Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙΟΥ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ, "καμπάνες" για όλα τα χωριά της Ελλάδας μας...




                                       Της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Την καμπάνα του χωριού μας...
Την καμπάνα του χωριού μας
 την ακούτε παιδιά
τι γλυκά σημαίνει !
ντιν ντιν νταν” 
τραγουδάμε φέτος με την εγγονή μου, κάθε που “κάνει μπουμ” η καμπάνα της Παναγίας μας! Καινούριος γιαυτήν ήχος, αφού στην Αθήνα οι καμπάνες βουλιάζουν στην κακοφωνία των τροχοφόρων.
Στο Μεγαλοχώρι, περισσότερο απ' όσο στην υπόλοιπη Σαντορίνη είμαστε δίκαια περήφανοι για τις καμπάνες μας και τον τρόπο που τις “χτυπάμε”. 
Όλες οι μεγάλες εκκλησιές (Παναγία, Αγιοι Ανάργυροι, Κοίμηση, Ζωοδόχος) έχουν καλλίφωνες παλιές καμπάνες, μεγάλης αξίας από τη Ρωσία, η οποία είχε ειδικότητα στην κατασκευή καμπανών μεγάλου μεγέθους με διαφορετικά κράματα για ανθεκτικές κατασκευές με αρμονικούς ήχους. Στην ταινία του Ταρκόφσκι “Αντρέι Ρουμπλιόφ” απεικονίζεται με κάθε λεπτομέρεια η δυσκολία της κατασκευής τέτοιων καμπανών, ενώ η σπασμένη γιγάντια καμπάνα στο Κρεμλίνο αποτελεί μνημείο τιμής στον άθλο των μαστόρων τους.
Στο Μεγαλοχώρι από παιδιά όλα τ' αγόρια συναγωνίζονται στο ποιος θα χτυπήσει καλύτερα τις καμπάνες, ενώ υπάρουν ξεχωριστοί τρόποι που υποδηλώνουν τη γιορτή, το θάνατο ή τον πανικό, ενώ και το κάθε στάδιο της κάθε ακολουθίας επισημαίνεται για να ξέρουν οι πιστοί και να βιαστούν.
Πολλοί από τους επισκέπτες ξαφνιάζονται με τη συχνότητα και το πάθος των κωδωνοκρουσιών στο νησί μας. Την εποχή που στις μεγάλες πόλεις ηλεκτρονικοί υπολογιστές καθορίζουν το ρυθμό στο νησί μας εξακολουθούμε να σκαρφαλώνουμε στο καμπαναριό και ν' αυτοσχεδιάζουμε φτερουγίζοντας καμπανολαλιές σαν προσευχή, που σμίγουν το Θεό με τους ανθρώπους.
Αν οι τουρίστες στις ισλαμικές πόλεις ενοχλούνται με τη συχνή επίκληση του Μουεζίνη από τους πολλούς μιναρέδες, ίσως ενοχληθούν και με το δικό μας καμπανολόημα. Δεν πρέπει να το περιορίσουμε, αλλά αντίθετα να το εντάξουμε στις ατραξιόν του τόπου. Ας τις προβάλουμε στα σχετικά έντυπα επισημαίνοντας την αξία τους. Στο κάτω κάτω οι ήχοι -για όσους διαθέτουν έστω και ελάχιστη μουσική παιδεία- αξίζουν το ενθουσιώδες χειροκρότημα.
Για τους μπαρόβιους και τους ξενύχτηδες υπάρχουν και άλλες περιοχές απομονωμένες από τη ζωή των χωριών μας. Η ευλάβεια των Σαντορινιών είναι αδιαπραγμάτευτος πολιτιστικός θησαυρός, που δεν παζαρεύεται στο κυνήγι της τουριστικής εκμετάλευσης. Στο κάτω κάτω με την τράστια προβολή του νησιού απ' όλα τα τουριστικά φρούτα έχει ο μπαξές. Όσοι επιλέγουν το Μεγαλοχώρι, ας ξέρουν ότι οι καμπάνες του πάνε πακέτο με τα υπόλοιπα παραμύθια που ιστορούν οι ξεναγοί στα γκρουπ, που περιδιαβαίνουν τα στενά μας.
Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου