ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΚΑΟΥΛΑΪΤΕΡ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ...

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 3 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Ο Λαμπράκης ....Πεταλώνεται

 Παρακολούθησα στις ειδήσεις του ΜΕGA (3-6-2011) τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Πεταλωτή, να περιγράφει τους προπηλακισμούς, που υπέστη έξω από κομματική εκδήλωση και για να κατηγορήσει το ΣΥΡΙΖΑ ότι διοργάνωσε την αντισυγκέντρωση, να χρησιμοποιεί σαν επιχείρημα την υπόθεση Λαμπράκη τοποθετώντας σεμνά τον εαυτό του στη θέση του μάρτυρα της Ειρήνης.
 Επειδή έχω ασχοληθεί με το θέμα -είμαι από το 1988 η συγγραφέας του βιβλίου «Γρηγόρης Λαμπράκης ο πρωτοπόρος ειρηνιστής γιατρός»- έκδοση της «Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά της πυρηνικής και Βιοχημικής απειλής» ελλ. κλάδος της IPPNW -Νόμπελ Ειρήνης 1985- (η Εταιρεία μας είχε ιδρυθεί με τις ευλογίες του Ανδρέα Παπανδρέου, στην ιδρυτική της συγκέντρωση στο Χίλτον παρέστη ο ίδιος τότε πρωθυπουργός, ενώ πρώτος πρόεδρος υπήρξε ο μετέπειτα υπουργός του ΠΑΣΟΚ Κώστας Στεφανής), και επειδή πιστεύω ότι κάθε δημοκρατικός πολίτης με στοιχειώδη γνώση της Ιστορίας έφριξε από τον βλάσφημο παραλληλισμό, θα ήθελα να υπογραμμίσω τα εξής:
 1) Ο Γρ. Λαμπράκης ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ. Στη σύντομη ζωή του ήταν πολυβαλκανιονίκης αθλητής, εξαιρετικός επιστήμονας με πλούσιο συγγραφικό έργο, γιατρός που περιέθαλπε τους απόρους δωρεάν, ο άνθρωπος που φρόντισε για τα συσσίτια των αθλητών στην Κατοχή και για τη δημιουργία του Ταμείου Περίθαλψης Αθλητών αργότερα, ήταν βουλευτής της ημιπαράνομης Αριστεράς εξελέγη με την ΕΔΑ (με παράνομο το ΚΚΕ), αγωνιζόταν κατά της βίας και των πυρηνικών εξοπλισμών για τους καταπιεσμένους, τους πολιτικούς εξόριστους, τους πλημμυροπαθείς των φτωχομαχαλάδων του Πειραιά .
 Ο Λαμπράκης είχε επίγνωση του κινδύνου, όταν έμπαινε μπροστά στις πορείες Ειρήνης, στην Αγγλία, το Μαραθώνα ή όταν πέρασε το οδόστρωμα για να διαπραγματευθεί την αναίμακτη έξοδο των άλλων ειρηνιστών κείνο το τελευταίο βράδυ στη Θεσσαλονίκη. Δεν έμπαινε μπροστά εκ του ασφαλούς για να τον πάρουν οι τηλεοπτικές κάμερες, επειδή ήταν ο βουλευτής, ούτε προσπαθούσε να επιβάλει τους κανόνες των δανειστών μετά την χρεωκοπία των κυβερνήσεων και τα αναρίθμητα κομματικά σκάνδαλα που παραμένουν ατιμώρητα.
 Χρησιμοποιούσε τη βουλευτική του ιδιότητα για ν’ ανοίγει δρόμο στους προοδευτικούς ανέμους. Και τους άνοιξε κι ακολούθησε ο χρυσούς αιώνας των αντιπολεμικών διαδηλώσεων, η διεκδίκηση της λευτεριάς και της Δημοκρατίας, η αφύπνιση των νέων, οι Λαμπράκηδες, το τράνταγμα απ’ τα θεμέλια του συντηρητικού κράτους του Παλατιού και της Δεξιάς. Η οργισμένη ερώτηση του Κων/νου Καραμανλή «Ποιος επιτέλους κυβερνά αυτό τον τόπο;» δεν ήταν παρά η αφετηρία των εξελίξεων που οδήγησαν στις λαϊκές κατακτήσεις, που σήμερα η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση ισοπεδώνει. Η κηδεία Λαμπράκη ήταν η θρυαλλίδα της λαϊκής εξέγερσης σε όλη την Ελλάδα, μιας πένθιμης ειρηνικής πορείας, που μοιάζει με τις σημερινές συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» γιατί είχε απλωθεί σε κάθε πόλη και χωριό απ’ όπου η σωρός του πέρασε.
 2) Οι «Κοτζαμάνηδες» όπως αποκάλεσε ο κ. Πεταλωτής τους συγκεντρωμένους πολίτες, ήταν παρακρατικοί, που είχαν σχέση με την εξουσία συχνά με αμοιβή, όμοιοι με κάποιους κουκουλοφόρους, που και σήμερα αποτυπώνονται σε κάποια βίντεο να δρουν σε αγαστή συνεργασία με τις δυνάμεις καταστολής.
 Αν όπως υποστήριξε ο κ. Πεταλωτής απέναντι σε μια κομματική συγκέντρωση 50 ατόμων του ΠΑΣΟΚ ο ΣΥΡΙΖΑ (του 4%) μπορεί να κατεβάσει 1.500 προπηλακιστές, τότε το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια κυβέρνηση, αλλά Φιλολογικός Κύκλος. Γιατί δε μπορεί να δει ότι απέναντί του είχε το υπόλοιπο των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, που τώρα νιώθουν προδομένοι και σε βαθειά απόγνωση; Είναι ανοησία την ώρα μάλιστα, που μέχρι και ελάχιστα δημοκρατικοί ιεράρχες δηλώνουν ότι ευλογούν το κίνημα της πλατείας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να λέει ότι οι «γνωστές» ιστοσελίδες των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ καλούν σε συγκεντρώσεις τις μάζες και να χαρίζει σε οποιοδήποτε κομματικό μηχανισμό την μαζικότερη και πλατύτερη λαϊκή κινητοποίηση που γνώρισε αυτός ο τόπος, την ώρα που το μόνο κοινό στοιχείο των «Αγανακτισμένων» είναι η αντίδραση στην κυβερνητική πολιτική.
 Προφανώς όλοι οι εχέφρονες δεν επικροτούν την βία κατά των βουλευτών. Αυτό όμως το «είμαστε κατά κάθε είδους βίας» είναι υποκριτικό, ειδικά όταν διακηρύσσεται από εκείνους που απλώς δίνοντας εντολές την εφαρμόζουν. Όμως η βία κατά της εξουσίας δεν είναι ελληνικό φαινόμενο και από καιρό όλες οι χιουμοριστικές εκπομπές στην τηλεόραση συνιστούσαν το γιαούρτωμα σα μέσον εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας. Όλοι χειροκροτούσαμε τα παπούτσια κατά του Μπους στο Ιράκ και διασκεδάζαμε με τις εισαγόμενες εικόνες γιαουρτωμένων πολιτικών ανά την υφήλιο. Στην Ελλάδα ανέκαθεν οι υβριστικές χειρονομίες δεν κατακρίνονται από τους κρατούντες, γιατί θεωρούνται ασφαλιστική δικλείδα στη λαϊκή οργή, ενώ μόνο ο Γεώργιος Ράλλης τόλμησε να πει «Δε θέλω ΟΥ» στις κομματικές συγκεντρώσεις και έφαγε το κεφάλι του. Ο Μαυρογιαλούρος μούντζωνε τον ίδιο του τον εαυτό για τα έργα του και η μεταστροφή του οπαδού σε διώκτη ήταν πάντα αναμενόμενη από τα πολιτικά τζάκια. Αυτό που τρομάζει τώρα τους βουλευτές είναι η γενίκευση του φαινομένου.
 Η σημερινή συλλήβδην απαξίωση του Κοινοβουλίου προκαλεί βαθύτατη θλίψη σε όσους έζησαν τη Δικτατορία και αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Όμως αυτή η αποδόμηση του θεσμού είχε ξεκινήσει από τα πρώτα συνθήματα της ΟΝΕΔ κατά ΠΑΣΟΚ «Χούντα είναι θα περάσει», που κατέληξαν στα σημερινά μαζικά μουντζώματα της Βουλής και την περιφορά αγχονών απέναντι από τον Άγνωστο.
 Είναι αφέλεια του κυβερνητικού εκπροσώπου να ισχυρίζεται ότι θα μπορούσε οποιοδήποτε κόμμα να ελέγξει αυτό το ετερόκλητο πλήθος να μη πετά πέτρες και γιαούρτια ή είναι η προσπάθεια να βρεθεί πρόσχημα για να ξεκινήσει επιχείρηση διάλυσης των συγκεντρώσεων, τώρα που τα βρήκαν με την Τρόικα; Ως πού θα πάει; Σκέπτεται η κυβέρνηση που έχει να λογοδοτήσει στους δανειστές. Άνεργοι είναι, μένουν στους δρόμους, πώς να τους ξορκίσουμε; Οι συγκεντρώσεις αντί να μειώνονται πολλαπλασιάζονται, δημοκρατικές συνελεύσεις συγκροτούνται, τα ΜΜΕ εμφανίζονται με στολές παραλλαγής, αλλάζουν στρατόπεδο και παραμορφώνουν την εικόνα που καταγράφεται άμεσα στο Διαδίκτυο. Η Ουτοπία της αδελφοσύνης με τα ΜΑΤ ως πότε θα αντέξει, όταν οι βουλευτές φυγαδεύονται νύχτα μέσα από τον εθνικό κήπο; Οι γνωστοί άγνωστοι δεν έχουν ακόμη εμφανισθεί και αυτό σίγουρα δεν οφείλεται στην περιφρούρηση από την οργάνωση της ετερόκλητης συμμαχίας. Πώς θα τελειώσει αυτή η Άνοιξη; Ποιος θα την εξαργυρώσει στο τέλος; Η γενιά του Πολυτεχνείου λοιδορήθηκε, επειδή συγκεκριμένοι αγωνιστές αγκάλιασαν τις καρέκλες της εξουσίας προδίδοντας τα όνειρα των συνομηλίκων τους. Θα μάθουν οι «αγανακτισμένοι» από τα λάθη των προηγούμενων γενεών; Μπορεί ο ανιστόρητος κυβερνητικός εκπρόσωπος να τους πεταλώσει; Φοβού τους ανόητους, που -κακέκτυπα Μπους- χαμογελώντας κατασκευάζουν άξονες κακού. Πάντα δουλεύουν για τους Τραπεζίτες.

Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

(γιατρός-συγγραφέας. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά της Πυρηνικής και Βιοχημικής Απειλής- Ελληνικού κλάδου της βραβευμένης με Νομπέλ Ειρήνης IPPNW)

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΚΛΕΦΤΑΡΜΑΤΩΛΟΣ ΤΟΥ ΩΛΟΝΟΥ ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΙ "ΙΣΤΟΡΙΚΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ"...

Το Μνημείο του Γιώργη Γιαννιά στη θέση "Σπαρτουλιά"

Μια Εκδήλωση τιμής και μνήμης στον θρυλικό κλεφταρματωλό 
του Ωλονού Γιώργη Γιαννιά,

…«άναψε φωτιά στα τόπια» με ανιστόρητα ολισθήματα και  αδιανόητες μικροψυχίες!...

Η στήλη «ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ» του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» διανύουσα αισίως τον 33^ο χρόνο της ζωής της, φιλοξένησε (και κοσμήθηκε με κείμενά τους) σημαντικές προσωπικότητες των Γραμμάτων, της διανόησης  και της επιστημονικής ιστορικής έρευνας, οι οποίοι έχοντας την σφραγίδα της δωρεάς στο μέτωπο κατέγραψαν την ιστορική μνήμη των μικρών, φτωχών μα περήφανών χωριών της ορεινής Ηλείας που είχαν αγνοήσει οι επίσημοι ιστοριογράφοι (ή και οι «εντεταλμένοι» κατευθυνόμενοι κονδυλοφόροι), έριξαν φως στην τοπική μας ιστορία και άφησαν ιερές και ανεκτίμητες παρακαταθήκες για τους επιγενόμενους.

Μόνον ενδεικτικά θα υπενθυμίσουμε ορισμένα ονόματα όπως των αείμνηστων ιστορικών ερευνητών: πρώτου του Ηλείου Νίκου Αναστόπουλου, του Φιλιατρινού Σωτήρη Αθανασιάδη, των διβριωτών Ανδρέα  Σκανδάμη και Δ. Γατόπουλου, αλλά και των σύγχρονων ερευνητών: των δερβιναίων Παναγιώτη και Γιάννη Παπαθεοδώρου, του Πύργιου (διβριώτη την καταγωγή) Κώστα Κυριακόπουλου, του Ηλείου Θόδωρου Χαμάκου. Και βεβαίως στην κορυφή όλων τον Καθηγητή Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο των Πατρών  Αθανάσιο Φωτόπουλο (που τον περασμένο Σεπτέμβρη μαζί με 26 ακόμη κορυφαίους έλληνες ιστορικούς μας άφησαν την κιβωτό της ιστορικής μνήμης των χωριών μας στο «Β΄ Επιστημονικό Συνέδριο Ιστορίας και Πολιτισμού της Ηλείας» που προσεχώς θα αποτυπωθεί στα Πρακτικά) αλλά και τον φέρελπι εξαίρετο νέο ιστορικό ερευνητή Λέκτορα Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων διβριώτη Νίκο Αναστασόπουλο. Επίσης φιλοξένησε και απλούς συμπατριώτες της αγνής λαϊκής ψυχής οι οποίοι με την «Μακρυγιαννική» γραφή και αφήγησή τους έθελξαν το αναγνωστικό μας κοινό και διέσωσαν τη ιστορική παράδοση του τόπου, όπως ο αυτοδίδακτος ιστοριοδίφης αείμνηστος τσιπιανιώτης Νίκος Παπανικολάου («Ακρώρειος»), και ακόμη οι αείμνηστοι, ο μπάρμπα-Γιώργης Μπίρμπας μοστενιτσάνος και ο τσιπιανιώτης  Θανάσης Γρίβας.

Έτσι στο παρόν σημείωμα θα κάνουμε μιαν εξαίρεση, που θα δημοσιευτεί στο προσεχές τεύχος του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ». Σχετική μεν με την στήλη «ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ» του περιοδικού μας αλλά γραμμένη όχι από κάποιο ιστορικό αλλά από την σκοπιά του ενεργού πολίτη που ανησυχεί για φαινόμενα που σκιάζουν και την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής μας. Και εξηγούμαι.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος στη θέση «Σπαρτουλιά» του Αντρωνίου και στο Μνημείο του ήρωα κλεφταρματωλού Γιάννη Γιαννιά που έχει στηθεί εκεί, γίνεται τιμητική Εκδήλωση. Μάλιστα η φετινή Εκδήλωση είχε πιο επίσημο χαρακτήρα αφού συνδιοργανωτές ήσαν ο νέος δήμος Αρχ. Ολυμπίας και ο Σύλλογος Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Ωλονός», με παρουσία του Περιφερειάρχη Δυτ. Ελλάδος, Βουλευτών και άλλων επισήμων και –όχι αρκετού- κόσμου. Θα πρέπει για την ιστορία (και έχουν σχέση με τα επόμενα που θα αναφερθούν) να πούμε ότι το Μνημείο ενεγέρθηκε από τον Σύλλογο Τριταιϊτών (καθόσον ο Γιαννιάς ήταν από την Προστοβίτσα Τριταίας) που πήραν έναυσμα-αφορμή και στοιχεία από τα ιστορικά κείμενα που είχε γράψει ο αείμνηστος Νίκος Αναστόπουλος για τον ήρωα Γιαννιά στο περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» και το βιβλίο Ιστορίας «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ». Επίσης να υπενθυμίσουμε ότι ο πρώτος ασχοληθείς με τον Γιαννιά ήταν ο Νίκος Παπανικολάου («Ακρώρειος») που είχε σοβαρή αντίρρηση για τη θέση του Μνημείου στη «Σπαρτουλιά» Αντρωνίου, αντιπρότεινε την θέση «Τσάχλη» Τσιπιάνων και τότε δεν εισακούστηκε (κατά την προσωπική μου γνώμη, ορθώς στήθηκε στη Σπαρτουλιά, λόγω εύκολης επισκεψιμότητας).

Αλλά ας ασχοληθούμε με τη φετινή Εκδήλωση και τα παρεπόμενά της.

Λοιπόν, μετά τους χαιρετισμούς των επισήμων κύρια ομιλήτρια ήταν η δικηγόρος κ. Ευγενία Δρακοπούλου από τη Δερβινή (και κατά δήλωση της, με μητέρα καταγώμενη από Δίβρη). Η ομιλία της δημοσιεύτηκε αυτούσια στις τοπικές ιστοσελίδες «ΑΝΤΡΩΝΙ»(www.antroni.gr) και «ΚΟΥΜΑΝΙ ΚΙ ΑΝΔΡΩΝΙ»(androni.blogpost.com) του κ. Κώστα Παπαντωνόπουλου, «ΩΛΟΝΟΣ»(Erymanthos.blogpost.com) του συνδιοργανωτή Συλλόγου και ρεπορτάζ στην «ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ»(oreini-ileia.blogpost.com) του Ανδρέα Αθανασόπουλου.

Την ομιλία αυτή διάβασα με προσοχή και εντελώς καλοπροαίρετα αλλά με έκπληξη και σκεπτικισμό για το περιεχόμενό της, έκανα κάποιες διαπιστώσεις. Λόγω στενότητας χώρου δεν θα  την παραθέσω ολόκληρη (πλην του τελευταίου μέρους, το υπόλοιπο και μεγαλύτερο μέρος μπορεί ο αναγνώστης να το βρει στις άνω Ιστοσελίδες). Όταν την διάβασα, ομολογώ ότι έπαθα λογικό και συναισθηματικό διχασμό, καθόσον ήταν ένα γλαφυρό κείμενο με ρέοντα λόγο το οποίο στο δεύτερο μέρος (κλείσιμο) είχε εξαιρετικές παιδαγωγικές αναφορές με σύγχρονες προσεγγίσεις ηθών και αξιών, ενώ στο πρώτο μέρος δηλ. εκεί που αναφερόταν στον ήρωα Γιώργη Γιαννιά και τη δράση του, υπήρχαν «φωναχτές» ιστορικές ανακρίβειες και κάποιες σημαντικές παραλήψεις που ήθελα να επισημάνω. Έτσι θεώρησα χρέος μου να κάνω ένα σχόλιο-απάντηση που φιλοξένησε η Ιστοσελίδα «Κούμανι κι Ανδρώνι» και τότε ήταν που …«άναψαν τα τόπια»!. Ακολούθησε μια ομοβροντία σχολίων στην Ιστοσελίδα που έφτασαν τα 12 (δώδεκα)!!. Εκτός από μένα και την κ. Δρακοπούλου, έλαβαν μέρος στους σχολιασμούς και κάποιοι «Ανώνυμοι» υβριστές με παντοειδείς αθλιότητες στο πρόσωπό μου (κρυπτόμενοι στην ανωνυμία και το σκοτάδι, εκτός από ένα σχόλιο με περισσή σωφροσύνη) και πράγματι η Ιστοσελίδα κατέγραψε ρεκόρ αναγνωσιμότητας που ούτε στο όνειρό της δεν είχε δει…

Θεωρώ χρέος μου, να αναδημοσιεύσω το 2^ο μέρος της ομιλίας της κ. Δρακοπούλου, έτσι για να μη χάνονται και τα καλά. Καταλήγοντας η ομιλήτρια είπε τα εξής σημαντικά:  

 «…. Ο Γιαννιάς ήταν άδολος πατριώτης ,καθώς έφθασε στο σημείο να θυσιαστεί για να μην 

προδώσει τις αρχές του και τα πιστεύω του. Η σημερινή εκδήλωση πέραν του τιμητικού στοιχείου προς τον Γιαννιά στόχο έχει να αφυπνίσει και τους δικούς μας αισθητήριους δέκτες ,το δικό μας καθήκον προς διαμόρφωση αρχών και αξιών και την ανιδιοτελή πίστη σε αυτές. Πρέπει επιτέλους αγαπητοί φίλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι ο πατριωτισμός έχει ουσία, όταν δεν αποτελεί αποκλειστικά σημείο αναφοράς στο παρελθόν, αλλά έχει υπόσταση στο παρόν και στο μέλλον. Με άλλα λόγια, κοιτάζουμε πίσω και τιμάμε όσους προσέφεραν στην πατρίδα με το βλέμμα μπροστά και με τη διαρκή αγωνία για τη δική μας προσφορά στον τόπο μας σήμερα. Ο πατριωτισμός έχει ουσία και ειλικρινές περιεχόμενο, όταν εκφράζει ανιδιοτελή έμπρακτη αγάπη για την πατρίδα... Ας αφήσουμε και εμείς κάτι σε αυτόν τον τόπο, ας μετρήσουμε την προσφορά μας και ας μετρηθούμε με βάση το μέγεθος και την ποιότητα της.

   Ας προστατεύσουμε το φυσικό μας πλούτο, ας δώσουμε τη μάχη για μια καλύτερη παιδεία για όλους, ας συμβάλλουμε στην προσπάθεια για κοινωνική συνοχή, ας αλλάξουμε τον πολιτισμό της καθημερινότητας. Ας διαμορφώσουμε το πλαίσιο για τον πατριώτη που θέλει να συλλογάται λεύτερα. Οχι με ξεθυμασμένη, βαριεστημένη, ανέξοδη φιλοπατρία, που οφείλει να επιδείξει, στη Eurovision, στα γήπεδα ή στις κομματικές συγκεντρώσεις. Χωρίς φωτοστέφανο, εξιδανικεύσεις και θεαθήναι. Χωρίς πιστοποιητικά πατριωτισμού και μαθητεία στα οχυρά του εθνικισμού.
     Ο βαθιά και γνήσια πατριώτης δεν κραδαίνει τη μεζούρα, δεν κόβει και δεν ράβει το χρέος προς την πατρίδα, κατά τα συμφέροντα του. Δεν είναι νέος ή παλιός. Απλώς είναι, και δεν χρειάζεται να δώσει εξετάσεις περίπου αυτοθαυμαζόμενος, κρεμώντας σημαία στο μπαλκόνι του, ή τη μουσική του εθνικού ύμνου σαν ήχο κλήσεως στο κινητό του. Αλλού κρίνεται η αγάπη του στον τόπο που του έτυχε. Στη διάθεση προσφοράς και στην πίστη για συνθήκες ελευθερίας, για μια ελεύθερη συλλογικότητα του παρόντος και του μέλλοντος μας. Στην προσήλωση του στην άλλη «μεγάλη ιδέα» του έθνους. Μια Ελλάδα ελεύθερη από υστερήσεις και αποκλεισμούς, από συντελεσμένες χρεοκοπίες, και θεσμοποιημένες αδικίες, αδέσμευτη από κομματικές ιδιοτέλειες, που αποκρούει βάρβαρες επιθέσεις και επιδρομές στο φυσικό πλούτο της και την εθνική της κυριαρχία».

    
   Και τώρα, λίγα λόγια για την ανταλλαγή απαντήσεων και ανταπαντήσεων της μεταξύ της ομιλήτριας κ. Δρακοπούλου και εμένα. Αξίζει τον κόπο ορισμένα σημεία να μάθουν οι αναγνώστες της «Δ» που μας τιμούν επί τρεις και πλέον δεκαετίες.

        Στο δικό μου σχόλιο, χωρίς να γνωρίζω την κ. Δρακοπούλου, αφού την συνεχάρην για το γλαφυρό της λόγο, προς αποκατάσταση της αλήθειας (που κακοποιούν κάποιοι «ιστορικολογούντες») κάνω μια διόρθωση ότι άλλη είναι η τοποθεσία «Τσάχλη» και άλλη η «Πολίτσα», ότι ήταν μικρόψυχη η παράληψη της Δίβρης από το θρυλικό και πανελληνίως γνωστό «Κούμανι κι Αντρώνι ο θεός να σε γλιτώνει [κι αν περάσεις από τη Δίβρη θα σε φάει το μαύρο φίδι]». Επίσης επεσήμανα την παράληψη να μην αναφερθεί ο πρώτος ασχοληθείς με τον Γιαννιά, ο αείμνηστος Νίκος Παπανικολάου, η συμβολή στην ανέγερση του Μνημείου των ιστορικών κειμένων του Νίκου Αναστόπουλου και την μη πρόσκλησή μας έστω «για τα μάτια» στην Εκδήλωση… Αυτό ήταν όλο.

   Στην άμεση απάντησή της, η κ. Δρακοπούλου, φανερά θυμωμένη και προφανώς επηρεασμένη από τους διοργανωτές του Συλλόγου «Ωλονός» (ή και κάποιους άλλους), με δηλητηριώδεις πολύ χαμηλής στάθμης  και εκτός θέματος προσωπικές επιθέσεις και ευτελείς εξυπνακισμούς, αντί να απαντήσει με δικές της απόψεις επί της ουσίας των ενστάσεών μου, διολίσθησε στον γνωστό δρόμο παπαγαλίζοντας αυτά που κατά καιρούς ακούμε από τους γνωστούς-άγνωστους ανώνυμους (στα γραπτά) και επώνυμους (στους ψιθύρους) συμπατριώτες… Αυτό το τελευταίο πάντως έχει την μικρότερη σημασία για μένα, οι ανώνυμοι υβριστές αφήνονται στην κρίση των αναγνωστών τους.

       Αλλά, οι ξεκάρφωτες αναφορές της κ. Δρακοπούλου: περί «Διβραίων που προσκύνησαν τους Τούρκους, και των Αντρωναίων και Κουμαναίων που δεν προσκύνησαν» (και με την απρέπειά της να μας παραπέμψει …«στον Κολοκοτρώνη που τα έγραψε»!!!), τα περί δικών μου «τοπικισμών» και «μικροσυμφερόντων» και περί «αντιπαραθέσεων με τους τοπικούς Συλλόγους» κλπ, δεν είναι λόγια της ίδιας αλλά λειτούργησε ως «ένα άδολο και εν ταυτώ όμορφο παπαγαλάκι» με την φωνή άλλων, όπως της απάντησα και πάλι χωρίς κακή προαίρεση.

      Τελειώνοντας αυτό το σημείωμα θα ήθελα, περισσότερο για να μείνουν καταγεγραμμένα ίσως και για να επανορθωθούν τα …«ημαρτημένα» κάποιων που «ιστορικολογούν» ανενδοιάστως μέσω εφημερίδων και ιστοσελίδων που δυστυχώς αναπαράγονται και μένουν έτσι παραποιημένα στον αιώνα τον άπαντα και όχι για συνέχιση κάποιας αντιπαράθεσης… Επιγραμματικά:

·                       1.   Στην ομιλία της η κ. Δρακοπούλου έκανε κάποια λάθη (ενδεχομένως κάπου τα διάβασε ή της τα είπαν), όπως: α) είπε «Τσάχλη (στην Πολίτσα)» (σ.σ. άλλο Τσάχλη που είναι στα Τσίπιανα, άλλο Πολίτσα που είναι στην Κερτίζα) β) είπε «Διπόταμο (Ξίβουνι)» (σ.σ. άλλο Διπόταμο που είναι στο ρέμα, άλλο Ξύβουνι=οξύ βουνό που είναι στην κορυφή λόφου γ) είπε «στη θέση ¨Ανάθεμα¨ σκότωσαν ντόπιοι τον Διβριώτη φοροεισπράκτορα Αθανάσιο Μπέργιο» (σ.σ. πουθενά δεν γράφτηκε ότι εκεί σκοτώθηκε ο Μπέργιος αλλά οι κατατρεγμένοι και πολύ σωστά, έριχναν πέτρες στο «Ανάθεμα») δ) είπε  «ο Γιαννιάς, ήταν καπετάνιος επικεφαλής 100 περίπου παλικαριών, οι οποίοι κατάγονταν από τα γύρω χωριά Αστρά, Νουσά, Μοστενίτσα, Δερβινή, Γερμοτσάνι, Τσίπιανα, Ανδρώνι, Κούμανι, Κερτίζα, Κακοτάρι, Μπουκοβίνα, Κερέσοβα και Σκιαδά» (σ.σ. εδώ μικρόψυχα παραλείπει την Δίβρη που μάλιστα έχει καταγεγραμμένο στα ΓΑΚ πεσόντα ηρωϊκά, τον αγωνιστή Γιώργο Οικονομόπουλο και  άλλους διβριώτες συμμετασχόντες αγωνιστές στις μάχες Ωλονού, Τσάχλης, Κερτίζας (Πολίτσας). Και βέβαια το άνω αναφερθέν ως (δεύτερο μικρόψυχο) δηλ. την παράληψη της Δίβρης από το θρυλικό «Κούμανι κι Αντρώνι…».

·           2. Σε μια από τις απαντήσεις της η κ. Δρακοπούλου είπε «δεν γνωρίζω ότι ο πρώτος ασχοληθείς με τον Γιαννιά ήταν ο Νίκος Παπανικολάου αλλά δε νομίζω ότι αυτό είναι καθοριστικής σημασίας για την εκδήλωση» (σ.σ. κυρία μου, μην υποτιμάτε έτσι και απαξιώνετε μια εμβληματική προσωπικότητα σαν τον αείμνηστο "Ακρώρειο" Ν. Παπανικολάου, δεν σας τιμά). 

·            3. Η κ. Δρακοπούλου (όπως είπα, εντελώς εκτός θέματος και με ακατανόητη πειραχτική διάθεση) στην απάντησή της μας λέει «Επίσης θα ήθελα να σας καταστήσω γνωστό ότι ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του έχει γράψει "Σεβαστέ μου πάτερ.......οι Διβρηαίοι έδωσαν λόγον προσκυνισμού και ετελείωσαν τας συμφωνίας των, ομοίως και όλα τα χωριά της Κάπελης εκτός Κουμαναίων και Αντρωναίων". Αυτό σαν μια ιστορική παρατήρηση». Και προχωράει ακόμη παραπέρα, όταν της απάντησα ότι όλη η Ελλάδα προσκύνησε, με τον ευτελή εξυπνακισμό «τα παράπονά σας στον Κολοκοτρώνη που τα έγραψε»!!!... Εδώ υπερέβη τα εσκαμμένα, καθόσον μας «γνωστοποιεί, ως μια ιστορική παρατήρηση» η εν λόγω κυρία  κάτι που είναι όχι μόνο γνωστό σε όλους τους Έλληνες που δυστυχώς προσκύνησαν στον Ιμβραήμ και γιαυτό ο Γέρος του Μοριά κήρυξε το  συγκλονιστικό «φωτιά και τσεκούρι». Αλλά για να συνέλθει η κα ομιλήτρια (και οι ανιστόρητοι κακεντρεχείς που την παρέσυραν στο ολίσθημα) ας μάθουν ότι «παραβιάζουν ανοικτές θύρες» στο θέμα,  αφού εμείς πρώτοι το επισημάναμε πριν 17 χρόνια στο επίσημο βιβλίο μας της Ιστορίας του Νίκου Αναστόπουλου «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» (έκδοση 1994, σελ. 251 έως 263) σε λίαν εκτεταμένο κεφάλαιο 12 σελίδων με τον τίτλο «ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ», όπου αναφέρεται λεπτομερώς και με γραπτά ντοκουμέντα αυτό το επονείδιστο σαράκι του προσκυνήματος και με την συμμετοχή της Δίβρης που μάλιστα όπως λέει ο ίδιος ο Γέρος του Μοριά στα Απομνημονεύματά του «Ο δε Γενναίος επέστρεψε εις την Δίβρην δια να τιμωρήσει τους προσκυνημένους και να τους γυρίσει εις το ρωμαίϊκο, καθώς και επέστρεψαν  εις το έθνος και αυτοί και όλα τα πέριξ χωρία. Μόνον ο Πύργος όχι μόνο δεν ήκουσεν, αλλά επροσκάλεσεν και τους επαρχιώτας του Φαναριού να προσκυνήσουν και αυτοί. Όθεν εβιάσθη ο Γενναίος να πάγη και έκαψε μερικά σπίτια δια σωφρονισμόν» . Αυτά τα ολίγα για την ιστορική αυτογνωσία. Τα υπόλοιπα και το θλιβερό ευφυολόγημα του τύπου «τα παράπονά σας στον Κολοκοτρώνη…», πιστεύουμε ότι θα μείνει μια μελανή κηλίδα στην προσωπική ιστορία ενός εκάστου που εμπνεύστηκαν και εξέφρασαν αυτή την αθλιότητα.

