Β΄ Η «ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗ ΛΑΜΠΕΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ. Ένα μορφωτικό-αναπτυξιακό θαύμα, πριν 60 χρόνια...

Μια σπάνια φωτογραφία της δασκάλας της "Αγροτολέσχης"
Ερμιόνης Κανοπούλου, με τα παιδιά του Νηπιαγωγείου (1957-59) 
 στα σκαλιά του "Σπιτιού του Συνδέσμου" στη Δίβρη
(στο επόμενο 3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ, τα ονόματα των Νηπίων)

Η ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

Η «ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗ ΛΑΜΠΕΙΑΣ»

ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ

Ένα μορφωτικό-αναπτυξιακό θαύμα, πριν 60 χρόνια (1956-59) στη Δίβρη που δυστυχώς κράτησε λίγο!!...

            Προλογικά   

Ανοίγοντας τον ογκώδη Φάκελο «Αγροτολέσχη» από το διασωθέν Αρχείο- «αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου, βρέθηκα για μια ακόμη φορά προ μεγάλης εκπλήξεως.

Ο ογκώδης εκπληκτικός Φάκελος με τα 150 έγγραφα
και σημειώματα (γίνεται χρήση του ενός τρίτου....) 

            Όπως γνωρίζουν οι εκλεκτοί αναγνώστες του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ», τα παλιά μέλη του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ-ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ¨ο Άγιος Παντελεήμων¨» (στο εξής χάριν συντομίας θα αναγράφεται η λέξη «Σύνδεσμος») αλλά και τα νεώτερα μέλη της «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ»-«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ», πλειστάκις έχω γράψει και ασχοληθεί με την «Αγροτολέσχη»  και το Νηπιαγωγείο. Όμως, όταν αντίκρισα τον τεράστιο όγκο των δεκάδων ή εκατοντάδων εγγράφων του Φακέλου αυτού, έπεσα από τα σύννεφα. Ή για να είμαι πιο ειλικρινής ανέβηκα ψηλά πάνω από τα σύννεφα, θαυμάζοντας και μακαρίζοντας τους δημιουργούς αυτού του θαύματος, το μέγεθος του οποίου δεν περιγράφεται με λόγια...

            Έτσι, με υπομονή και επιμέλεια κάθησα και επέλεξα τα σπουδαιότερα εκ των εγγράφων αυτών που είχε την πρόνοια ο «πρωτοδιβριώτης» και μέγας ευεργέτης της γενέτειρας Νίκος Σωτηρόπουλος, 

Ο εμπνευστής και δημιουργός της "Αγροτολέσχης"
και του Νηπιαγωγείου Λαμπείας Νίκος  Σωτηρόπουλος

να διαφυλάξει σε αντίγραφα  ως κόρην οφθαλμού και να μου τα παραδώσει, ως μια ανεκτίμητη πνευματική κληρονομιά της ζώσας Ιστορίας της Δίβρης...

            Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να αποδώσω με ακρίβεια την αξία και σημασία του θαύματος αυτού που κράτησε μόνο λίγα χρόνια εκεί στο τέλος της 10ετίας του 1950. Πλην όμως, θα προσπαθήσω να αφήσω για τους επερχόμενους (αλλά και για πληροφόρηση των σύγχρονων) συμπολίτες μου την ιερή αυτή παρακαταθήκη, ως ένα γεγονός ανεπανάληπτο.

            Για λόγους σεβασμού στην ιστορική αλήθεια, αλλά και για να μη μειωθεί ουδέ κατ΄ ελάχιστο η σημασία αυτής της μορφωτικής-αναπτυξιακής «έκρηξης» που συνέβη την εποχή εκείνη, θεώρησα σκόπιμο να περιγράψω σε τρία ξεχωριστά ΚΕΦΑΛΑΙΑ την μεγάλη αυτή προσπάθεια και έμπνευση των δημιουργών του θαύματος αυτού («Αγροτολέσχη» και «Νηπιαγωγείο») και την μετέπειτα πορεία του...

            Στο πρώτο ΚΕΦΑΛΑΙΟ (που αναρτήθηκε προηγουμένως στις 20 Μαρτίου ε.έ.http://sotirissotiropoulos.blogspot.gr/2016/03/60.html) έγινε αναφορά πως αποκτήθηκε το «Σπίτι του Συνδέσμου» στη Δίβρη (η στέγαση της «Αγροτολέσχης» κατ΄αρχήν έγινε σε ιδιωτική οικία 1956), πως μεταφέρθηκε στο ιδιόκτητο κτίριο (1957 και επέκεινα) του «Συνδέσμου των εν Αθήναις Λαμπειέων-Διβριωτών». Για λόγους ιστορικούς και μόνο στο Κεφάλαιο αυτό, έγιναν γνωστά πράξεις και γεγονότα που τιμούν τους πρώτους δημιουργούς οι οποίοι με θυσίες απόκτησαν το «σπίτι του Συνδέσμου», αλλά στη συνέχεια είδαμε να αμαυρώνεται η αξία και σημασία του περιουσιακού αυτού αποκτήματος, από  τους «κληρονόμους» και τυπικούς συνεχιστές που κατάντησε μια πολύ πονεμένη ιστορία μέχρι σήμερα...

Στο δεύτερο  ΚΕΦΑΛΑΙΟ, παρακάτω θα γίνει μια όσο το δυνατόν λεπτομερέστερη περιγραφή και παράθεση γραπτών ντοκουμέντων για την λειτουργία της «Αγροτολέσχης»(1956-1959) και στο τρίτο και πλέον σημαντικό ΚΕΦΑΛΑΙΟ η λειτουργία .του πρώτου Νηπιαγωγείου (1957-1959) στο Νομό Ηλείας, όσο και ενός Προγράμματος της Γεωργικής Υπηρεσίας (1959-1963)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η ΤΡΙΕΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ «ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ ΛΑΜΠΕΙΑΣ» (1956-1959)

 Η «ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗ ΛΑΜΠΕΙΑΣ» ΑΠΟ 30^η  ΜΑΙΟΥ 1956

ΜΕΧΡΙ 1^η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1957, ΟΠΟΤΕ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ

ΣΤΟ ΑΠΟΚΤΗΘΕΝ «ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ»

            Όπως βγαίνει μέσα από τα δεκάδες έγγραφα που διασώθηκαν σε αντίγραφα στο Αρχείο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου (γιατί όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει, όλο το Αρχείο του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ-ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ ¨ο Άγιος Παντελεήμων¨» οι συνεχιστές «κληρονόμοι» του ΣΔΑ, εξαφάνισαν και κατέστρεψαν εξ ολοκλήρου!!!...) και την ανάγνωση των Πρακτικών, η διακαής επιθυμία και το όνειρο εκείνων των φιλοπόλιδων Διβριωτών της παροικίας της Αθήνας, ήταν να δημιουργήσουν και να λειτουργήσουν στην πατρώα γη Δίβρη, μια εστία μόρφωσης, πολιτισμού και ανάπτυξης.

            Για την οικονομία του χώρου θα παραλείψουμε εδώ τα προηγούμενα μεστά και δημιουργικά χρόνια λειτουργίας του «Συνδέσμου» από το 1951 μέχρι το 1955 (θα έχουμε την ευκαιρία να δημοσιεύσουμε κάποια άλλη στιγμή για την περίοδο αυτή) και θα ξεκινήσουμε από το έτος 1956, σε ότι βέβαια αφορά το παραπάνω θέμα (Αγροτολέσχη, Νηπιαγωγείο, Γεωργική Υπηρεσία).

            Κατωτέρω, θα γίνει σύντομη περιγραφή των γεγονότων που οδήγησαν στο «θαύμα», θα αναδημοσιεύσουμε μικρά αποσπάσματα επί λέξει εκ των εγγράφων, τα οποία έγγραφα (κατά αυστηρή επιλογή) θα παραθέτουμε αυτούσια, για του λόγου το αληθές.

            Πρέπει να τονίσουμε εκ προοιμίου, ότι αυτό το «θαύμα» δεν επετεύχθη τυχαία, ούτε έπεσε ως «μάνα εξ ουρανού» μόνο του... Ήταν βεβαίως η μεγάλη πατριωτική αγάπη που έτρεφαν όλοι εκείνοι οι ξενιτεμένοι πατριώτες (επώνυμοι και απλοί) στην γενέτειρα, αλλά ήταν και οι εκλεκτές και σεβάσμιες προσωπικότητες του ΔΣ του «Συνδέσμου» με μόρφωση, με κύρος στην Αθηναϊκή κοινωνία και επιρροή στις Κρατικές Υπηρεσίες. Μοχλός και ψυχή βεβαίως ήταν ο Νίκος Σωτηρόπουλος (Διευθυντής στην Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδος με υψηλές γνωριμίες σε όλο τον Κρατικό μηχανισμό), αλλά περιστοιχιζόταν στο ΔΣ από Βουλευτές (Ηλ. Τσεριώνης) Καθηγητές Πανεπιστημίου (Τάκης Στεφανόπουλος), Αεροπαγίτες (Μιχάλης Ζαφειρόπουλος), δικηγόρους (Γιάννης Αλεξανδρόπουλος, Χαρίλαος Ανδρουτσόπουλος), μεγαλεμπόρους (Μίμης Γιαρμενίτης, Θόδωρος Κυριακόπουλος), μέλη μεγάλων οικογενειών (Στεφανόπουλοι, Πετραλιάδες), και άλλους προκομμένους  διβριολάτρες  (Αφοί Πατσή, Αφοί Ζώτου,  Αφοί Καρυανού, Παπασυριόπουλος, Τσίγκανος, Φωτεινός, Τσιχλιάς κ.ά. κατά καιρούς) που αποτελούσαν ένα «εκρηκτικό» δημιουργικό πατριωτικό μίγμα (με κάποιες αντιθέσεις ή διαφωνίες κάπου κάπου, αλλά σε πλήρη συμπόρευση και σύμπνοια, τελικά) οι οποίοι ήσαν οι συντελεστές, του ενός εκ των «θαυμάτων» που σε αυτό το Κεφάλαιο θα περιγραφεί.    

             Παραθέτουμε ορισμένα ονόματα από ένα ΔΣ του «Συνδέσμου»:

 

ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ....,
σε χοροσυνεστίαση του "Συνδέσμου"στο "ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ"
Από αριστερα: Χαρ. Ανδρουτσόπουλος, Νικ. Καρυανός, Ιω. Αλεξανδρόπουλος
Στελ. Φωτεινός, Πολ. Στεφανόπουλος, Δημ. Γιαρμενίτης, Νίκ. Σωτηρόπουλος,
Χαρ. Τσίγκανος, Χρ. Καρυανός, Κων. Ζώτος

ΑΙΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ «ΕΘΝΙΚΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ» ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ -  ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ

            Από ενωρίς το έτος 1956, ο «Σύνδεσμος» έκανε ένα τολμηρό αίτημα στο λεγόμενο τότε «Εθνικό Βασιλικό Ίδρυμα» να δημιουργηθεί και στη Δίβρη «Αγροτολέσχη», όπως είχε γίνει σε αρκετές επαρχιακές πόλεις ή κωμοπόλεις στην Περιφέρεια (βεβαίως μεγαλύτερες από τη Διβρη) για την ανάπτυξη της τοπικής Αγροτικής Οικονομίας και Εκπαίδευσης στην ύπαιθρο και  με σκοπούς που περιέχονταν σε ένα εκτεταμένο κείμενο για τους σκουπούς της «Αγροτολέσχης», μέρος του οποίοι θα διαβάσετε παρακάτω.

            Ήδη από τον Φεβρουάριο του 1956, βλέπουμε σε Ανακοίνωση του «Συνδέσμου»

 προς όλους του Λαμπιείς, μεταξύ άλλων επιδιώξεων (Γυμνάσιο Λαμπείας κλπ) γίνεται ο πρώτος προϊδεασμός για το σκοπό αυτό. Λέει σε ένα σημείο: «...σκεπτόμεθα εν συνδυασμώ με το Γυμνάσιον να δημιουργήσωμεν και ένα σχολείον εις το οποίον τα μεν αγόρια θα μπορούν να μαθαίνουν, κτηνοτροφίαν, μελισσοκομίαν, δενδροκομίαν κλπ, τα δε κορίτσια ραπτικήν, οικιακήν οικονομίαν, οικοκυρικήν κλπ...»

            Ανταποκρινόμενο το «Εθνικό Ίδρυμα» στο αίτημα του «Συνδέσμου» για δημιουργία και λειτουργία της «Αγροτολέσχης Λαμπείας», υπογράφει την 1^η Μάιου 1956 τον διορισμό της αποφοίτου της Ανωτάτης Οικοκυρικής Σχολής δίδος Ερμιόνης Κανοπούλου και αποστέλλει στον πρόεδρο του Συνδέσμου μια λίαν ενδιαφέρουσα ενθαρρυντική και εγκωμιαστικά Επιστολή,

που λέει σε ορισμένα σημεία: «Αξιότιμε Κύριε Σωτηρόπουλε..., Είναι λίαν ενθαρυντικόν εις τα προσπαθείας μας, το ότι, διαπρέψαντα τέκνα των χωρίων μας, δεν λησμονούν την  ιδιαιτέραν των πατρίδα  και πράττουν παν δυνατόν δια την πρόοδό της και την εν  γένει ευημερίαν της... Ευελπιστούμεν όμως ότι τόσον οι αρμόδιοι παράγοντες του χωρίου όσον και άπαντες οι κάτοικοι της περιοχής, θα επιδείξουν κατανόησιν των προσπαθειών του λαμπρού Συνδέσμου Σας και του Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος, προς το καλόν του χωρίου των και δεν θα υπάρξη αγροτονεάνις ήτις να μη φοιτά εις την Αγροτολέσχη μας. Ως τυγχάνει και Υμίν γνωστόν δια του υπ. αρ. 60153/1-5-56 εγγράφου του Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος, εκλήθη να αναλάβει την διεύθυνσιν της Αγροτολέσχης της Κοινότητας Λαμπείας η απόφοιτος της Ανωτ. Οικοκυρικής Σχολής μας δις Κανοπούλου Ερμιόνη».

            Και παρακάτω «...αρμόδιος να μεταβή... εις Βαρθολομιό προς πραλαβήν των επίπλων και του εν γένει εξοπλισμού της Αγροτολέσχης Λαμπείας...» (προφανώς καταργήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας η εκεί Αγροτολέσχη και μεταφέρθηκε στη Λαμπεία!...)  

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗ

            Παραθέτουμε σε φωτοτυπία μια σελίδα από το πολυσέλιδο κείμενο που εξηγεί «τι είναι Αγροτολέσχη». Αξίζει να διαβαστεί.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ» ΓΙΑ ΤΗΝ  ΙΔΡΥΣΗ ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ ΚΑΙ  Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΚΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

            Παραθέτουμε σε φωτοτυπία το πρώτο έγγραφο του «Συνδέσμου» (1^η Ιουνίου 1956) με το οποίο αναγγέλλει πανηγυρικά το μέγα επίτευγμα, την ίδρυση της Αγροτολέσχης αλλά πληροφορεί και τους απανταχού Διβριώτες και για άλλα σημαντικά (όπως π.χ. για τις Εκδηλώσεις στην Αθήνα και τους εράνους προς απόκτηση χρημάτων για κοινωφελείς σκοπούς, τις επιτυχείς ενέργειες για διορισμό τηλεγραφητή στη Δίβρη, για την επισκευή σκεπής του Αγ. Δημητρίου Καρυανάδων, για την εγκατάσταση ηλεκτροφωτισμού στο Υγειονομικό Σταθμό Λαμπείας, για το Φυτώριον του Δημ. Σχολείου, για το Πάνω Μοναστήρι της Δίβρης κ.ά)

            Το απόσπασμα για την Αγροτολέσχη: «Το Διοικητικόν Συμβούλιον του Συνδέσμου σας αναγγέλλει ευχαρίστως ότι η προσπάθειά του για την ίδρυσιν Αγροτολέσχης εις την ιδιεταίραν μας Πατρίδα εστέφθη υπό πλήρους επιτυχίας. Ήδη από της 30^ης Μαΐου εγκατεστάθη  εις Δίβρην η διορισθείσα Διευθύντρια αυτής δις Ερμ. Κανοπουλου, μετεφέρθησαν δε άπαντα το έπιπλα κλπ, και η λειτουργία της παραγματοποιείται εις οίκημα, το ενοίκιον του οποίου καταβάλλει η Σύνδεσμός μας.......»

            Και η πρώτη Επιστολή της δασκάλας διδος Ερμιόνης Κανοπούλου, η οποία ειρήσθω εν παρόδω, ήταν από το Άργος Ορεστικόν Καστοριάς... Μια καλοσυνάτη και συγκροτημένη γυναίκα που επί τρία ολόκληρα   χρόνια άφησε εποχή ως δασκάλα και Άνθρωπος (με κεφαλαίο Α) στην θητεία της, όπως θα δείτε από την αλληλογραφία και τις μαρτυρίες του υπάρχουν.. Στην πρώτη Επιστολή της στον Νίκο Σωτηρόπουλο, εκφράζει την κατάπληξή της για την υποδοχή που της έγινε και ιδιαιτέρως κάνει μνεία για την αείμνηστη Βούλα Μάρκου (σ.σ. αδελφή του Νίκου Σωτηρόπουλου, πρώτη εκλεγείσα Πρόεδρος Κοινότητας πανελλαδικά το 1954, αλλά .... «υπό απαγόρευση!!!.., των ανδρών Συμβούλων» μέχρι το 1957, οπότε και ανέλαβε κανονικά μέχρι το 1959).

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ,  Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΤΙΣ 30 ΜΑΙΟΥ 1956 ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ» ΓΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΕΩΠΟΝΟΥ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ.

            Η πρώτη εγκατάσταση της «Αγροτολέσχης» έγινε στο οίκημα του Πέτρου Τσουκαλά στην «Αγορά» της Δίβρης, με μίσθωμα 300 δρχ τον μήνα που πλήρωνε ο «Σύνδεσμος.

            Αξίζει εδώ να παραθέσουμε σε φωτοτυπίες δυο σελίδες (από τις πολλές με ενθουσιώδη, εγκωμιαστικά λόγια για τον «Σύνδεσμο» και συμβουλευτικά για τους κατοίκους της Λαμπείας) από τις Επιστολές του Δ/ντη του Παρ/τος του Εθνικού Ιδρύματος Πατρών Ζ. Τσακανίκα, που περιγράφουν τον πρώτο εξοπλισμό (που ήρθε από το Βαρθολομιό)

με αίτημα τόσο του ίδιου, όσο και του προέδρου του «Συνδέσμου» για να τοποθετηθεί Γεωπόνος Γεωργικών Εφαρμογών να διδάσκει  μια φορά το μήνα στους αγροτόπαιδες στα πλαίσια λειτουργίας της Αργοτολέσχης. Μάλιστα  ο Νίκος Σωτηρόπουλος, με προσωπικό του γράμμα στον εκ Μοστενίτσας ιδιοκτήτη Λεωφορείου Δημ. Παπασημακόπουλο του ζητά να μεταφέρει δωρεάν τον Γεωπόνο κατά την μηνιαία μετάβασή του στη Δίβρη!...  

            Το ευχαριστήριο του «Συνδέσμου» στο Εθνικό Ιδρυμα

Ο «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ» ΣΤΕΛΝΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ ΚΑΙ Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΣ «ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ» ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΑΨΟΓΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ

            Στα παρακάτω παρατιθέμενα έγγραφα, βλέπουμε ότι ο «Σύνδεσμος» αποστέλλει και πρόσθετο εξοπλισμό για την λειτουργία της Σχολής της Αγροτολέσχης (όλα δωρεές των μελών του) και ζητά πληροφορίες για τις μαθήτριες της Σχολής και τις ελλείψεις.

