, αναγγέλλοντας και την
έλευση του επόμενου δασκάλου μας Νίκου Αναστόπουλου...  

ΠΑΡΑΛΗΛΑ ΜΕ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ Ο «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ» ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ

Δια χειρός της Διευθύντριας του Δημοτικού Σχολείου
Δίβρης Ευθυμίας Πετραλιά-Κουνενή, οι δάσκαλοι ενημερώνουν
τον χορηγό "Σύνδεσμο" για τα Βραβεία αλλά και την
λειτουργία της δωρηθείσας Βιβλιοθήκης του Σχολείου

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

   

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΘΕΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ

(σ.σ. Η διαδικασία της βράβευσης αυτής είχε και κάποια ... "παραλειπόμενα" που δεν είναι του παρόντος να αναφερθούν, γιαυτό και δεν υπάρχει σχολικό έγγραφο με τις προτάσεις για τους βραβευόμενους. Αναδημοσιεύουμε την ανταπόκριση της  εφημ."ΠΑΤΡΙΔΑ" που υποθέτουμε δείχνει και τη σειρά απονομής -έχει και ένα μικρό λαθάκι: αντί Χρ. Φ. Αλμπάνης το σωστό είναι Χρ. Γ. Αλμπάνης)

Προσεχώς τα Βραβεία 

του Σχολικού έτους 1953-1954