·             4. Βεβαίως  το αναμφισβήτητο γεγονός ότι, για πιο λόγο η Δίβρη ονομάστηκε από τους ιστορικούς "ηλειακή Μάνη" προφανώς δεν το γνωρίζουν, ούτε η κ. Δρακοπούλου ούτε εκείνοι που την συμβούλευσαν. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε… Ακόμη είναι λυπηρό, το ότι δεν της είπαν ότι όλα τα περήφανα χωριά της Ορεινής Ηλείας δεν θα τα ήξερε ούτε η Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, αν δεν τα αναδείκνυε το περιοδικό "ΔΙΒΡΗ" και οι δικές μας Εκδηλώσεις εδώ και 40 χρόνια, και ως εκ τούτου είναι ύβρις (με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης) να μας λένε και τοπικιστές!!!... Επ΄ αυτού προκαλούμε τους επικριτές μας.

Επιμένω, με σεβασμό υπενθυμίζοντας την αθάνατη ρήση του Ευρυπίδη «όλβιος όστις της Ιστορίας έσχε μάθησιν», ότι ταπεινά κατέθεσα με παρρησία τις άνω απόψεις μου για να τιμήσουμε κι εμείς τον θρυλικό κλεφταρματωλό του Ωλονού Γιώργη Γιαννιά που η λαϊκή μούσα διέσωσε από την αφάνεια, την σκυτάλη της οποίας πήραν έγκριτοι ιστορικοί ερευνητές, εις απάντηση κάποιων άλλων (αφελών ή και σκοπούντων) που την παραχαράσσουν, θελημένα ή αθέλητα.

Σωτήρης Σωτηρόπουλος

ΕΠΙ του ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ: Τα ανιστόρητα ολισθήματα των «ιστορικολογούντων» (αυτούς για τους οποίους ο Καθηγητής Ιστορίας κ. Αθανάσιος Φωτόπουλος λέει γενικώς, ότι «ο χειρότερος επιστήμων ιστορικός ερευνητής είναι  καλλίτερος από τον καλλίτερο μη επιστήμονα ασχολούμενο με την ιστορία») που μερικοί μάλιστα εκδίδουν «ιστορικά» βιβλία (με απίθανες ανακρίβειες και μυθοπλασίες) με λεφτά του φορολογούμενου πολίτη, συνεχίζονται ενερυθριάστως και χωρίς κανένα ηθικό φραγμό. Μόλις διάβασα σε σχετική ιστοσελίδα ιστορικολογούντος που προσπαθεί να διαψεύσει τα ιστορικά κείμενα, ακόμη φτάνει και  σε θλιβερές  ακρότητες, π.χ. να αμαυρώνει την μνήμη του «Ακρώρειου» Νίκου Παπανικολάου (μάλιστα λέει ότι έχει στα χέρια του το Αρχείο του!!! –που άραγε το βρήκε; Θα δούμε), να υποτιμά τον δικό μας ιστορικό Νίκο Αναστόπουλο και το ακόμη χειρότερο να λέει ότι ο Γεώργιος Σισίνης «μοίραζε με το τσουβάλι πλαστά πιστοποιητικά». Αιδώς Αργείοι!... Το λόγο τώρα έχουν οι ίδιοι οι Ιστορικοί αλλά και οι θερμόαιμοι Τσιπιανιώτες και Γαστουναίοι. Ίδωμεν.

Υ.Γ. Σαν προσφορά και τιμή στον ηρωϊκό Γιαννιά, το «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ» διαθέτει την έκδοσή της «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» του αείμνηστου ιστορικού και δασκάλου μου Νίκου Αναστόπουλου (όπου πολλά κεφάλαια αναφέρονται με λεπτομέρειες στους θρυλικούς Γιαννιάδες, τους άλλους κλέφτες του Ωλονού με αυθεντικά και άλλα αποκλειστικά ιστορικά στοιχεία), διαθέτουμε στην συμβολική τιμή των 15 Ευρώ για τους έχοντες και ΔΩΡΕΑΝ για τους αποδεδειγμένα μη έχοντες, λόγω οικονομικής κρίσης. Ας μη διστάσουν να μας το ζητήσουν. Σ.Σ.

ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ σήμερα 29 ΜΑΪΟΥ, 558 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ…

OΜΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ...
Ένα συγκλονιστικό άρθρο - μάθημα αυτογνωσίας 
και πολιτισμού

(σ.σ. Ιδού!!, ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον

 Engin Ardic, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία όπου στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...

 Ένα άρθρο καταπέλτης για τους φανατικούς θερμοκέφαλους Τούρκους συμπατριώτες του που ονειρεύονται να καταπιούν το Αιγαίο αλλά και τους δικούς μας «Χρυσαυγίτες», «Λαορθόδοξους» και λοιπούς Ελληναράδες με τους δικέφαλους αετούς που ονειρεύονται να ξυπνήσουν στην Κόκκινη Μηλιά…)

Το εν λόγω άρθρο που αλιεύσαμε από την καλή ιστοσελίδα ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙ αναδημοσιεύουμε. Μπορούν οι αναγνώστες να το βρουν στην συγκεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah  το οποίο έχει ως εξής :

" Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή µε τις πράξεις µας..." 

Αν οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο µε θέμα :

«Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...

ΑΝ* έφτιαχναν μακέτα µε τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες µε τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη...

(/όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !/)

ΑΝ* ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας  έπιανε τον δικό µας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω...

ΑΝ *ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης... /( όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε

χρόνο !)/

ΑΝ* έφτιαχναν µια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά Σταυρό....

ΑΝ* έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα µας άρεσε;

Δεν θα µας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη µας από την Ελλάδα.

Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο ;

Πέρασαν *556* χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες *;*

Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ( /µ΄ αυτές τις γιορτές πού κάνετε/ ) διακηρύσσετε σε όλο τον κόσµο ότι:

«*_αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα πήραμε µε τη ßία_*».

Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση *6* αιώνων;

*

Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια µέρα θα δοθεί πίσω ;*

Μην φοβάστε, δεν  υπάρχει αυτό που λένε µερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919.

Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση είναι *µια χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα*.

Ρε σεις, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε *;*

Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς *;*

Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. *Αλλά δεν υπάρχουν.*

*_

Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µέ την βία κατακτημένη..._*

Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=µανα, dolu=γεµάτη) αλλά *_προέρχεται από την ελληνική

λέξη η Ανατολή_.*

Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας λέει ο Ebliya Celebi «/εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ/» *τραßώντας τη

λέξη από τα μαλλιά,* αλλά προέρχεται από το*«εις την Πόλιν».*

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι' αυτό ο λαός αγοράζει πέντε - πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πια...

*

Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες*...».

_http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ardic/2009/05/29/hatirlatmayin_sunu_kefereye

Ο ΔΗΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΤΟΥΣ "ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" ΝΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΟΙΜΟΚΤΟΝΟΥΝΤΕΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΤΟΥ...

Κάπου στο βάθος της ζούγκλας της Αρχ. Ολυμπίας, καταφτάνουν ωσονούπω οι "Γιατροί του Κόσμου" να εξετάσουν τους ασθενείς ιθαγενείς δημότες....

Οι ιθαγενείς στο βάθος της ζούγκλας του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας
(Λάλα, Δίβρη, Πανόπουλο)
περιμένουν υπομονετικά τους "Γιατρούς του Κόσμου"!!..