Στο επόμενο έγγραφο, στην απάντηση της Ερμιόνης Κανοπούλου στον «Σύνδεσμο»

, μεταξύ άλλων διαβάζουμε:

«...η Αγροτολέσχη λειτουργεί κανονικώς από 10^ης Ιουνίου, Αι εγγραφείσαι μαθήτριαι υπερβαίνουν τον αριθμό 35, αλλά ημερησίως φοιτούν ολίγαι.....

Μένω δε ευχαριστημένη από το χωριό και γενικά όλες τις αρχές αι οποίαι  έδειξαν ενδιαφέρον εις την νεοϊδρυθείσαν αγροτολέσχην....»

Και σε έτερον ενημερωτικό με ημερομηνία 27 Ιουλίου 1956:

 «...Μαθήτριες εγγεγραμμένες εις Αγροτολέσχην είναι 47, φοιτούν δε ημερησίως περί τις 20...»

«Αγόρια αυτήν την εποχή, δεν είναι δεν είναι δυνατόν να εγγραφούν πολλά λόγω των εργασιών των εις αγρούς...»

Και ανταπάντηση του «Συνδέσμου, με παράλληλη αναγγελία για την πραγματοποίηση των στις 29 Ιουλίου 1956 των εγκαινίων της Σχολής της «Αγροτολέσχης» .

ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ

στις 29 ΙΟΥΛΙΟΥ 1956

            Το μόνο γραπτό ντοκουμέντο που έχουμε (ευτυχώς) για αυτή τη λαμπρή Εκδήλωση είναι ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «ΠΑΤΡΙΣ» Πύργου (της 4-8-1956), στο οποίο με γλαφυρότητα και ενάργεια περιγράφεται η σεμνή τελετή και κυρίως ο ομιλίες του προέδρου του «Συνδέσμου» Ν. Σωτηρόπουλου, της Διευθύντριας του Σχολής Ε. Κανοπούλου και του Γεωπόνου Παρασκευόπουλου. Οι μαθήτριες της λέσχης έψαλλαν άρματα και μοίρασαν γλυκύσματα...

Αξίζει να το διαβάσετε.

Δημοσίευμα της εφημ. "ΠΑΤΡΙΣ" πύργου της 4-8-1956

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΓΑΙΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ 1^Η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1957, ΟΠΟΤΕ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΟ ΑΠΟΚΤΗΘΕΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟ «ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ»

            Στο χρονικό αυτό διάστημα, και τα πρώτα βήματα της λειτουργίας της Αγροτολέσχης (που αναφέρθηκαν εν πολλοίς), για τους επόμενους μήνες μέχρι τον Αύγουστο του 1957 που μεταφέρθηκε στο ιδιόκτητο κτίριο (που αγοράστηκε τον Μάιο του έτους 1957, γράψαμε στο 1^ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ), δεν βρήκαμε  τόσο πυκνή αλληλογραφία μεταξύ της του «Συνδέσμου» κα της δασκάλας Ερμιόνης Κανοπούλου.

            Κάποια  πρώτα σύννεφα...

            Αν κρίνουμε από μια απάντηση του «Συνδέσμου» με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 1956 προς μια Επιστολή της Δ/ντριας της «Αγροτολέσχης»,

μετά τον πρώτο ενθουσιασμό για την λειτουργία της Σχολής με μεγάλο αριθμό μαθητριών, συνέβησαν ενδεχομένως (υποθέτουμε)  ορισμένα παρατράγουδα από την συμπεριφορά κάποιων εντοπίων που προφανώς  στενοχώρησαν την δασκάλα της Σχολής Οικοκυρικής, κυρίως στην αιτούμενη βοήθεια για αντιμετώπιση ελλείψεων...

            Μεταξύ άλλων, που έχουν σχέση με ικανοποίηση διάφορων αιτημάτων και  ερωτημάτων προς ενημέρωση (για τον αργαλειό, την επιγραφή της Λέσχης, την μπαταρία του Ραδιοφώνου, για τον Γεωπόνο, την Επόπτρια ακόμη και για τα γραμματόσημα της αλληλογραφίας...), δίδει ο «Σύνδεσμος» κάποιες πατρικές συμβουλές για την αντιμετώπιση των κακών συμπεριφορών κάποιων από την τοπική κοινωνία της Δίβρης. Λέει χαρακτηριστικά το έγγραφο του Νίκου Σωτηρόπουλου:

« ...Δυστυχώς εις όλα τα μέρη υπάρχουν οι κακοί άνθρωποι, οι οποίοι όχι μόνον δεν μπορούν να κάνουν κάτι καλό, αλλά και τα υπάρχοντα τυχόν καλά προσπαθούν να τα καταστρέψουν. Συνεπώς μη σας ξενίζει αν και αυτού παρουσιαθή αυτό το φαινόμενο. Πάντως εσείς πράξατε το καθήκον σας και διαφωτίσατε όλους περί της σπουδαίας αποστολής της Λέσχης και οι έχοντες αυτιά ας ακούσουν.......»

           

ΜΙΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΗΘΟΥΣ!...

Όμως ένα επόμενο έγγραφο, με ημερομηνία 3 Μαρτίου 1957, είναι ενθαρρυντικό και υψιπετές:

ΕΝΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ, ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ Δ/ΝΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΣΥΝΔΕΣΜΟ», ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΥΨΙΠΕΤΕΙΣ ΛΟΓΟΙ της ίδιας για τα καθήκοντά της, τα μαθήματα που κάνει (ακόμη και βρεφοκομία), την ίδρυση παρ/τος Αγροτολέσχης στην Μοστενίττσα, αλλά και παράπονα για τον Πρόεδρο,  (...ότι η ίδια πλήρωσε από την τσέπη της τον ηλεκτροφωτισμό της Αγροτολέσχης!...)

            Ιδού! μερικά αποσπάσματα:

«...Έχω την τιμήν να γνωρίσω υμίν ότι η Αγροτολέσχη μου λειτουργεί πολύ κανονικά με μαθητρίας τον αριθμό 20-25 μέσος όρος. Διδάσκονται όλα όσα πρέπει να ξέρη κάθε νοικοκυρά σ΄ ένα χωριό. Όσα εγώ διδάχθηκα από το σεβαστό Βασιλικόν Εθνικόν Ίδρυμα και κάτι περισσότερο. Όσα η πείρα μου επιτρέπει να διδάξω. Κάνω ότι μπορώ να τους πείσω να θέσουν ένα βήμα προς την πρόοδο. Συγκεντρώνω τις μεγάλες κοπέλλες χωριστά, τις Κυριακές και τις διδάσκω βρεφοκομία. Διάφορα ελεύθερα θέματα επακολουθούν, εις τα οποία λαμβάνουν μέρος όλες.

Διδάσκω δυο φορές την εβδομάδα εις τας μαθητρίας του Δημοτικού σχολειού χειροτεχνία.

Επισκέπτομαι τρεις φορές το μήνα το χωριό Ορεινή εις το οποίον εδημιούργησα Παράρτημα Αγροτολέσχης και διδάσκω στις κοπέλλες του χωριού ότι και στην Αγροτολέσχην μου.

Κάνω διάφορες γιορτούλες στις οποίες λαμβάνουν μέρος οι μαθήτριες, σε ποιήματα και τραγούδια.

Κάνω ότι μπορώ και θα φροντίσω περισσότερα γιατί είναι ο σκοπός μου........................

Μη ζητάτε πολλά πολλά  πράγματα. Παντού οι Αγροτολέσχες βρίσκουν τα ίδια εμπόδια, την αδιαφορία των χωρικών. Σημειωτέον εγώ βρίσκω και την του Προέδρου. Δυστυχώς όμως ο Πρόεδρος όχι μόνον δεν βοηθά αλλ΄ αδιαφορεί τελείως. Η πρόοδός του ήταν ν΄ αναλάβει των φωτισμό της Αγροτολέσχης και το αποτέλεσμα να το πληρώσω εγώ από την τσέπη μου....

...Νομίζω πως ένα μέσον πολύ αρκετό ψυχαγωγίας είναι το πιγκ-πογκ. Αν μπορείτε να το στείλετε θα ήταν πολύ. Επίσης μια σημαία. Ήθελα η Αγροτολέσχη να λάβει όσο μπορεί μια όψη σπιτιού και όχι σχολείου....

...Γεωπόνος τον μήνα Φεβρουάριον ήρθε άλλος αντικαταστάτης του κ. Σίμου, ο κ. Λιμναίος. Συγκέντρωσε δε αρκετά παιδιά. Μου εδήλωσε πως θα ρθή μόνιμος Γεωπόνος με έδρα τη Δίβρη. Αυτό πιστεύω να είναι μεγάλη ευκαιρία για τους Διβριώτες και έτσι να υπάρχει μεγαλυτέρα πρόοδος...»

           

Τα παραπάνω λόγια μιας δασκάλας που ξεκίνησε χιλιάδες χιλιόμετρα, από το Άργος Ορεστικόν της Καστοριάς για να έρθει στη Δίβρη και να προσφέρει τις υπηρεσίες της, πρέπει να διαβάσουν οι σημερινοί εκπαιδευτικοί λειτουργοί για να θυμηθούν τα υπηρεσιακά τους καθήκοντά τους και την δεοντολογία αλλά κι οι σημερινοί διβριώτες μόνιμοι κάτοικοι και ξενιτεμένοι, πως σκεπτόταν αυτή η σπουδαία γυναίκα και πως εκφραζόταν για την πρόοδο της Δίβρης...

Η «αφεντιά μου», διαβάζοντας τα έγγραφα και γράφοντας αυτές τις γραμμές συγκινούμαι και νοιώθω περήφανος που υπάρχουν τέτοιοι Έλληνες και Ελληνίδες...  

ΠΡΟΣΕΧΩΣ 

ΤΟ 3ο ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ

που αφορά την λειτουργία του 

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΔΙΒΡΗΣ (1957-1959)

 

ΜΑΡΤΙΟΣ 2016 Ο "ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ Γιάννης Τσετσέλης" σας ενημερώνει με τα νέα της Δίβρης...

Το σπουδαίο αρχιτεκτονικό κτίριο, Αρχοντικό "Μπεργαιϊκο"
στον Περαμαχαλά Δίβρης (όπως ήταν πριν 2 δεκαετίες)
που κτίστηκε το 1856 και κάηκε το 2016......

ΜΑΡΤΙΟΣ  2016

Ο "ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ


Γιάννης Τσετσέλης"  

σας ενημερώνει με 

τα νέα της Δίβρης

     

 Η ΝΕΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

( Έτος 4ο - ΜΑΡΤΙΟΣ 2016 - Aρ. Φύλλου 38)

Όταν ο Δήμος Αρχ.Ολυμπίας, οιυπεύθυνοι κρατικοί παράγοντες, η τοπική κοινωνία και η Κοινότητα  κοιμούνται και αδιαφορούν, εμείς επαγρυπνούμε και ενδιαφερόμαστε...

Και δια της εφημερίδας με τον ανωτέρω τίτλο:

 Θα σας ενημερώνουμε για μικρά και μεγάλα 

θέματα της κωμόπολης 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:

            Γιατί διαλέξαμε, αυτό το περίεργο τίτλο της ηλεκτρονικής εφημερίδας μας;

            Ο Γιάννης Τσετσέλης, για όσους δεν τον γνώρισαν, ήταν μια εμβληματική μορφή, μια «γραφική» (με την πιο καλή έννοια) φιγούρα της παλιάς καλής Δίβρης που έζησε και άφησε το ίχνος του επί πολλές δεκαετίες τον περασμένο αιώνα. Ενδεχομένως το όνομα «Τσετσέλης» να έχει περάσει σε πολλούς με κάποια απαξία, ως ενός φτωχού, καταφρονεμένου και όχι έξυπνου συμπολίτη μας. Ήταν όμως, από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες που άφησαν εποχή στην ιστορική κωμόπολη. Ελπίζουμε να δοθεί ευκαιρία να γράψουμε για την ψυχοσύνθεση, την καλοσύνη και να ξετυλίξουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σημαντικές πτυχές της πολυσήμαντης αυτής προσωπικότητας, με τη διήγηση περιστατικών (το πλείστον σπαραξικάρδιων)  που σημάδεψαν όχι μόνο τον ίδιο αλλά όλη την τοπική κοινωνία της Δίβρης. Σήμερα θα περιοριστούμε σε λίγα.

            Ξεκινώντας αυτή τη μόνιμη ενημερωτική στήλη κάνουμε γνωστό στους εκλεκτούς αναγνώστες της «ΝΕΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ», ότι ο Γιάννης Τσετσέλης ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο επίσημος εκφωνητής, ο τελάλης της Δίβρης, δηλ. ο άνθρωπος που διαλαλούσε με την χαρακτηριστική και πολλές φορές ακατάληπτη φωνή του («ψεύδιζε» λίγο), όλα τα σημαίνοντα γεγονότα και τις ανακοινώσεις (ως είδος μεγαφώνου) που αφορούσαν τοπικά προβλήματα της Κοινότητας, χαρούμενα ή άσχημα νέα της ζωής της κωμόπολης, η αναγγελία προσωπικής εργασίας, η διανομή νερού για άρδευση κλπ, κλπ. Ήταν με λίγα λόγια η φωνή της συνείδησης της «Αγοράς» της Δίβρης. Ο ίδιος σχεδόν μοναχικός στη ζωή του και πάμφτωχος, για πολλές δεκαετίες ήταν ο «θεληματάς» (κι εδώ με την καλή έννοια) για να εξασφαλίζει τον επιούσιον άρτον και μάλιστα έχει μείνει παροιμιώδες σε διβριώτες και παραθεριστές (στους οποίους ήταν συμπαθέστατος) το περιβόητο «τσετσελόσημο» όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται το φιλοδώρημα ή μπουρμπουάρ που έπαιρνε   ευχαρίστως όποιο κι αν ήταν και χωρίς γογγυσμόν…

Τα θέματα που θα παρουσιάζουμε θα είναι τηλεγραφικά διατυπωμένα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που θα συλλέγουμε, μαζί με τις συνοδεύουσες φωτογραφίες (παλιές και σημερινές) Σε μερικά θα υπάρχει μεγαλύτερη έκταση, ιδίως όταν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα. Η χαρακτηριστική φωνή του αείμνηστου Γιάννη Τσετσέλη θα αντηχεί στεντόρεια σε λόγγους και λαγκαδιές όπως τότε, τον παλιό καλό καιρό…        Συνεχίζουμε.

 Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ο τελάλης της Δίβρης, Γιάννης 

Τσετσέλης» ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΝΕΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΕ 

ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΔΙΒΡΗ»

Η «ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ» του «ΤΕΛΑΛΗ»

ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ...

Ευ - άγγελος λόγος

Γράφει η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Ανάγκη συμπτώσεως ελπίδων. Ειδωλολάτρα Χριστούγεννα, Ευαγγελισμός της Ελλάδας, Χριστός Ανέστη ως εαρινή Περσεφόνη. Ιστορική παλίρροια. Πεδίον βολής.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ανεμίζουν τον τόνο του ρήματος. «Ως πότε παλικάρια θα ζώμεν....;» σαλπίζουν οι ερπύστριες. Χειροκροτούν πλαστικά σημαιάκια στο σούπερ μάρκετ την Ευρωπαϊκήν κοινοκτημοσύνη των κατεχόντων καθώς οι πρόσφυγες βουλιάζουν στην απανθρωπιά των ιθυνόντων και οι φτωχοί και κατατρεγμένοι ανοίγουν τον δρόμο της αδελφοσύνης, άστεγοι ανθίζουν στα πεζοδρόμια, συνταξιούχοι πορεύονται διεκδικώντας χαμένα λάβαρα καθώς κουαρτέτα σαλπίζουν νέες περικοπές και νιάτα στην καφετέρια ακόμη υψιπετώς ονειρεύονται κινητές επικοινωνίες κι επαφές διά δικτύου.

Άμωμη σύλληψη. Έρως διά κρίνου. Σεξ εικονικό. Επανάσταση αισθημάτων. Επικονίαση μνήμης. Υφαίνουμε το κιλίμι του '21 με Κολοκοτρώνηδες και Μπουμπουλίνες λησμονώντας τους Κατσώνηδες που στο Αιγαίο φόρεσαν το σπαθί τους αρραβώνα. Την αλυσίδα των ματαιωμένων εξεγέρσεων διαγράφουμε για την καταγραφή της αμφίβολης εκπυρσοκρότησης προ του λαβάρου της αγίας Λαύρας.

Κάλλιο να μνημονεύαμε τους ανώνυμους άκαρπους ξεσηκωμούς τεσσάρων αιώνων δουλείας. Σπέρμα ελευθερίας. Κοινωνία ελληνικής παιδείας. Χωνευτήρι πολιτισμών. Τροπισμός προς τους ισχυρούς. Άλλοι πάντα καταγγέλλονται για τα δικά μας λάθη.

Η Μοίρα της ιστορικής στιγμής μορφάζει καθώς σημαίνει μεσάνυχτα.

* Δουλεία - Επανάσταση, Ειρήνη - Πόλεμος, Ζωή - Θάνατος.

* Λίκνο των ανθρώπων η αιώρα της Ιστορίας.

* Δείκτης αμετάθετος «πάρεξ ελευθερίαν και γλώσσαν».

* Ιερουργούν οι κοπετοί των προσφύγων καθώς ανατέλλει το ουράνιον τόξο.

* Ανάγκη να πέφτουν οι ισχυροί, να σαπίζουν οι αυτοκρατορίες, να πνέουν νέοι άνεμοι σαρώνοντας τα σκύβαλα.

* Τούτη η πατρίδα άντεξε ως χρυσίον επί την πυράν. Δούλη κι αφέντρα, πρώτη και έσχατη.

* Τούτη η γλώσσα κιβωτός πολιτισμού.

* Τούτος ο λαός ακρόπολη δημοκρατίας, δελφίνι ανεξαρτησίας, ανεμώνη λευτεριάς.

* Τούτη η γυμνόστερνη στεριά, τούτη η οργωμένη θάλασσα, αγόγγυστα πορεύεται, ακάματα καρποφορεί, πάντα θα αντιστέκεται.

* Γι' αυτήν ελπίδας φεγγοβόλημα το «χαίρε κεχαριτωμένη».

 ΜΑΡΤΙΟΣ 2016

ΦΩΤΟ-ΡΕΠΟΡΤΑΖ

v Η περιβόητη πλέον «Ανάπλαση» της «Αγοράς» της Δίβρης εν όψει, με καινούργια παρατράγουδα!...

Μετά 8 χρόνια περιπετειών επί τέλους η περιβόητη (ή μάλλον ...διαβόητη) «Ανάπλαση» του κεντρικού δρόμου  της Δίβρης, φαίνεται ότι παίρνει το δρόμο της έναρξης των εργασιών...

Δεν πρόκειται να επαναλάβουμε τις μέχρι τώρα παρατυπίες, παρανομίες, εγκληματικές αδιαφορίες, τις ακατανόητες και ανόητες ενέργειες και της τελευταίας Δημοτικής Αρχής Λαμπείας αλλά και της σημερινής της Αρχ. Ολυμπίας που έχουν καταντήσει το μοναδικό έργο που είχε αποφασιστεί να γίνει στην κωμόπολης της Δίβρης σαν το «γεφύρι της Άρτας», ούτε τις τεράστιες ευθύνες των Δημάρχων και διάφορων άσχετων τοπικών «παραγόντων», γιατί κουραστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια να τα λέμε και να τα ξαναλέμε....

Αλλά και τούτη την τελευταία στιγμή δεν λείπουν οι εμπαιγμοί και τα παρατράγουδα που προκαλούν την νοημοσύνη και την δικαιολογημένη οργή των συμπατριωτών μας. Ήρθε στη Δίβρη προ μηνός ο Δήμαρχος κ. Κοτζάς και εγκατέστησε τον εργολάβο και τον μηχανικό του έργου χωρίς να καλέσει τους δημότες όπως είχε υποχρέωση, έστω και την ύστατη ώρα να τους ενημερώσει τι πρόκειται να γίνει με το έργο αυτό.. Και μάλιστα μαθαίνουμε παραχώρησε στον εργολάβο και Γραφείο στο πρώην Δημαρχείο Λαμπείας (!!).