Το είδαμε κι αυτό. Διαβάζουμε στον τοπικό Τύπο της Ηλείας (του "Ηλειαστάν" για την περίσταση) ότι ο αρμόδιος επί της Υγείας των δημοτών Αντιδήμαρχος (της πάλαι ποτέ παγκόσμιας Ολυμπιακής πρωτεύουσας, δηλονότι της κεντρικής φυλής Αρχ. Ολυμπίας και των εν αυτή μικροφυλών Φολόης, Λαμπείας και Λασιώνος) ως υπεύθυνος υποφύλαρχος κάλεσε από τον πολιτισμένο κόσμο τους περίφημους για άλλες αποστολές τους στο βάθος της ζούγκλας της Αφρικής, του Αμαζονίου, της Αϊτής, σε εμπόλεμες ζώνες, σε στρατόπεδα προσφύγων κλπ, "Γιατρούς του Κόσμου",  να έλθουν επειγόντως να περιθάλψουν τους λοιμοκτονούντες  (προσοχή!, το "λοιμός" με όμικρον γιώτα) δημότες του.

Και τούτο γιατί το κεντρικό "Ελλαδιστάν" δεν έχει μπορεί να στείλει ημεδαπούς κρατικούς γιατρούς και ο Δήμος δεν δύναται να πράξει άλλο τι καλλίτερο, παρά μόνο να παρακαλέσει την γνωστή ΜΚΟ. Μάλιστα για να "ταυτιστεί" με το πνεύμα της αποστολής στη ζούγκλα της Φολόης και του Ωλονού, αποφασίστηκε από το νέο Δημοτικό Συμβούλιο να ειδοποιηθούν οι ιθαγενείς ασθενείς συμπολίτες μας με τον κλασσικό τρόπο των ταμ-ταμ, και επί αδυναμίας εν ανάγκη και με τον τρόπο των μεσαιωνικών φρυκτωριών... 

Μάθαμε ότι στην ιδέα της πρόσκλησης αυτής των "Γιατρών του Κόσμου" συμφώνησαν και οι άλλοι υποφύλαρχοι Αντιδήμαρχοι και μόνον ο Μάγος της φυλής εχολώθη τα μέγιστα, γιατί θα του πάρουν τη δουλειά.

   Υ.Γ. Ο συντάκτης του κειμένου, ως ένα από τα πρώτα μέλη του Ελληνικού Κλάδου των "Γιατρών του Κόσμου"  (επί προεδρείας του εκλεκτού λειτουργού της Υγείας Θεόφιλου Ρόζεμπεργκ), νοιώθω δέος και θλίψη όταν σκέφτομαι, ότι τελικά ο "Κόσμος" της αποστολής της οργάνωσης είναι τώρα η παγκόσμια Ολυμπιακή πρωτεύουσα και κάποια χωριά της ορεινής Ηλείας!!!. Ο! tempora, ο! mores...

Ο υποφύλαρχος Αντιδήμαρχος επί θεμάτων Υγείας
του Δήμου της παγκόσμιας Ολυμπιακής
πρωτεύουσας, λίαν ευχαριστημένος!...

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΠΑΝΤΑ ΑΡΜΟΔΙΟ, ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟ, ΥΠΕΥΘΥΝΟ Ή ΑΝΕΥΘΥΝΟΫΠΕΥΘΥΝΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΈΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ, ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΗΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Η μεγάλη ΔΩΡΕΑ Ψυχαλίνου-Γιαννοπούλου στο Νοσοκομείο Πύργου, αφού έμεινε στα αζήτητα επί 12 χρόνια, τώρα παραμένει στο ... «ψυγείο» 

επί 6 και ½  μήνες!...

     Εμείς οι απλοί Ηλείοι ενεργοί πολίτες, και κυρίως εμείς οι ορεσίβιοι Διβριώτες (που θεωρήσαμε χρέος μας να τιμήσουμε την μεγάλη ευεργέτιδα συμπατριώτισσά μας, φέρνοντας την επιφάνεια το σοβαρό θέμα) αρχίζουμε να γινόμαστε λίαν κουραστικοί ή ...«γραφικοί» με την επιμονή μας. Μάλιστα κάποιοι βαθιά διαπλεκόμενοι συμπολίτες μας τόλμησαν να χαρακτηρίσουν (όπως πάντα, «ψιθυριστά» στο σκοτάδι) αυτή μας την επίμονη αναζήτηση της αλήθειας, ως ελαυνόμενη από κάποια σκοπιμότητα και δεν δίστασαν να μας πουν ακόμη και ιερόσυλους!!... Ας είναι. Γιαυτούς «Κυριακή, κοντογιορτή» που λένε στο χωριό μας καθόσον η κοινωνική υποχρέωση και προσφορά, τούς είναι προφανώς άγνωστη έννοια.

        Αυτό που συμβαίνει στο Νομό μας ή καλλίτερα στο «Ηλειαστάν« , είναι ανήκουστο, είναι εξοργιστικό. Τουλάχιστον όσον αφορά  την συγκεκριμένη ΔΩΡΕΑ, με ακίνητα και μετρητά αξίας εκατομμυρίων Ευρώ που θα μπορούσαν να δώσουν μια ανάσα ζωής στο ψυχορραγούν οικονομικά και λειτουργικά Νοσοκομείο Πύργου που στερείται (κατά πως καταγγέλλεται καθημερινά από τους άτυχους ασθενείς του) ακόμη και τα στοιχειώδη μέσα περίθαλψης.

          Χωρίς να λέμε τα ίδια και τα ίδια, με την παρούσα θέλουμε να κρατήσουμε το μέγα θέμα στην επικαιρότητα, γιατί εκείνοι που από εγκληματική αδιαφορία ή χειρότερο από σκοπιμότητα το «έθαψαν» επί 12 ολόκληρα χρόνια, τώρα που τυχαία αποκαλύφτηκε θέλουν να το βάλουν οριστικά στο ...ψυγείο. Και εξηγούμεθα.

          Πρώτα, εκ καθήκοντος απευθυνθήκαμε στους καθύλην σήμερα αρμόδιους και υπεύθυνους αλλά και σε εκείνους που με τον ένα ή άλλο τρόπο είχαν μεγάλη ή μικρή ευθύνη στην υπόθεση της μεγάλης περιουσίας που άφησε στο Νοσοκομείο η Πυργιώτισσα (εκ Δίβρης καταγώμενη) Ξανθή Ψυχαλίνου σύζυγος του αείμνηστου Υπουργού Γιάννη Γιαννόπουλου. Δηλαδή στους εξής:

            α) Στη Διοικήτρια του Νοσοκομείου κ. Σιουρούνη, β) στον Υπουργό Υγείας κ. Λοβέρδο γ) στον Περιφερειάρχη Δυτ. Ελλάδος κ. Κατσιφάρα και τον  Διοικητή της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας κ. Γκούμα δ) Στους Επιθεωρητές Δημόσιας Υγείας ε) στον πρώην Διοικητή του Νοσοκομείου Πύργου σημερινό βουλευτή Αχαΐας κ. Τριανταφυλλόπουλο στ) στους εκτελεστές της Διαθήκης δικηγόρο κ. Μπράμο και την συμβολαιογράφο κ. Μπράμου ζ) στον πρώην Διοικητή του Νοσοκομείου Πύργου και πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Θεοδώρου η) στον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πύργου και σημερινό βουλευτή Ηλείας κ. Τζαβάρα θ) στο σημερινό Δήμαρχο του Πύργου κ. Παρασκευόπουλο ι) σε όλους του θητεύσαντες Προέδρους-Διοικητές και Διοικητικά Συμβούλια του Νοσοκομείου από το 1999 και επέκεινα...

        Αφού έγινε ενημέρωση της Δ/σης του Νοσοκομείου επισήμως με έγγραφο από την 5η Νοεμβρίου 2010, όλοι οι παραπάνω επίσης ενημερώθηκαν από τις πέντε (αριθμός 5!) δικές μας επίσημες Επιστολές-έγγραφα (που είδαν το φως της δημοσιότητας), παρότι παρακλήθηκαν ή και προκλήθηκαν, εδώ και εξίμισι μήνες τηρούν «σιγήν ιχθύος»!!... Δηλαδή «άκρα του τάφου σιωπή» από όλους. Και διερωτάται ο απλός Ηλείος και υγειονομικά χειμαζόμενος πολίτης, τι είναι αυτό; Ένοχη σιωπή ή σκανδαλώδης συγκάλυψη;

           Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί δεν μιλάνε οι κατά τα άλλα λαλίστατοι πρώην και νυν εξουσιαστές μας και παράγοντες της Ηλείας, γιατί δεν μιλάνε οι ανωτέρω κατονομαζόμενοι και εμπλεκόμενοι; Μήπως κάποιους από αυτούς τους συνδέει  ένα αόρατο νήμα διαπλοκής ή συνενοχής και αφήνουν το θέμα να ξεχαστεί και να οδηγηθεί στις καλένδες; Λέμε μήπως.

           Θέλουμε εδώ να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας Ηλείους παρά τις διαβεβαιώσεις της άμεσα αρμόδιας Διοικήτριας του Νοσοκομείου (η οποία μη ούσα ενημερωμένη, στην αρχή «ψέλλισε» αμήχανα κάποιες αόριστες δικαιολογίες και δήλωσε ότι έχει αναθέσει την διερεύνηση και προώθηση του θέματος σε μεγάλο δικηγορικό γραφείο των Αθηνών...) ότι μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δηλ. στο διάστημα των εξίμισι μηνών, δεν έχει γίνει καν η αποδοχή κληρονομιάς των ακινήτων (βίλας και διαμερίσματος) στο Παλαιό Φάληρο, που είναι υπόθεση μιας μόνο ημέρας!!... Αιδώς Ηλείοι...

            Βεβαίως όπως έχουμε προαναγγέλλει, το «ενταφιασμένο» από 12ετίας και τεθέν τώρα επί 6μηνο στο «ψυγείο» θέμα, διερευνάται συνεχώς (και ανακαλύπτονται νέα στοιχεία) και ο «ευώδης» φάκελος, οσονούπω παίρνει την άγουσα προς τις Εισαγγελικές και Ελεγκτικές αρχές της συντεταγμένης Πολιτείας, με ό,τι ήθελε προκύψει.

           

        Πλην, με αυτή την Επιστολή μας θέλουμε να απευθυνθούμε και σε άλλους ενδιαφερόμενους (ή τουλάχιστον σε εκείνους που θα πρέπει εκ καθήκοντος να ενδιαφέρονται) για την τύχη της μεγάλης ΔΩΡΕΑΣ. Και να ρωτήσουμε με τυχαία σειρά:

1.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρεται ο Ιατρικός Σύλλογος Πύργου-Ολυμπίας;
2.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρεται ο Σύλλογος των Νοσοκομειακών Γιατρών Ηλείας;
3.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρεται ο Σύλλογος των Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Πύργου;
4.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρεται το Εργατικό Κέντρο Πύργου;
5.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρονται οι Βουλευτές του Νομού μας;
6.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρεται ο Σύλλογος εν Αθήναις Πυργίων και όποιος άλλος Πολιτιστικός Σύλλογος της πόλης;
7.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρονται και οι άλλοι Συλλογικοί Φορείς της πόλης του Πύργου;
8.  Πού είναι και γιατί δεν ενδιαφέρονται οι Πολιτιστικοί-Μορφωτικοί Σύλλογοι του Πύργου (Λύκειο Ελληνίδων, Μουσικός Σύλλογος «Ορφεύς», Φιλαρμονική Πύργου) που μάλιστα είναι και δικαιούχοι ευεργετηθέντες με 500.000 Δραχμές ο καθένας και γιατί δεν απαιτούν να πάρουν το δικαιούμενο ποσόν, αν δεν το πήραν;

            Επίσης, απευθυνόμαστε ακόμη και στους 43 ιδιώτες ή οργανισμούς του Πύργου δικαιούχους των 500.000 δραχμών ο καθένας που τους άφησε η δωρήτρια, για τον εξής απλό και σημαντικό λόγο: Σύμφωνα με την Διαθήκη, μετά την ανάληψη από τους Τραπεζικούς λογαριασμούς εκ των μετρητών που είχε στα βιβλιάρια καταθέσεων, η διαθέτις αναφέρει ρητά ό,τι  υπόλοιπο μείνει περιέρχεται στο Νοσοκομείο Πύργου. Που σημαίνει ότι αν κάποιος δεν πάρει το δικαιούμενο ποσό των συνολικά 21 και πλέον εκατομμυρίων Δραχμών μετρητών (είτε γιατί δεν το θέλει, είτε γιατί αμελήσει, είτε γιατί έχει αποδημήσει, είτε για άλλο λόγο) το Νοσοκομείο έχει λαμβάνειν το υπόλοιπο ποσό. Και βεβαίως το εναπομείναν ποσόν εμείς θα φροντίσουμε να πάει στο Νοσοκομείο, γιατί αυτή είναι η επιθυμία της ευεργέτιδος.

          Οι μόνοι -όπως πληροφορηθήκαμε- που εισέπραξαν την ευεργεσία των 500.000 Δραχμών είναι οι ιεροί ναοί, ίσως και κάποιοι άλλοι (και μπράβο τους), και με το λογικό ερώτημα γιατί έγινε μερική (ελαχιστότατη και επιλεκτική) εφαρμογή της Διαθήκης  από τους ορισθέντες ως εκτελεστές και μάλιστα όταν είχαν την ρητή εντολή να επιτελέσουν : «το Ιερό χρέος τους με ταχύτητα και υπευθυνότητα»; Και ένα τελευταίο, συναισθηματικό, ερώτημα: Η καημένη η οικιακή βοηθός που υπηρέτησε την οικογένεια και η διαθέτις Ψυχαλίνου της άφησε, της φτωχιάς, 500.000 δραχμές, πήρε τα χρήματα;

      Εμείς, αυτή την Επιστολή στέλνουμε σε όλους τους παραπάνω και παρακαλούμε -αν το θεωρούν απαραίτητο- να έχουμε την απάντησή τους, το συντομότερο δυνατό.

       Αλλά και την δημοσιοποιούμε σε κάθε Ηλείο συμπολίτη και εν δυνάμει δικαιούχο περίθαλψης από το Νομαρχιακό μας Νοσοκομείο και τους διαβεβαιώνουμε παράλληλα ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε τον αγώνα μας μέχρις ότου αξιοποιηθεί η περιουσία της μεγάλης δωρήτριας και δεν αποδοθούν οι ευθύνες, όθεν ανήκουν.

Ο πρόεδρος

Σωτήρης Σωτηρόπουλος

(ιατρός, εκδότης του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» και πρόεδρος της Κίνησης πολιτών «Κοινωνική Ένωση Αναδημιουργίας». e-mail: sotxsot@gmail.com))

          

ΕΝΩ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΦΑΡΜΑΚΙΑ, ΑΛΛΟΙ ΕΙΣΕΠΡΑΤΤΑΝ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ...

Μια άγνωστη πτυχή της προσφοράς 

του "καλού μας ανθρώπου". 