Δεύτερον, ακόμη δεν είδαμε τι προβλέπει η τελευταία Τεχνική Μελέτη να γίνει στην «Ανάπλαση» αυτή (που εμείς, ως «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ» και δημότες ζητάμε επισήμως να μας τη δώσουν και αρνούνται), για να δούμε ποιες παρεμβάσεις θα γίνουν στην πεζοδρόμηση. Παρά μόνον, λένε υπάρχουν τα σχέδια στο Δήμο (που μόλις τα έφεραν)  και ελάτε να τα δείτε...

Βεβαίως γνωρίζουμε ότι η τελευταία Απόφαση του Δήμου (που διαβιβάστηκε στο αρμόδιο Υπουργείο) είναι να γίνει η «Ανάπλαση» επί των «υπαρχόντων πεζοδρομίων» (δηλ. θα αλλάξει ο Μανωλιός και θα βάλει τα ρούχα του αλλιώς), επομένως ποιες παρεμβάσεις και που θα γίνουν δεν γνωρίζουμε. Και είναι γνωστό ότι αυτή η τελευταία απόφαση του ΔΣ της Αρχ. Ολυμπίας (που είναι ο κύριος του έργου)  δεν μπορεί να αναιρεθεί και μετατραπεί στο παραμικρό, αν οι θιγόμενοι στις ιδιοκτησίες τους δεν συμφωνήσουν.... 

Τρίτον, ο ανάδοχος του έργου έχει πάρει μέχρι τώρα δυο παρατάσεις  στην προθεσμία έναρξης του έργου. Τελευταία προθεσμία ήταν 29^η Φεβρουαρίου αλλά ακόμη δεν είδαμε να ξεκινάει τίποτα. Στο μεταξύ μαθαίνουμε ότι άρχισαν οι διχογνωμίες μεταξύ των συμπολιτών (τους οποίους βεβαίως, ποτέ κανείς δεν ρώτησε ή ενημέρωσε αυτά τα χρόνια) τι θα γίνει γύρω από το Δημαρχείο (π.χ. αν γίνει μικρό Αμφιθέατρο ή Πάρκιγκ) τι θα γίνει στην Πλατεία, τι θα γίνει με την διαπλάτυνση των πεζοδρομίων κλπ. Επόμενο ήταν να συμβαίνουν αυτά αφού αγνοήθηκαν παντελώς.. Επίσης μαθαίνουμε ότι στην Μελέτη προβλέπονται (με το χρηματικό ποσό που φτάνει δεν φτάνει για τα 150 μέτρα πεζοδρόμησης, πλατεία και διαμόρφωση γύρω από το Δημαρχείο) να γίνουν επί πλέον και περιπατητικά μονοπάτια μεταξύ των οποίων και ένα περίεργο (τουλάχιστον) από Μοριό προς Λαγκάδα (!!!), και δεν γνωρίζουμε ποιος εγκέφαλος το σκέφτηκε, αφού προηγούνται άλλα πιο χρήσιμα.....

Επίσης μαθαίνουμε στην νέα πλακόστρωση της πλατείας και των πεζοδρομίων προβλέπεται να μπούν αντί για πέτρα, «κύβοι»!!...  Ίσως να σκέφτηκαν ότι αυτού του είδους η πλακόστρωση να ...«δένει» με το αρχιτεκτονικό έκτρωμα του Δημαρχιακού Μεγάρου!!... Εμείς, κάποτε που κάναμε κάποιες συζητήσεις μεταξύ «παραγόντων» που κινούσαν τότε τα νήματα, δώσαμε την γνώμη μας –μεταξύ άλλων- να πάνε να δουν τα εξαιρετικά πεζοδρόμια στη Βλαχέρνα κοντά στο Λεβίδι και να πάρουν από κει ιδέες, αλλά στου κουφού την πόρτα....

Προειδοποιούμε, προς κάθε κατεύθυνση (σε όσο μας πέφτει λόγος, ως δημότες και ενεργοί πολίτες) μη τολμήσουν και ανακατέψουν την «Αγορά» της Δίβρης και στο τέλος την αφήσουν αμανάτι έτσι, εις το διηνεκές. Ας αρχίσουν από το Δημαρχείο και την Πλατεία να τελειώσουν εκεί (και ας φτιάξουν «αγγέλους» ή «λύκους», εμείς άλλωστε δεν ρωτηθήκαμε) και ας προχωρήσουν στα υπόλοιπα κατά την δική τους αισθητική άποψη και ...«λεβεντιά».

Αναμένουμε, εναγωνίως......

v ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

Υπουργέ μου, μη γίνεσαι Άδωνις!...

ΑΥΣΤΗΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ!!

Υπουργέ μου

Έβαλα τον τίτλο στο Γράμμα μου να σε αναγκάζω να το διαβάσεις. Και θα καταλάβεις γιατί.

Είμαι ένας από σας, και μάλιστα πολύ παλιότερος από σένα.

Από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΥΝ, και από τα πρώτα μέλη της ΚΠΕ του Ενιαίου ΣΥΝ, επικεφαλής συνδικαλιστής γιατρός (1975-1984), πρόεδρος στο ΤΖΑΝΕΙΟ Νοσοκομείο κλπ

Γιατί στα λέω αυτά;

Διάβασε το πρώτο έγγραφο που σου στέλνω, που έχεις ΠΡΟΣΦΑΤΑ υπογράψει εσύ και το οποίο αποτελεί κόλαφο για ένα Υπουργό Υγείας της Αριστεράς...

Αγωνίζομαι εδώ και 40 χρόνια για την υγειονομική περίθαλψη της Ορεινής Ηλείας, μιας άγονης περιοχής που είναι η γενέτειρα μου Λαμπεία Ηλείας, που κανονικά έπρεπε να έχει ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ αλλά οι ολετήρες του ΠΑΣΟΚ δεν το δημιούργησαν (ούτε φυσικά οι επόμενοι της ΝΔ), ενώ το είχε χωροθετήσει ο σωστός Υπουργός Παρασκευάς Αυγερινός... Αυτά τα μαύρα, είναι παλιά.

Τώρα, εσύ μας κοροϊδεύεις ακριβώς όπως έκανε και ο Άδωνις, και είναι ντροπή!.

Διάβασε τι υπογράφεις σε Ερώτηση του βουλευτή Παναγουλη. Ότι η Λαμπεια έχει δυο γιατρούς(!!!)  και η Λαμπεια έχει να δει γιατρό εδώ και 3 χρόνια.....

Την 10ετια του 1950, είχε παράρτημα του Νοσοκομείου Πατρών, και οι συμπολίτες μου τότε προκηρύσσουν θέση γιατρού, (βλέπε τα άλλα δυο δημοσιεύματα)  

μέχρι το 1980 είχε Υγειονομικό Σταθμό με γιατρό, μαία, νοσοκόμα και αίθουσα βραχείας Νοσηλείας με 6 κρεβάτια και σήμερα δεν έχει γιατρό ούτε για δείγμα!!!...

Κρίμα, γιατί σε θεωρώ αγωνιστή που προσπαθείς, άλλα φαίνεται ότι ο Διοικητής της 6ηςΥΠΕ μας κοροϊδεύει ασύστολα, όπως και ο προηγούμενος των ΣαμαροΒενιζελων...

Ειλικρινά, στο λέω. Θα ξεκινήσω ένα αμείλικτο αγώνα  και αυτό θα το νοιώσεις έντονα.

Περίμενα, τώρα ένα χρόνο.... Δεν με παίρνει άλλο.... Ως εδω

Στείλε μου μήνυμα, να προετοιμαστώ. Το περιμένω σύντομα...

Σε χαιρετώ

Σωτήρης Σωτηρόπουλος

Πρόεδρος 

Του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ»

Τηλ. 6972295293

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Και ο ανωτέρω Υπουργός Υγείας, δεν απάντησε  και με έγραψε «εις τα παλαιότερα των υποδημάτων του», κατά το κοινώς λεγόμενο.....

Γιαυτό και δημοσιοποίησα το ανωτέρω, για να λάβουν «γνώση οι φύλακες»!....

Και οψόμεθα...

v ΜΙΚΡΑ-ΜΕΓΑΛΑ νέα της Δίβρης

·        Μέγιστη πράξη ανθρωπιάς (Δωρεά οργάνων) μιας εκ καταγωγής διβριώτισσας!... Ασφαλώς όλοι θα είδατε στις εφημερίδες και την τηλεόραση, την Δωρεά οργάνων που έκαναν οι γονείς της άτυχης Διονυσίας Γεωργοπούλου από τον Πύργο που έδωσε σε πέντε διαφορετικά σώματα τα όργανά της για μεταμόσχευση. Η άτυχη Διονυσία, 28 ετών διέμενε στο Λαμπέτι, ήταν σε μηχανική υποστήριξη, εγκεφαλικά νεκρή και ο γονείς της Αθανασία και Νίκος με απέραντη μεγαλοψυχία  αποφάσισαν να δωρίσουν τα όργανά της μονάκριβης κόρης τους, ώστε να σωθούν άλλες 5 ζωές.

 Ήταν κόρη της εκ Δίβρης Αθανασίας Μπεντιαβά (του Γιάννη Μπεντιαβά-Δημητρόπουλου, και αδελφή του Θόδωρου). Ο Πύργος, η Δίβρη, στέκονται με σεβασμό μπροστά στη γενναία αυτή πράξη που μας εξυψώνει και μας τιμά  ιδιαίτερα. Να λοιπόν, που η Δίβρη έχει να επιδείξει  και την καλή, την φωτεινή πλευρά του φεγγαριού της!....

·        Κάηκε ένα από τα καλλίτερα σπίτια της Δίβρης!... Δυστυχώς, από άγνωστο λόγο, το σπίτι των Γιώργου Παπαιωάννου και αδελφών Θάλειας και Γεωργίας Ανδριόπουλου στον Περαμαχαλά της Δίβρης έγινε παρανάλωμα της φωτιάς. Η Πυροσβεστική ήρθε πολύ αργά (μετά 1,5 ώρα!...), οι προστρέξαντες γείτονες δεν κατάφεραν να σταματήσουν τη φωτιά που κατέστρεψε όλο το εσωτερικό του σπιτιού και έμειναν μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι.

Ο, τι απέμεινε από το ωραίο σπίτι, μόνο οι τοίχοι...

 Και βεβαίως, χάθηκαν μέσα σε μια ώρα οι κόποι μιας ζωής των ιδιοκτητών που το είχαν πρόσφατα ανακαινίσει και τους βύθισε σε θλίψη, αλλά απωλέστηκε ένα σπουδαίο παλιό αρχοντικό (το «Μπεργαίικο»), του προεστού της Δίβρης Ασημάκη Μπέργιου που είχε τιμηθεί με Αργυρούν Μετάλλιο ανδρείας για την προσφορά του στον Αγώνα του 1821. 

Το σπίτι αυτό που είχε κτιστεί το 1856, πέρα από την επιβλητική εξωτερική του εμφάνιση είχε στο εσωτερικό του περίτεχνα ταβάνια και ζωγραφιές που ευτυχώς διέσωσα με το φωτογραφικό μου φακό, πριν πολλά χρόνια.... Δείτε τις φωτογραφίες....

·        Ποιος να το φανταζόταν, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ στη Δίβρη!.... Στην πάλαι ποτέ ξακουστή με όλες τις υπηρεσίες και τα πολλά καταστήματα Δίβρη, σήμερα που δεν έχει ούτε Γιατρό, ούτε Φαρμακείο, ούτε Ειρηνοδικείο, ούτε Υποθηκοφυλακείο, ούτε ΚΕΠ (πάει κι αυτό), ούτε Δασοφυλακείο, ούτε Αγρονομείο, ούτε Συμβολαιογραφείο, ούτε κουρείο, ούτε ραφείο, ούτε τσαγκάρικο...., να έχει Γραφείο Τελετών!.... Ήδη, με γοργό ρυθμό γίνονται οι εργασίες για την εγκατάστασή του στο οίκημα Πετρόπουλου (στης «Γιαννιάς της Καρελέτσαινας»)  από εργολάβο κηδειών.... Φαίνεται ότι είναι η πλέον αποδοτική και ανθηρή επιχείρηση στην έρμη τη Δίβρη....

·        Ο Δασάρχης Πύργου κ. Λάττας, τη Δίβρη... Μετά από πρόσκληση του «ΠΝΕΥΜΑΤΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ», ευχαρίστως μας έκανε την τιμή να έρθει στη Δίβρη, όπου ξεναγήθηκε στην δασική περιοχή του «Πάνω Γαβροβίκου» και «Λοζίσου» για να δει το εκεί επιτελούμενο έργο κατασκευής της παραδοσιακής βρύσης, της ανάπλασης και διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου που γίνεται με πρωτοβουλία και δαπάνη Γκρουσταδιωτών συμπολιτών και την συνεπικουρία και ευθύνη του «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ».

 Ομολογούμε μας έκανε την καλλίτερη εντύπωση ο Δασικός αυτός λειτουργός, με την συγκρότηση στο αντικείμενο που υπηρετεί, τις απόψεις του για την δασική προστασία αλλά και την ικανοποίησή του τόσο για την φυσική καλλονή της περιοχής αυτής αλλά και το επιτελεσθέν έργο αντιστήριξης και προστασίας του δάσους που έγινε από μας, και το θαυμασμό του για το αρχιτεκτόνημα της βρύσης και την συνοικία των Γκρουστάδων.  Παράλληλα, έγινε συζήτηση για το γενικότερο θέμα της προστασίας των δασών της Δίβρης, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Δασική Υπηρεσία και τέλος υποσχέθηκε στο μέτρο του δυνατού την εκ μέρους του προσοχή και μελλοντική βοήθεια για καλυτέρευση της περιοχής μας.

·        Η ΕΟ 111, έμεινε ημιτελής έστω και στο μικρό μέρος της συντήρησης.... Ενώ χαρήκαμε, έστω για την μικρή βελτίωση που έγινε από τον περασμένο Σεπτέμβρη στην πολύπαθη Εθνική (κατ΄ επίφασιν) Οδό 111, δεν τέλειωσαν ούτε αυτά που είχαν προγραμματιστεί δηλ. η διαγράμμιση στην άκρη, η σήμανση, τα προστατευτικά κιγκλιδώματα σε επικίνδυνα σημεία, ορισμένα κομμάτια με λακκούβες που αφέθηκαν όπως ήταν και κάποια στοιχειώδη τεχνικά.... Ας ελπίσουμε να γίνουν κι αυτά τώρα που ο καιρός το επιτρέπει.

v Ο φετινός εορτασμός της 25^ης Μαρτίου στη Δίβρη είχε το δικό της χρώμα και τις δικές του ...ιδιαιτερότητες!...

Αν ζούσε σήμερα ο αξέχαστος Γιάννης Τσετσέλης, θα έλεγε στεντορεία τη φωνή για μια άλλη φορά, το δικό του θυμόσοφο: «Με το Ζούρλια δικαστή και τον Βιόλα Εισαγγελέα, μούτζω το χωριό κυρ Τέλη μου»....

Γιατί το λέμε αυτό;

ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΙΑΙΑ ΗΛΙΑΚΗ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ

ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΣΤΗ ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ...

Εκεί που ήσαν όλα μουντά, από τον πολύ βροχερό καιρό μέχρι τα απίθανα παρατράγουδα που προηγήθηκαν και θα πούμε στη συνέχεια. Και εκεί που είχε σχεδόν αποφασιστεί να μη γίνει η καθιερωμένη παρέλαση λόγω βροχής, ως εκ θαύματος άνοιξε ο ουρανός ένα ηλιόλουστο παράθυρο και υπό τις ιαχές των παϊδιών, ξεκίνησε η παρέλαση με λεβεντιά και χάρη!!!.... Και χειροκροτήθηκε αρκούντως.
Όπως θα δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες έγινε η παρέλαση των παιδιών του Νηπιαγωγείου, του Δημοτικού και του Γυμνασίου-Λυκείου.

 Και αυτό είναι το τελευταίο χαρούμενο και ικανοποιητικό (σε ένα βαθμό) συμβάν. Είχε προηγηθεί η επίσημη Δοξολογία στο μητροπολιτικό ναό του Αγ. Νικολάου με την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας και η κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο των πεσόντων υπό συνεχή βροχή, όπου την παράσταση έκλεψε και πάλι το Νηπιαγωγείο... Κατάθεση στεφάνων κατά τα καθιερωμένα έγινε από τον θεματικό Αντιδήμαρχο ΔΕ Λαμπείας, τον αστυνομικό του Σταθμού Λαμπείας (για μια ακόμη χρονιά ο Διοικητής του Σταθμού, προτίμησε την ημέρα αυτή να μείνει στο σπίτι του στη Πάτρα), το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Λαμπείας (που μάλιστα είπαν και ποιηματάκια) και τέλος το Γυμνάσιο-Λύκειο, ομαδόν και πολυμελές... Όμως η παρέλαση έγινε ευτυχώς, όπως αναφέρθηκε. Και χειροκροτήθηκε αρκούντως.

Η ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΚΟ ΝΑΟ

ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΙΘΑΝΑ ΠΑΡΑΤΡΆΓΟΥΔΑ ΠΟΥ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΤΗΚΑΝ ΕΚΕΙ...

Ως είθισται, προηγείται της κατάθεσης στεφάνων και της παρέλασης η Δοξολογία στον Μητροπολιτικό ναό όπου χοροστάτησαν οι ιερείς π. Βασίλειος και π. Κωνσταντίνος (ο τρίτος π. Ιωακείμ απών...). Η τεράστια εκκλησία σχεδόν κενή μέχρι το τέλος τους θείας λειτουργίας, με την  παρουσία μόνο 10-15 ανδρών και 20-25 γυναικών (από μια κωμόπολη 500 μόνιμων κατοίκων). Παρών έγκαιρα ο Αντιδήμαρχος και ο αστυνομικός Λαμπείας και ελάχιστοι από την Κοινότητα Λαμπείας. Απόντες και απούσες οι εκπαιδευτικοί μας (ακόμη και οι μόνιμοι κάτοικοι της Δίβρης)

Και ενώ όλοι περίμεναν να έρθουν τα Σχολεία μας με τους δασκάλους τους να λάμψει η Εκκλησία τι είδαμε; Το μεν Νηπιαγωγείο με τη δασκάλα του προηγήθηκαν, το Δημοτικό Σχολείο επίσης με στοιχειώδη παράταξη έστω, και ενώ είχε αρχίσει περί την 10^η ώρα η Δοξολογία και έβαινε προς το τέλος της, νάσου έκανε την εμφάνιση του το Γυμνάσιο-Λύκειο...

Εάν δεν ήμουν παρών, δεν θα πίστευα τα εκεί συμβάντα. Στο ναό μπήκε η τριάδα των μαθητριών με την σημαία και μετά από λίγο μπουλουκηδόν ασύντακτα και με φασαρία μπήκαν ο μαθητές και οι μαθήτριες που δεν παρατάχτηκαν πίσω από την σημαία αλλά «βολεύτηκαν» στις καρέκλες (τα ....«κουρασμένα νιάτα») για τα υπόλοιπα δευτερόλεπτα της παρουσίας τους... Και οι κύριοι και κυρίες Καθηγητές τους άφαντοι!!... Τέτοιο κουμφούζιο και τέτοια έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού στην Ημέρα και τον ιερό χώρο δεν έχει ξαναγίνει στο παρελθόν, από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω....