Εκείνον τον πλάκωνε μια τεράστια ασπιρίνη και άλλοι ενθυλάκωναν μίζες απο τα λεφτά των ασφαλισμένων του ΙΚΑ!!...
Ποιός δεν θυμάται, αυτόν τον ανεπανάληπτο άνθρωπο που το φευγιό του συγκίνησε το πανελλήνιο, τότε που στις οθόνες της τηλεόρασης έκανε μια ανθρωπιστική προπαγάνδα κατά της πολυφαρμακίας (αυτή την αιώνια μάστιγα του σύγχρονου έλληνα).
Ο καλός μας ο Θανάσης εφανιζόταν τότε στη μικρή οθόνη να τον πλακώνει και να τον συνθλίβει μια τεράστια ασπιρίνη και με τις απίθανες γκριμάτσες και τις αξέχαστες ατάκες του να δίνει την καλλίτερη έμφαση στο πρόβλημα, σε μια τεράστια προσπάθεια για την καταπολέμηση της πολυφαρμακίας. Και ως εδώ καλά, το σποτάκι αυτό απέδωσε πιστεύουμε, αν και δεν σταμάτησε την καταστροφική συνήθεια του νεοέλληνα να καταναλώνει τα φάρμακα με την σέσουλα που βεβαίως προωθούν εγκληματικά οι εκάστοτε εξουσιαστές μας, τα πιράνχας της υγείας και οι ασυνείδητοι επίορκοι γιατροί του όρκου του Ιπποκράτη...
Αλλά θα ήθελα να παρουσιάσω (σα μια ελαχιστότατη απότιση τιμής στη μνήμη του μεγάλου εκλιπόντος) και μια άγνωστη στους πολλούς πτυχή. Η τότε Διοίκηση του ΙΚΑ με την μεσολάβηση υγεινομικού συντάκτη εφημερίδας,  ανέθεσε σε κάποιο παραγωγό - σκηνοθέτη το γύρισμα στο επιτυχημένο αυτό σποτάκι και δαπάνησε πολλά εκατομμύρια δραχμές τότε. Έλα όμως που ο στόχος εκείνων που έκαναν την παραγγελία ήταν άλλος; Ο δικός μας άνθρωπος, ο Θανάσης, δεν πηρε ούτε δεκάρα τσακιστή σαν αμοιβή. Όπως πάντα στη ζωή του ανιδιοτελής και ευεγέρτης, αποποιήθηκε το χρηματικό ποσό που του πρόσφεραν και εδικαιούτο. Όμως την παχυλή μίζα από τα λεφτά του φορολογούμενου πολίτη μοιράστηκαν και  ενθυλάκωσαν ο εμπνευστής της ιδέας υγειονομικός συντάκτης μεγάλης (και εν ταυτώ, αυτοαποκαλούμενης "δημοκρατικής", τρομάρα της...) εφημερίδας και τινες άλλοι, η οποία εφημερίδα με τη σειρά της ζήτησε από το πολύπαθο ΙΚΑ, μέσω της ¨αμαρτωλής" Επιτροπής Αναστολών" το χάρισμα εκατοντάδων εκατομμυρίων που χρώσταγε από εργοδοτικές ειφορές στο ΙΚΑ!!!...
Το θλιβερό συμβάν, είμαι σίγουρος θα το θυμάται ο καλός μας άνθρωπος, που τότε μπορεί να μη πήρε την αμοιβή του, όμως τώρα διαβαίνει χαμογελαστός τον Αχέροντα με το νόμισμα της αγάπης όλου του κόσμου στο στόμα.... 

Σωτήρης Σωτηρόπουλος ΔΙΒΡΗ

Υ.Γ. Διάβασε σε αυτό το ιστολόγιο και το σχετικό αναρτημένο κείμενό μου "Η άθλια συνταγογραφία στο ΙΚΑ"

πΥΥ

ΣΤΑ ΛΕΧΑΙΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ...Σ

Πέντε δημοσιογράφοι, πέντε καθαρές φωνές. Ο συγγραφέας Κώστας Βαξεβάνης, πλαισιούμενοςαπό τους Ηλείους δημοσιογράφους Μάκη Νοδάρο, Γιώτα Αργυροπούλου, Γιώργο Μαρινόπουλο και Δημήτρη Κολόκα. 

(Αναδημοσίευση από το πορτάλ "ΗΛΕΙΑ ΤΩΡΑ" και το ιστολόγιο "ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ, ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ")

Η παρουσίαση ενός βιβλίου στα Λεχαινά έγινε αφορμή να ξεσκεπαστεί το "μπερλουσκονικό" καθεστώς του αργυρώνητου Τύπου της Ηλείας και των "νονών" που το εκτρέφουν!!...


"Μια παρουσίαση βιβλίου που όμοια της δεν έχει γνωρίσει η Ηλεία έλαβε χώρα το βράδυ του Σαββάτου στα Λεχαινά. Ο Κώστας Βαξεβάνης δεν περιορίστηκε στις αναφορές για το νέο του βιβλίο "Ο άνθρωπος του Τείχους", αλλά συνομίλησε μέχρι αργά το βράδυ με τους Ηλείους που...

... γέμισαν ασφυκτικά τον φιλόξενο χώρο του "Καφέ ΟΣΕ" για να παρακολουθήσουν την παρουσίαση αλλά και να συμμετάσχουν με συνεχή ερωτήματα και εύστοχες τοποθετήσεις στον ανοιχτό, δημοκρατικό διάλογο που ακολούθησε (και που τόσο έχει λείψει από τον τόπο...)

Οι δεκάδες ενεργοί πολίτες της Ηλείαςπου βρέθηκαν στα Λεχαινά, είχαν την ευκαιρία να ακούσουν τον Κώστα Βαξεβάνη να μιλάει "έξω από τα δόντια", όπως συνηθίζει άλλωστε, για ζητήματα και καταστάσεις που ταλανίζουν εδώ και δεκαετίες την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. Από τις περίφημες εταιρείες αξιολόγησης και το Βατοπέδι έως την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και χρόνια στην Ηλεία, με τη συμμετοχή και συνενοχή συγκεκριμένων πολιτικών & αυτοδιοικητικών παραγόντων και ανθρώπων των media.

Τυχεροί λοιπόν όσοι βρέθηκαν το βράδυ του Σαββάτου στο "Kαφέ ΟΣΕ". Όχι μόνο γιατί είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τα όσα εξαιρετικά ενδιαφέροντα πρόκειται να διαβάσουν στο νέο βιβλίο του Κώστα Βαξεβάνη και να ακούσουν τα όσα είχε να πει ο γνωστός δημοσιογράφος, αλλά και γιατί συμμετείχαν σε μια βραδιά- θρίαμβο της δημοκρατίας και της ελεύθερης σκέψης, γιατί άκουσαν τις απόψεις συμπατριωτών μας που σπανίως βρίσκουν βήμα για να εκφραστούν, γιατί άκουσαν αλήθειες.

Να σημειωθεί πως η χθεσινή βραδιά εντασσόταν στα πλαίσια της δράσης "Σάββατα στον Σταθμό" της Πολιτιστικής Ομάδας Φράγμα, με τον υπεύθυνο της Ομάδας Διονύση Κράγκαρη να συντονίζει την παρουσίαση και τη συζήτηση που ακολούθησε".

 "Πάνω από 200 ενεργοί πολίτες από όλα τα σημεία της Ηλείας , τίμησαν  με την παρουσία τους την χθεσινή εκδήλωση της πολιτιστικής ομάδας «ΦΡΑΓΜΑ» στο ΚΑΦΕ ΟΣΕ Λεχαινών μέσω της οποίας ο γνωστός δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης παρουσίασε το βιβλίο του «Ο Ανθρωπος του Τείχους» .   

Απλοί άνθρωποι από όλο τον νομό, ενεργοί πολίτες που σήκωσαν και σηκώνουν το ανάστημά τους στα κυκλώματα διαφθοράς της Ηλείας , συμμετείχαν με ερωτήσεις στην εκδήλωση , στέλνοντας ηχηρό μήνυμα στα πολυδαίδαλα κυκλώματα διαφθοράς του νομού , ότι οι πολίτες της Ηλείας μπορούν όταν θέλουν να ανατρέψουν την ζοφερή εικόνα του νομού.

Ο Κώστας Βαξεβάνης ,   αναφέρθηκε στην νοσηρή σχέση , ορισμένων τοπικών παραγόντων , τοπικών αρχόντων και κάποιων ΜΜΕ , που έχει αναπτυχθεί τελευταία στον νομό Ηλείας με χαρακτηριστικά παραδείγματα , κοινές εταιρείες με μετόχους από όλες τις πλευρές, που απορροφούν κρατικές και ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις...

Καταγγέλθηκε επίσης η προσπάθεια βουλευτή της Ηλείας πριν από μερικά χρόνια να απολύσει δημοσιογράφο από τοπική εφημερίδα επειδή μέσω της δημοσιογραφική του έρευνας αποκάλυψε τα κυκλώματα διεφθαρμένων αστυνομικών – πολιτών – κρατικών υπαλλήλων που πωλούσαν και καλλιεργούσαν χασίς "!..