Και σαν να μη έφτανε αυτό, στη σημαία του Δημοτικού Σχολείου δεν υπήρχε επάνω στο κοντάρι ο σταυρός και αυτό έγινε αμέσως αντικείμενο δυσμενούς σχολιασμού. Προσωπικά πιστεύω ότι το γεγονός αυτό δεν βαρύνει την συνοδεύουσα δασκάλα που μάλιστα εξεφώνησε ένα πολύ καλό πανηγυρικό της ημέρας, αλλά οφείλεται σε ατυχή σύμπτωση και τη βιασύνη λόγω της βροχής, που αποκαταστάθηκε αμέσως με την ανάρτηση του σταυρού.

Αλλά και από τον θεματικό Αντιδήμαρχο Λαμπείας κ. Αρβανίτη που ανέβηκε  να χαιρετίσει τα καθιερωμένα «Ζήτω η 25^η Μαρτίου 1821», «Ζήτω το Έθνος», έγινε κάτι το απροσδόκητο. Έβγαλε και ένα λογύδριο (που ίδιος καθιέρωσε...) για την Ημέρα, προέβη όμως από του βήματος σε αυστηρή παρατήρηση για  την συμπεριφορά του Γυμνασίου-Λυκείου!!... Και ναι μεν ήταν δικαιολογημένη η αγανάκτησή του, -όπως και του ίδιου του χριστεπώνυμου πληρώματος που επίσης διαμαρτυρήθηκε- αλλά  ήταν εντελώς άστοχη και άτοπη η αντίδρασή του, καθόσον δεν έπρεπε να γίνει μέσα στον ιερό χώρο, αφού υπάρχουν πιο αρμόδιοι να επαναφέρουν στην τάξη τους παρεκτρεπέντες του Γυμνασίου-Λυκείου, στους οποίους πρέπει  να αναφερθεί αρμοδίως... 

ΟΙ ΔΙΗΜΕΡΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ-ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ....ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ

Έκπληξη προκάλεσε σε μας μια ωραία καλαίσθητη πρόσκληση που λάβαμε (ως ΠΕΕΔ και «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ») από του «ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ.» Λαμπείας να συμμετάσχουμε στις διήμερες Εκδηλώσεις 24 και 25 Μαρτίου με εξαιρετικά θέματα.

Η έκπληξη ήταν, λόγω των τεταμένων σχέσεων που έχουμε με τους Εκπαιδευτικούς τα τελευταία χρόνια λόγω δικής τους υπαιτιότητας. Ακολούθως παραθέτουμε την Επιστολή με τους λόγους αυτούς που στείλαμε και στους ίδιους, αιτιολογώντας την μη συμμετοχή μας.

Λοιπόν, εκπλαγήκαμε επίσης γιατί τα Σχολεία μας δεν μας είχαν συνηθίσει σε τέτοιας έκτασης σχολικές γιορτές. Και βεβαίως, αφού δεν πήγαμε δεν ξέρουμε αν είχαν ή όχι επιτυχία (που ελπίζουμε να είχαν) παρότι την δεύτερη ημέρα ενώ είχαν προγραμματιστεί να γίνουν στην πλατεία, λόγω της βροχής έγιναν στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου.

Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε (και να στηλιτεύσουμε) ότι κάποιες επίσημες Αρχές της Δίβρης που είχαν υποχρέωση να παρίστανται στις Εκδηλώσεις αυτές, αμέσως μετά την παρέλαση δεν πήγαν στο Δημοτικό Σχολείο να τις παρακολουθήσουν, αλλά έμειναν στο Καφενείο κουβεντιάζοντας....

 Για του λόγου το αληθές δείτε την φωτογραφία όπου εμφανίζονται ο Ιερέας της ενορίας του Μητροπολιτικού ναού, ο αστυνομικός του Σταθμού και ο Κοινοτικός τοπικός Σύμβουλος, ... σε «σύσκεψη καφενείου»  

Για να ενημερώσουμε από καθήκον τα μέλη συμπολίτες  μας, δημοσιοποιούμε την Επιστολή μας, γιατί δεν παραβρεθήκαμε εμείς στις Εκδηλώσεις:

« Αξιότιμη κ. Διευθύντρια Γυμνασίου-Λυκείου Λαμπειας 

Ευχαριστούμε για την ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ και ευχόμαστε Καλή Επιτυχία.

Δεν θα συμμετάσχουμε, καθοιονδήποτε τρόπο.

Ομολογώ ότι εξεπλάγην για την Πρόσκληση στις διήμερες Εκδηλώσεις που προγραμματίζετε εν οψει του εορτασμού της Εθνικής εορτής. Τους λόγους υποθέτω τους γνωρίζετε. Υπενθυμίζω.

1. Ακόμη ηχούν στα αυτιά μας η αποστροφή των λόγων σας (δικών σας και των μαθητών σας) "σιγά μη φτιάξουμε στεφάνι στον Σωτηρόπουλο", παραμονές 25ης Μαρτίου σε αίτημα (οχι δικό μας)  να φτιάξετε (ως είθισται) στεφάνι κατάθεσης στο Ηρώον για το ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ που έχω την τιμή να εκπροσωπώ... Αμετροεπές τουλάχιστον.

2. Η απαξίωση και άρνησή σας να απαντάται σε αρκετά έγγραφά μας που εχουν σχεση με την αναβάθμιση του Λυκείου (που εσείς το ονοματίζεται Λ. Τ., ούτε καν Λυκειακές Τάξεις που είναι μεν τυπικό αλλά ...δύσμορφο), και σε άλλα σοβαρά θέματα του Εκπαιδευτηρίου μας. Και το "μας" δεν το λέω τυχαίως γιατί, αν είχατε την υπομονή και έφεση γνώσης της Ιστορικής πορείας του Γυμνασίου-Λυκείου, θα βρισκόσαστε μπροστά στο γεγονός οτι εμείς ιδρύσαμε, στηρίξαμε και είχαμε υπο την αιγίδα, την προστασία και με διαρκή κάθε είδους βοήθεια στο Σχολείο μας. Τα πάντα υπάρχουν στο Πρωτόκολλο αλληλογραφίας του Εκπαιδευτηρίου που διευθύνετε, από το 1975..... Και αυτά εν σωτηρίω έτει 2016.

3. Εσείς προσωπικά, παρά πάσαν τυπική και ουσιαστική ευθύνη και αρμοδιότητα δεν απαντήσατε όπως είχατε υποχρέωση σε γνωστά σε σας θέμα, αλλά μας απάντησε (όπως απάντησε) ο Σύλλογος των Διδασκόντων χωρίς αρ. Πρωτοκόλλου και με πάσαν προχειρότητα, αλλά και σκοπιμότητα υποτιμήσεώς μας...

4.  Το Γυμνάσιο -Λύκειο ουδέποτε συμμετείχε στις δικές μας Εκδηλώσεις στο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ, και μάλιστα πολλές από αυτές με θέματα την πολλή ενδιαφέρουσα Εκπαιδευτική Ιστορία της γενέτειρας, με ομιλητές διαπρεπείς ιστορικούς ερευνητές....

5. Τέλος, για να είμαι ακριβής και δίκαιος, εσείς ακολουθήσατε τα βήματα προκατόχων σας που από το 2000 και εντεύθεν, με πράξεις και ενέργειες ανεπίτρεπτες, που ίσως δεν γνωρίζετε αλλά αποτελούν ντροπή για την εκπαιδευτική ιστορία της Διβρης... Είχα την ψευδαίσθηση οτι εσείς, μετά τόσο χρονικό διάστημα ευδοκίμου θητείας σας στη Διβρη, θα μαθαίνατε την αλήθεια (πολύ δε περισσότερο ότι είσθε μια Κουτσοπουλου -από σημαντική και φίλια προς εμάς οικογένεια) και θα πράττατε τα δέοντα...

Δεν μας πειράζει, ούτε μας ενοχλεί πλέον.

Και επειδή βλέπω στη Πρόσκληση μια ρήση του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, μας προκαλείτε, γιαυτο κι εγώ σας αφιερώνω δυο δικές Του ρήσεις.... Έστω και σε παράφραση:

"Καίτοι αγράμματη, η γραία μ’ εδίδαξεν ότι εις την ελληνικήν γλώσσαν, άλλως νοούμεν, άλλως ομιλούμεν και άλλως γράφομεν....."

"Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος...."

Υ. Γ. Όπου "κυβερνήται", βάλτε ότι θέλετε (εκπαιδευτικοί, συμπατριώτες κλπ, κλπ)

Με τιμή

Ο πρόεδρος του ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ

Σωτήρης Σωτηρόπουλος»

ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡ. ΗΠΕΙΡΟΥ

(που ανήκουν στο Αλβανικό κράτος)

Έτσι γιορτάζουν την Εθνική μας γιορτή στα χωριά της Βορείου Ηπείρου (και φυσικά στη δική μας αδελφή Δίβρη) που είναι δυστυχώς μέσα στην χώρα της Αλβανίας και κάντε σύγκριση με το τι γίνεται εδώ: 

ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

(που θήτευσε στη Δίβρη στο τέλος 10ετίας του 1970)

Διαβάστε, τι γράφει ένας φωτισμένος δάσκαλος, ο Τάσος Βασιλείου που πέρασε στο τέλος της 10ετιας του 1970 από τη Διβρη μας.

Ο Τάσος Βασιλείου, Ηπειρώτης την καταγωγή, ένας από τους καλλίτερους εκπαιδευτικούς, ενεργός πολίτης με δημοκρατικούς κοινωνικούς αγώνες και φτασμένος συγγραφέας, θυμήθηκε διαβάζοντας τις σελίδες του περιοδικού μας "ΔΙΒΡΗ", την ομιλία πανηγυρικό της ημέρας που εκφώνησε την 25η Μαρτίου....

Ο Τάσσος Βασιλείου σε προσφατη επίσκεψή του στο Πάνω Μοναστήρι της Δίβρης

Άλλες εποχές, όπου η μέρα σαν την 25^η Μαρτίου, είχε άλλη αξία και σημασία....
Τάσο μου, η Διβρη μας σου χρωστάει πολλά. Πολύ περισσότερα η μαθητιώσα νεολαία που διαπαιδαγώγησες και πότισες με τα αγνά νάματα της δημοκρατίας, της φιλοπατρίας και της ευγενούς άμιλλας...
Σε ευχαριστούμε εκ βάθους καρδιάς!!..

Γράφει λοιπόν, στο ιστολόγιό του:

<<Φέτος στη Δίβρη, γιορτάστηκε η 25 του Μάρτη με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Όλοι οι Διβριώτες και αρκετοί ξένοι το πρωί συγκεντρώθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου εψάλλη η θεία Λειτουργία και Δοξολογία από τους αγέραστους σεβάσμιους παπάδες μας Παπαποστόλη και Παπανίκο. Μέσα στην εκκλησιά μίλησε από μέρους των Σχολείων ο δάσκαλος κ. Βασιλείου. Για πρώτη φορά ακούστηκε ομιλία με τόσο βαθύ εθνικό περιεχόμενο που άγγιξε τις καρδιές όλων των παρισταμένων, ίσως γιατί ξέφυγε από τα τετριμμένα που ακούμε κάθε χρόνο δίνοντας την πραγματική διάσταση του Μεγάλου Εθνικοαπελευθερωτικού ξεσηκωμού του 21.......>> Αυτά, μεταξύ των άλλων, πριν από 37 (δυστυχώς!!!) χρόνια, από το ομώνυμο περιοδικό ''ΔΙΒΡΗ'' (τεύχος 4, Απρίλης '79) ενός πανέμορφου ιστορικού χωριού της ορεινής Ηλείας. Δε θυμάμαι τι ακριβώς είπα και έκανε εντύπωση στον εκδότη του εξαιρετικού περιοδικού το γιατρό Σωτήρη Σωτηρόπουλο. Ήταν όμως αφορμή να γνωριστούμε και να εξελιχθεί η γνωριμία μας σε ειλικρινή φιλία που κρατάει μέχρι τώρα, τόσο με τον ίδιο, έναν σπάνιο άνθρωπο λάτρη του χωριού του και της ευρύτερης περιοχής του πρώην Δήμου Λαμπείας, όσο και με τη σύζυγό του τη Μαρία Αρβανίτη , επίσης γιατρό, με σημαντική προσφορά στα γράμματα (κορυφαία πεζογράφος, πολυγραφότατη). Συνηθίζω να λέω: τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς συγκινήσεις;......>>

v ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Θάνατοι:

-Έφυγε η Τασία Κων. Καρυανού (αδελφή της δασκάλας μας Θεοπίστης)  ετών 90, από τους Γκρουστάδες Δίβρης και κηδεύτηκε στην Πάτρα όπου διέμενε

-Έφυγε ο Μίμης Μπίρμπας (Μηλιώνης) ετών 90, από τους Καρυνάδες Δίβρης και κηδεύτηκε στην Πάτρα όπου διέμενε

-Έφυγε ο Χρίστος Θεοδ. Αλμπάνης (Πουλιάς) ετών 80, από τον Περαμαχαλά Δίβρης όπου και κηδεύτηκε

v Καταγραφή των αρχιτεκτονικών κτιρίων των χωρίων μας;

Να το δούμε και τι καλό στον κόσμο!!!!'

Ο πάλαι ποτέ Ηλειάρχης κ. ΠΑΝ. ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ, νυν περιφερειακός Σύμβουλος, ανακοίνωσε το παρακάτω σοβαρό θέμα που καρκινοβατεί από το έτος 2011 !....
Τώρα, ο γνωστός μου και μη εξαιρετέος κ. ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ δεν νομίζω ότι ομιλεί σοβαρά, κρίνοντας από τις παλιότερες παρεμβάσεις και τις φιλίες που είχε στη Διβρη (προστάτης κάθε φίλου του παραβατικού, θαμώνας και γλεντζές σε "κούρους" τσοπάνηδων στα γρέκια, να κάνει τώρα μια επαινετή ρηξικέλευθη πρόταση!!!....
Μακάρι να ευοδωθεί και θα του σφίξω το χέρι θα του πω χίλια μπράβο, και θα ξεχάσω το παρελθόν.... Γένοιτο.

Διαβάστε την πρόταση του
"Ημερίδα με θέμα «μορφολογικοί κανόνες δόμησης και αρχιτεκτονικής στις περιοχές εντός και εκτός οικισμών μέχρι 2.000 κατοίκους στην Ηλεία», πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στο ισόγειο της περιφερειακής ενότητας Ηλείας, στον Πύργο. Η μελέτη ανατέθηκε το 2011, από το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ σε ιδιωτική εταιρεία, με σκοπό να μελετήσει και να καταγράψει τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά των κτιρίων, στα χωριά κάτω των 2.000 κατοίκων, με σκοπό να διατηρηθούν και να αποτελέσουν μελλοντικό σχέδιο κατασκευής νέων κτιρίων. Ο περιφερειακός σύμβουλος Παναγιώτης Πλατανιάς, που προήδρευσε στην ημερίδα, ανέφερε στο IONION FM, ότι στόχος είναι να καταγραφεί και να διατηρηθεί η παραδοσιακή ταυτότητα των οικισμών της Ηλείας".

v Η «γωνιά» της αδελφής Δίβρης Βορ. Ηπείρου.

Συγκίνηση, με την ωραία φωτογραφία. 

Κάτω από την καμπάνα του ιστορικού «πλάτανα», το 1993 (όταν μια ομάδα 14 τολμηρών συμπατριωτών και φίλων  πήγαμε εκεί με συνεργείο γιατρών, ανθρωπιστική βοήθεια, φάρμακα, σχολικά ήδη κλπ)  χαιρέτισα τους αδελφούς Διβριωτες της Βορ. Ηπείρου, 

μετά ήρθε η προσφώνηση-ομιλία του δάσκαλου μπάρμπα Χαράλαμπου Κιτσιου ενώπιον του Δημογέροντα αείμνηστου Μάκη Τάμαλη, του Έπαρχου Σωκράτη Καλτσούνη και απέναντι σε 1000 Διβριωτες και την δασκάλα Σπυριδούλα με το ακορντεόν και τους μαθητές του Σχολείου.... Στη θέση της παλιάς κατεδαφισμένης από τον Χότζα Εκκλησίας ήταν τα σκαλιά του "σπιτιού του λαού", που τώρα δεσπόζει ο εκπληκτικός καλλίτερος Ναός που ξαναχτίστηκε με την συνδρομή του σπουδαίου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου...

Θα ξαναπάω...

v ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΟΥΜΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΤΗΛΗ

Δημοσιεύματα παλιών εφημερίδων για την Δίβρη και την περιοχή του «ιστορικού πρώην Δήμου Λαμπείας»...

ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΠΑΤΡΙΣ» ΠΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1932

Τα κατωτέρω παλιά δημοσιεύματα της εφημερίδας «Πατρίς» Πύργου (τότε που ήταν πραγματική εφημερίδα, που απέχει παρασάγγας από τη σημερινή), τα βρήκε ο ερευνητής κ. Λεωνίδας Καρνάρος και μας τα στέλνει. Είναι ένας ανεκτίμητος πλούτος, γιατί μαθαίνουμε σημαντικά γεγονότα της εποχής εκείνης, ονόματα προσωπικοτήτων αλλά και απλών προγόνων μας πριν πολλές δεκαετίες που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί εν πολλοίς είναι άγνωστα ή υπάρχουν στην τοπική παράδοση. Θα συνεχίσουμε από τη νέα στήλη αυτή να σας παρουσιάζουμε τα σημαντικότερα. Τελευταία μας έστειλε δεκάδες αποκόμματα των ετών 1932, 1935, 1939 και έπεται συνέχεια....

Απολαύστε τα:

1) Και τότε πριν 84 χρόνια, καιγόντουσαν σπίτια στη Δίβρη...

εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 31-7-1932

2) Πριν 84 χρόνια,  ιδρύεται Λαϊκή Αγορά στη Δίβρη...

εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 6-12-1932

3) Πριν 84 χρόνια (εποχή του μεγάλου Οικονομικού κραχ στην Αμερική που είχε επηρεάσει και την κρίση στην Ελλάδα) είχε πέσει πείνα στην περιοχή της Λαμπείας...

 εφημ. «Πατρίς» Πύργου της 19-1-1932

v ΒΙΒΛΙΑ και ΕΝΤΥΠΑ συμπολιτών μας

 Ο συμπολίτης Γιώργης Λαγκαδινός (γιος του Στάθη και Ελένης Λαγκαδινού) από τους Βασιλαίους Δίβρης, είναι εγκατεστημένος στην Κρήτη.

Ανήσυχος και διβριολάτρης (όπως ήταν και ο αείμνηστος πατέρας του Στάθης, που ήταν και μέλος του ΔΣ της ΠΕΕΔ) έχει προκόψει και διακρίνεται στην τοπική κοινωνία ορεινού χωριού Κρούστας της Κρήτης. Μεταξύ άλλων έχει ασχοληθεί και με την λαϊκή μουσική της Κρήτης, καρπός αυτού είναι και τα δυο εικονιζόμενα βιβλία που έχει εκδώσει. Παίζει Κρητική λύρα και είναι δραστηριοποιημένος στα τοπικά Κινήματα για την προστασία του Περιβάλλοντος με έντονη παρουσία, ιδίως κατά των καταστροφικών Αιολικών Πάρκων... Ένας ακόμη σημαντικός διβριώτης.

Προσεχώς το Β΄ Μέρος

Η ΖΩΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ

Η «ΑΓΡΟΤΟΛΕΣΧΗ ΛΑΜΠΕΙΑΣ»

ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ

Ένα μορφωτικό-αναπτυξιακό θαύμα, πριν 60 χρόνια (1956-59) στη Δίβρη που δυστυχώς κράτησε λίγο!!...

Από τον Φάκελο-«Αδαμαντορυχείο» του Νίκου Σωτηρόπουλου, για τη ζωή και τη δράση του «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ¨» (1951-1967)